ΑΛΦΕΙΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ

Η ΤΑΞΗ ΠΟΥ ΔΙΑΚΡΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΔΕΝ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΠΑΡΑ ΣΠΑΝΙΑ ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ΄ ΚΙ ΑΥΤΟ, ΕΠΕΙΔΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ. Αριστοτέλης

Archive for the ‘ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ’ Category

«Την Άρτεμη τραγουδήστε, κόρες, που αποφεύγει τον Αλφειό…»

Posted by alfeiospotamos στο 29/01/2012

Με αφορμή την ανάρτηση του φίλου και συνεργάτη Νίκου Σάμιου(Υπερνεφέλιου),είχαμε μια συζήτηση για την Αρτέμιδα.Του είπα να διαβάσει τα σχετικά με την Αλφειαία Αρτέμιδα και τον ερωτευμένο μαζί της Αλφειό!


Μου έστειλε το παρακάτω:



O Μυθικός θεός του ομώνυμου ποταμού, που πηγάζει από την Αρκαδία, διαρρέει την Ηλεία και εκβάλλει στο Ιόνιο πέλαγος. Ήταν γιος του Ωκεανού και της Τηθύος και λατρευόταν στην Ολυμπία ως ποτάμια θεότητα, καθώς περνούσε από το νότιο τμήμα της ιερής Άλτεως. Μέσα στην Άλτι υπήρχε βωμός, όπου γίνονταν θυσίες προς τιμήν του. Σύμφωνα με το μύθο, ο Αλφειός ήταν κυνηγός, που ερωτεύθηκε παράφορα τη Νύμφη της Αχαΐας, Αρέθουσα. Εκείνη, όμως, δεν ανταποκρίθηκε και για να γλυτώσει από την καταδίωξή του, ζήτησε τη βοήθεια της Αρτέμιδας. Η θεά την τύλιξε σε σύννεφο και την έφερε στην Ορτυγία, νησάκι απέναντι από τις Συρακούσες, όπου τη μεταμόρφωσε σε πηγή. Ο Αλφειός περιπλανιόταν απελπισμένος για το χαμένο έρωτά του, μέχρι που τον λυπήθηκε ο Δίας και τον μεταμόρφωσε στο μεγάλο ποταμό της Πελοποννήσου. Τότε διέσχισε το πέλαγος και έφθασε στη Σικελία, όπου και ενώθηκε με τα νερά της «καλλίρροης» Αρέθουσας. Άλλη παραλλαγή του μύθου αναφέρει στη θέση της Αρέθουσας την ίδια την Αρτέμιδα. Ο Αλφειός ήταν το αγαπημένο ποτάμι του Δία. Κατά την αρχαιότητα, τη 19η του μηνός Ελαφιώνος, μετέφεραν τη στάχτη από την εστία του Πρυτανείου στο μεγάλο βωμό του Δία, που υπήρχε στο κέντρο της Άλτεως, την ανακάτευαν μόνο με νερό του Αλφειού και επάλειφαν το βωμό. Η μεγάλη σημασία του ποταμού για την Ολυμπία επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι ο Αλφειός απεικονίζεται στη μία άκρη του ανατολικού αετώματος του ναού του Δία, όπου αποδίδεται ως ξαπλωμένος άνδρας.
http://odysseus.culture.gr/a/5/ga502.jsp?obj_id=12441( Υπουργείο Πολιτισμού)


Είδες Νίκο;Αυτή την ΙΣΤΟΡΙΑ προσπαθούν και εν μέρει το έχουν καταφέρει,να εξαφανίσουν!Αυτή την ίδια την ΥΠΑΡΞΗ των ΕΛΛΗΝΩΝ…Πόσες φορές το έχουν προσπαθήσει…!!!Κι άλλες τόσες έχουν σπάσει τα μούτρα τους…!!!Όσοι εναπομείναντες Έλληνες υπάρχουν μέσα στις στάχτες των ολοκαυτωμάτων που έχουν προκαλέσει κατά της ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΦΥΛΗΣ,του ιδίου ΓΕΝΟΥΣ με τους ΟΛΥΜΠΙΟΥΣ ΘΕΟΥΣ,ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ τιμωροί των μωρών και φαύλων απανθρώπων που πρόσκαιρα έχουν κατακτήσει τον ΠΛΑΝΗΤΗ…


Σχετικά άρθρα:

Ο Αλφειός,ο Πύραμος,ο Νείλος!

Η ορεινή Ολυμπία,ο Καλυδώνιος κάπρος και η αποκατάσταση της ιστορίας.

«..τιμάσαις πόρον Αλφεού μετά δώδεκ’ Ανάκτων θεών’…»

ΑΛΦΕΙΟΝ ΙΕΡΟΝ ΡΟΟΝ: Από τον Νύκτιμο στον Ροφιά…

Ο Ποσειδώνας και ο Αλφειός!

Advertisements

Posted in ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ, ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ | Leave a Comment »

ΤΟ ΤΥΠΙΚΟ ΤΗΣ ΤΕΛΕΤΗΣ ΤΟΥ ΙΣΗΜΕΡΙΝΟΥ.

Posted by alfeiospotamos στο 17/08/2011

Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου
Συγγραφεύς -Ναυτικός
Μέλος Ελληνικής Εταιρίας Στρατηγικών Μελετών (ΕΛ.Ε.Σ.ΜΕ.) Η τελετή της διαβάσεως του Ισημερινού, όπως εορτάστηκε στο Α/Τ «ΑΔΡΙΑΣ» τον Ιανουάριο του 1943, και το κατέγραψε ο Αντιναύαρχος Ιωάννης Ν. Τούμπας.

ΤΟ ΤΥΠΙΚΟ ΤΗΣ ΤΕΛΕΤΗΣ ΤΟΥ ΙΣΗΜΕΡΙΝΟΥ
Equator crossing ceremony aboard Wasp, Jul 1942
ΦΩΤΟ:    United States National Archives

Από τα πλέον παλαιά ναυτικά έθιμα θεωρείται η τελετή της διαβάσεως του Ισημερινού[1] η οποία πραγματοποιείται όταν κάποιος από το πλήρωμα διέρχεται για πρώτη φορά τον νοητό Ισημερινό της Γης. Οι τελετές μέχρι και τον 19ο αιώνα, χαρακτηρίζονταν από σκληρές δοκιμασίες, προκειμένου να αποδείξουν οι αρχάριοι ότι ήταν ικανοί να αντέξουν στις αντίξοες συνθήκες της θαλάσσης[2]. Αργότερα έλαβαν πιο εύθυμο χαρακτήρα.  Στο τυπικό κάποιος από το πλήρωμα υποδύεται τον Ποσειδώνα, ο οποίος επιτίθεται στον «νεοφώτιστο» με κωμική σοβαρότητα επειδή «τόλμησε να παραβιάσει το βασίλειό του». Στα σύγχρονα πλοία, όπου το τυπικό δεν έχει εκλείψει, συνήθως οι τελετές είναι γραφικές και συνοψίζονται σε ένα κατάβρεγμα ή ξύρισμα. Οι Αμερικανοί αξιωματικοί προκειμένου να αποφύγουν τις «μυήσεις», προσφέρουν αρκετές φιάλες μπύρας στον άνδρα που υποδύεται τον Ποσειδώνα και την ακολουθία του.Αναφέρεται ότι οι Βίκινγκς πραγματοποιούσαν τελετές όταν διέρχονταν ορισμένους παραλλήλους και, σύμφωνα με διάφορες πηγές, αυτοί τις μετέδωσαν στους Άγγλους, τους Σάξονες και τους Νορμανδούς. Όμως οι τελετές για τον εξευμενισμό του Ποσειδώνος έχουν την ρίζα τους στην αρχαία Ελλάδα, για τον λόγο αυτό την τελετή της διαβάσεως διευθύνει κατά τους σημερινούς χρόνους ο «Βασιλεύς Ποσειδών» και όχι κάποια θεότητα από άλλη νεότερη θρησκεία
Ο εορτασμός του εθίμου στο Α/Τ «ΑΔΡΙΑΣ» στα χρόνια της κατοχής.Είναι εντυπωσιακό πως στα δύσκολα χρόνια του Β’ ΠΠ, στην ανάπαυλα των επιχειρήσεων, τα πληρώματα των πολεμικών πλοίων έδρατταν την ευκαιρία για λίγη διασκέδαση, διατηρώντας παλαιότερες εθιμοτυπικές εορτές. Στις αρχές Φεβρουαρίου του 1943, το Α/Τ ΑΔΡΙΑΣ,  κατά την συνοδεία νηοπομπής και μία ημέρα πριν βυθίσει το γερμανικό Υ/Β U-623[3], ταξίδευε στον κόλπο της Γουϊνέας. Καθώς πλησίαζε η στιγμή κατά την οποία θα διέβαινε τον Ισημερινό, ο κυβερνήτης του, Ιωάννης Ν. Τούμπας, είχε την επιθυμία να διασκεδάσει λίγο το πλήρωμα από την μονοτονία του πολύωρου ταξιδιού. Κι εφόσον ο ΑΔΡΙΑΣ ήταν εφοδιασμένος με δύο μικρές προσθαφαιρούμενες «πισίνες», αποφάσισε να τελέσει το έθιμο της διαβάσεως του Ισημερινού. Ο Πλωτάρχης (Μ) Α. Μιχόπουλος ανέλαβε την διοργάνωσή της. Είχε μεταφράσει από ένα αγγλικό βιβλίο το τυπικό της εορτής των ναυτικών, γεγονός που όπως μαρτυρεί ο Τούμπας, δεν είχε δημοσιευθεί ποτέ άλλοτε στην ελληνική γλώσσα, κι ευτυχώς για τους νεώτερους φρόντισε να το παραθέσει στο παράρτημα του βιβλίου του.Ο Μιχόπουλος κατόρθωσε και βρήκε τον κατάλληλο ιματισμό για εκείνους που θα υποδύονταν τον Ποσειδώνα, την Αμφιτρίτη, τους Εναλίους Πρίγκηπες, τους Σωματοφύλακες, τους Ιατρούς, τους Κουρείς κλπ. Αναφέρονται μάλιστα  ονόματα του πληρώματος που έλαβαν μέρος στην τελετή. Για παράδειγμα, τον Ποσειδώνα υποδύθηκε ο ναύτης Πρόδρομος Κωνσταντινίδης, την Αμφιτρίτη ο ναύτης Ανδρέας Παπαμακάριος, και τον Ιατρό ο ναύτης νοσοκόμος Δημήτρης Χατζηδημητρίου.«Η εορτή επέτυχεν άριστα, καταδιασκέδασεν όλους μας και το κυριώτερον, έβγαλε ολίγον το πλήρωμα από την μονοτονίαν του ταξιδιού

ΤΥΠΙΚΟΝ ΤΕΛΕΤΗΣ ΙΣΗΜΕΡΙΝΟΥ[4]

Πρώτη ΗμέραΚατά την ώρα διαβάσεως του Ισημερινού ο Κήρυξ της Αυτού Ολυμπίας Μεγαλειότητος του Βασιλέως Ποσειδώνος, αναδύεται εκ του Ωκεανού ανέρχεται εις το πρόστεγον και κραυγάζει στεντορείως προς την γέφυραν, παρουσία του επί τούτο συγκεντρωμένου πληρώματος:Κήρυξ: Αϊ, της λέμβου! Τι σκάφος είναι τούτο, που τόσον άφοβα εισπλέει εις τα Βασίλεια του Αυτοκρατορικού μου αυθέντου; Κάμε κράτει ΣΥ εις την γέφυραν.Κυβερνήτης: (από την γέφυραν). Το σκάφος τούτον είν’ το βασιλικόν πλοίον…, αντιτορπιλλικόν του Στόλου της αυτού Μεγαλειότητος του Βασιλέως των Ελλήνων. Ποιος τολμά να σταματά το πλοίον μου;Κήρυξ: Εγώ, ο πρίγκηψ Σκυλόψαρος. Πρώτος Κήρυξ και μέγας Υπασπιστής της αυτού Ολυμπίας Μεγαλειότητος, του Βασιλέως Ποσειδώνος, κυριάρχου των Επτά Θαλασσών, Αυτοκράτορος όλων των εκτάσεων υπέρ και υπό τους Ωκεανούς, αυθέντου της Τρικυμίας και της Γαλήνης και Θεού ου υγρού στοιχείου. Έχω διαταγήν να προειδοποιώ όλα τα πλοία τα οποία εισέρχονται εις τα Βασίλειά Του και να τους διαβιβάζω την ακόλουθον Βασιλικήν προκήρυξιν: «Μάθε Κυβερνήτα και λάβε τα μέτρα σου, ότι αύριον το πρωί εις τας 10.00 ακριβώς θα επιβώμεν του πλοίου σου δια να χαιρετίσωμεν όλους τους πιστούς μας υπηκόους που υπηρετούν εις αυτό. Επιπλέον προτιθέμεθα να βαπτίσωμεν και να χρίσωμεν υπηκόους του θαλασσίου βασιλείου μας, όλα τα αμύητα χερσαία υποκείμενα, ορεσιβίους, ξηριανούς ή τσοπάνηδες, που τολμούν να εισέρχονται εις τας περιοχάς μου δια να γίνουν θαλασσινοί και θα τους αναγκάσωμεν να ομολογήσουν αιωνία πίστιν και αφοσίωσιν εις το πρόσωπον της Ημετέρας Μεγαλειότητος.Έχομεν επίσης σκοπόν, όπως κατά την αυτήν ώραν και ημέραν, δηλαδή αύριον το πρωί, δικάσωμεν τους ολίγους ευτυχώς εγκληματίας, οι οποίοι ζουν και περιφέρονται εις τα υποφράγματα και διαμερίσματα του πλοίου σου. Ταύτα προς γνώσιν και συμμόρφωσιν.ΠΟΣΕΙΔΩΝ Αυτοκράτωρ και Βασιλεύς»Τώρα ημείς, ο ίδιος Πρίγκηψ ΣΚΥΛΟΨΑΡΟΣ, παραγγέλλομεν όπως Φρουρά και Μουσική παραταχθώσι δια τον Βασιλικόν μου Αυθέντη εις το μέρος όπου θα γίνει η τελετή αύριον τα πρωί εις τας 10.00.Κατόπιν τούτου επιτρέπομεν Κυβερνήτα εις το πλοίον σου να εξακολουθήση τον πλουν του. Δύνασαι να διατάξης δια των τηλεγράφων σου «ΠΡΟΣΩ ΟΛΟΤΑΧΩΣ».

Τέλος της πρώτης ημέρας

Δευτέρα ΗμέραΏρα 10.00 ακριβώς, το μεγάφωνον αναγγέλλει ότι αρχίζει η τελετή:Η Βασιλική πομπή εξέρχεται του Παλατίου. Προηγείται ο Μέγας Αυλάρχης και ακολουθεί η Α.Μ. ο Βασιλεύς ΠΟΣΕΙΔΩΝ μετά της Α.Μ. της Βασιλίσσης ΑΜΦΙΤΡΙΤΗΣ. Έπονται οι Σωματοφύλακες, αι Βασιλικαί Άρκτοι, ο Βασιλικός Κουρεύς με τον βοηθόν του και ο Ιατρός της Αυλής.Η πομπή διέρχεται δια του δεξιού καταστρώματος διευθύνετια προς πρύμναν και επιστρέφει προς πρώραν. Βήμα αργόν και μεγαλοπρεπές.Εις το μέσον η πομπή σταματά και ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ προσφέρων το χέρι του εις την ΑΜΦΙΤΡΙΤΗΝ προχωρεί με αυτήν επιθεωρεί την Φρουράν του  πλοίου και ενθρονίζεται. Τότε ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ κάνει νόημα εις τις Αρκούδες, οι οποίες πέφτουν μέσα εις την δεξαμενήν.Κοντά εις μικρόν κάθισμα εις το χείλος της δεξαμενής εγκαθίσταται ο Κουρεύς και ο Βοηθός του. Μπουγιέλο με σαπουνάδα κι ένα τεράστιον ξύλινον ξυράφι ευρίσκονται πλησίον. Επίσης ο Ιατρός με το στηθοσκόπιον. Όταν τελιεώση η εισαγωγή αυτή, ο Αυλάρχης διατάσσει να σιωπήσουν όλοι και απαγγέλλει τα εξής:«Εγείρομαι δια να κηρύξω το άνοιγμα της Αυτοκρατορικής Αυλής των Επτά Θαλασσών. Αι Μεγαλειότητές Των, ο Βασιελεύς ΠΟΣΕΙΔΩΝ και η Βασίλισσα ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ, περιστοιχιζόμενοι από όλους τους τιτλούχους των κυμάτων και των βυθών, από εμέ τον Αυλάρχην, τον Υπασπιστήν ΣΚΥΛΟΨΑΡΟΝ, τους Σωματοφύλακας, τους Κουρείς, τις Αρκούδες του Βασιλικού κήπου και τον αχρείαστον Ιατρόν τους, δέχονται τώρα εδώ εις το καλό αυτό πλοίον ….., όλους εκείνους που έχουν δικαίωμα να ονομάζονται Ναυτικοί, δηλαδή έχουν περάσει κι άλλωτε από τα Βασίλειά του. Επιθυμεί όμως επί πλέον η Μεγαλειότης Του να δώση τον τίτλον του  «Ναυτικού» εις όλους τους ταπεινούς χερσαίους, που δεν είχαν έως τώρα την τιμήν να τον επισκεφθούν εδώ εις τον Ισημερινόν, και οι οποίοι θα κληθούν ύστερα από ολίγον εμπρός του».Αυλάρχης: Άκρα σιωπή. Θα ομιλήσει η Α. Μ. ο Βασιλεύς ΠΟΣΕΙΔΩΝ. Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ εγείρεται, δίνει την τρίαιναν εις την ΑΜΦΙΤΡΙΤΗΝ, και διαβάζει.«Κυβερνήτα: Η Βασίλισσα ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ και ΕΓΩ ευχόμεθα εις εσέ και το καλόν σου πλήρωμα, ως ευ παρέστητε εις τας Βασιλικάς μας κτήσεις και εις την Αυλήν μας του Ισημερινού. Ιδιαιτέρως σας ευχόμεθα καλήν τύχην και επιτυχίας.Και τώρα επιθυμούμεν να δώσωμεν το βάπτισμα του Ναυτικού εις όσους περνούν δια πρώτην φοράν τον Ισημερινόν. Εμπρός πιστοί μου υπήκοοι, αρχίσατε το βάπτισμα, αλλά προηγουμένως ας μου αναφέρη ο Αρχηγός της Αστυνομίας εάν υπάρχουν εγκληματίαι μεταξύ των παρόντων».

Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ διαβάζει τον κατάλογον των νεοβαπτιζομένων, παρεμβάλλει όμως και ονόματα κατηγορουμένων. Έκαστος καταδικαζόμενος προσάγεται βιαίως και κάθεται εις το χείλος της δεξαμενής όπου τον εξετάζει ο Ιατρός, ο βοηθός κουρεύς τον σαπουνίζη και κουρεύς τον ξυρίζει με δύο κινήσεις και μετά τούτο τον αναποδογυρίζουν εις την δεξαμενήν.
Οι αρκούδες μετά φωνών και πηδημάτων «βουτούν» τους ριπτομένους εις την δεξαμενήν, μεθ’ ο τους βγάζουν έξω εν αναμονή νέου πελάτου.
Η Σωματοφυλακή φροντίζει να μη διαφύγει κανείς από τους εγγεγραμμένους εις τους καταλόγους.Κατόπιν ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ απονέμει εις τους βαπτισθέντας τα διπλώματά των.
Μετά την τελετήν ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ και η ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ ανεβαίνουν εις το χείλος της δεξαμενής και ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ λέγει:Χαίρετε, γενναίοι μου συμπατριώται.
Πηγαίνετε εις το καλό και ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ θα σας προστατεύει πάντοτε.
Πρώτη η ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ μετά ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ και κατόπιν όλη η ακολουθία των, ρίπτονται εις την δεξαμενήν και η τελετή λαμβάνει τέλος.

Crossing the Line Certificate of Frank Miles
ΦΩΤΟ: www.seayourhistory.org.uk

http://perialos.blogspot.com/

Το Περί Αλός προτείνει:
Πληροφορίες γενικώς για την τελετή, την πορεία της στο χρόνο και την απαγόρευσή της ΕΔΩ

Διπλώματα / Βεβαιώσεις που διασώθηκαν στην ιστορία από πληρώματα που διέλευσαν τον Ισημερινό και πέρασαν επιτυχώς την τελετή ΕΔΩ

ΠΗΓΕΣ/ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:Ναυάρχου Ιωάννη Ν. Τούμπα: «Εχθρός Εν Όψει. Αναμνήσεις του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου», σελ. 601, Πειραιάς 2008 ΠΝ/ΥΙΝ.Πλοιάρχου (Τ) Λ.Σ. ΒΟΛΩΝΑΚΗ Β.Ν (1965): «ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ, ΕΘΙΜΑ, ΤΕΛΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΕΙΣ ΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟΝ ΤΩΝ ΗΠΑ» περιοδικό «Ναυτική Επιθεώρηση», τ. 316, τόμος 82ος, Ιστορική Υπηρεσία Β.Ν./ΓΕΝ, ΝΟΕ-ΔΕΚ. 1965 Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:


[1] Όταν το πλοίο διέρχεται τον 13ον παράλληλο ή τα Στενά του Γιβραλτάρ.
[2] Πλοιάρχου (Τ) Λ.Σ. ΒΟΛΩΝΑΚΗ Β.Ν (1965): «ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ, ΕΘΙΜΑ, ΤΕΛΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΕΙΣ ΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟΝ ΤΩΝ ΗΠΑ» περιοδικό «Ναυτική Επιθεώρηση», τ. 316, τόμος 82ος, Ιστορική Υπηρεσία Β.Ν./ΓΕΝ, ΝΟΕ-ΔΕΚ. 1965
[3] 13 Φεβρουαρίου 1943.
[4] Απόσπασμα από το βιβλίο του Ι.Ν.Τούμπα: «Εχθρός Εν Όψει. Αναμνήσεις του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου», σελ. 601, Πειραιάς 2008 ΠΝ/ΥΙΝ.

Πηγή…

Posted in ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ, ΝΑΥΤΙΚΟ | Leave a Comment »

Ο Λυκαβηττός και τα κοράκια στην Ακρόπολη…

Posted by alfeiospotamos στο 16/08/2011

Αθηνά, η άρχουσα όλων των θρησκειών, την στιγμή της διαφώτισης των πάντων,

έργο του Daniel Chodowiecki το 1791
Ο Λυκαβηττός είναι λόφος της Αθήνας πέριξ του οποίου και έχει αναπτυχθεί η ομώνυμη συνοικία. Ο Λυκαβηττός όμως ήταν ένας βράχος που κουβαλούσε στα χέρια της η Θεά Αθηνά και της έπεσε έπειτα από μια κακιά είδηση που της έφερε ένα κοράκι. Από τότε τα κοράκια έγιναν μαύρα, και η Αθηνά απαγόρευσε σε όλα τα κοράκια να πηγαίνουν στην Ακρόπολη. Σίγουρα, έχετε δει όλους τους καιρούς να περνούν πάνω από τον Παρθενώνα. Κοράκια όμως, είδατε ποτέ στην Ακρόπολη

Βλ. Απολλόδωρος Γ 14, 1, Τα  ες  τόν Απολλώνιον Τυανέα  Ζ 24 Φιλόσστρατος, Υγίνος Ποιητική αστρονομία, Ρόμπερτ Γκρέϊβς Οι Ελληνικοί Μύθοι-Αθηνά.

Posted in ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ | Leave a Comment »

>ΑΛΦΕΙΟΝ ΙΕΡΟΝ ΡΟΟΝ: Από τον Νύκτιμο στον Ροφιά…

Posted by alfeiospotamos στο 11/03/2011

>

ΑΛΦΕΙΟΣ: Από τον Νύκτιμο στον Ροφιά

Από την απώτερη αρχαιότητα μέχρι σήμερα οι Αιγύπτιοι αποκαλούν την χώρα τους «Δώρο του Νείλου» και κανείς, σε όλον τον κόσμο, δεν τους το αμφισβητεί.
Αλλά και «Δώρο του Αλφειού» είναι η εύφορη, η ευλογημένη γή της Ηλείας και ακόμα περισσότερο η δική μας περιοχή, το Επιτάλιο όπου ήρεμος και μεγαλοπρεπής ο Αλφειός τελειώνει την διαδρομή του και χύνεται στο Ιόνιο πέλαγος.
Πηγάζει από τις δυτικές πλαγιές του Πάρνωνα, βυθίζεται δύο φορές σε καταβόθρες και αναφαίνεται, τελικά, στα νότια της Μεγαλόπολης. Δέχεται στην διαδρομή του από εκεί αρκετούς παραπόταμους που τον εμπλουτίζουν, τον Λάδωνα, τον Ερύμανθο, τον Λούσιο, τον Κλάδεο και τον Ελισσόνα.
Ο Όμηρος, που τον ονομάζει «ιερόν ρόον», τον αναφέρει πέντε φορές στην Ιλιάδα και δύο στην Οδύσσεια ενώ ο Ησίοδος τον γενεαλογεί ως γιό του Ωκεανού και της Τηθύος, τον κατατάσσει δεύτερο σε σειρά – ύστερα από τον Νείλο – σ’έναν κατάλογο είκοσι πέντε ποταμών της τότε γνωστής γεωγραφίας.
Το μεταγενέστερο, κοινό όνομα Ροφιάς με το οποίο όλοι εμείς τον…

αναγνωρίζουμε είναι πιθανόν παραφθορά του Αλφειός, λέξη που φθογγολογικά μετεξελίχθηκε σε Αρφειός ύστερα σε Αρφιάς, σε Αροφιάς και τελικά σε Ροφιάς όπως το αδελφός έγινε αδερφός και το ήλθα σε ήρθα.

Κατά μία απόπειρα ετυμολογίας το όνομα Αλφειός προέρχεται από το επίθετο αλφός που σημαίνει υπόλευκος, ασπριδερός, λέξη συγγενής με την λατινική albus που σημαίνει λευκός καθώς και με την αρχαία λέξη άλφιτον που σημαίνει κριθαρένιο αλεύρι. Θα δούμε πιό κάτω πώς το άσπρο χρώμα συνδέεται με την ιστορία του Αλφειού και της Άρτεμης.
Μια πιο πειστική ετυμολογία εξάγει το όνομα Αλφειός από το ρήμα αλφάνω (ή αλφαίνω) που σημαίνει παράγω, αποφέρω, αποκτώ. Η άλφη στην αρχαία μας γλώσσα σήμαινε το κέρδος και άν δεχθούμε την άποψη αυτή ο Αλφειός είναι ο γεννήτορας, ο παραγωγός, ο πλουτοδότης της ζωής.
Γύρω από τον Αλφειό πλέχτηκαν πολλοί μύθοι πέρα από την γενεαλογία του Ησιόδου που τον ήθελε – όπως είδαμε πιό πάνω – γιό του Ωκεανού και πατέρα του Ορσίλοχου και του Φηγέα του ιδρυτή της Ψωφίδος που είναι τα σημερινά Τριπόταμα. Σύμφωνα με άλλον μύθο ήταν απόγονος του Ήλιου και αδελφός του Κέρκαφου που ο ίδιος σκότωσε κάποτε όταν μάλωσαν τα αδέλφια για το ποιός ήταν πιό ανδρείος. Βαθειά μετανοιωμένος για την αδελφοκτονία που διέπραξε σε στιγμή παραφοράς και καταδιωκόμενος από τις αμείλικτες Ερινύες ο Αλφειός ρίχτηκε στον ποταμό Νύκτιμο που από τότε ονομάστηκε Αλφειός.
Άλλος μύθος αναφέρει ότι ο Αλφειός ερωτεύθηκε την θεά Άρτεμη και την κυνήγησε με πάθος και ασταμάτητα σε όλη την Ελλάδα. Την Άρτεμη ακολουθούσαν παντού οι είκοσι Νύμφες που της δώρισε, σαν μόνιμες ακόλουθες, ο πατέρας της ο Δίας στον οποίο είχε δεσμευθεί να παραμείνει, όπως και οι Νύμφες της, ανέγγιχτη παρθένα. Όταν, κατεβαίνοντας από τα βουνά της Αρκαδίας έφθασε αλαφιασμένη στα Λέτρινα της Ηλείας κοντά στο ποτάμι που είχε ήδη πάρει το όνομα του Αλφειού και εκεί κινδύνεψε να δαμαστεί ερωτικά από τον ωραίο και ακμαίο ποτάμιο θεό σκέφτηκε το ακόλουθο τέχνασμα. Πήρε λίγη άσπρη λάσπη από την όχθη του ποταμού την άλειψε στο πρόσωπό της και διάταξε τις Νύμφες της να κάνουν το ίδιο. Ο Αλφειός δεν μπόρεσε να διακρίνει ποιά ήταν η θεά ανάμεσα στις είκοσι μία γυναικείες μορφές, δίστασε, τα έχασε και αποσύρθηκε ντροπιασμένος, κυνηγημένος από τα κοροϊδευτικά περιγελάσματα των Νυμφών.
Από το επεισόδιο αυτό η Άρτεμη, και μόνο στην Ηλεία, είχε τις επωνυμίες Ποταμία, Αλφειαία, Αλφειωνία και Αλφειούσα.
Αλλά ο Αλφειός δεν ηρέμησε. Όσο κυνηγούσε την άπιαστη Άρτεμη δεν έβλεπε την ομορφιά των Νυμφών της. Όταν, όμως, το πήρε απόφαση ότι η Άρτεμη δεν ήταν ερωτικό βραβείο κανενός ένοιωσε ότι ήταν ερωτευμένος με την πανέμορφη Νύμφη Αρέθουσα και την κυνήγησε με το ίδιο πάθος και πείσμα. Με τέχνασμα την ξεμονάχιασε, ενώ εκείνη κυνηγούσε, κοντά στην εκβολή του ομώνυμού του ποταμού. Η Αρέθουσα, στην ακρογιαλιά, προσευχήθηκε παρακλητικά για σωτηρία στην Άρτεμη που αμέσως της έδωσε υγρή, υδάτινη μορφή. Ο Αλφειός πήρε τότε και αυτός την υγρή, υδάτινη μορφή του, την ένωσε με κείνην της Αρέθουσας και την έφερε κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας – χωρίς να ανακατεύεται με το αλμυρό νερό – στο νησί Ορτυγία της Σικελίας εκεί όπου αργότερα χτίστηκαν οι Συρακούσες και όπου ακόμα υπάρχει η περίφημη πηγή Αρέθουσα.
Οι αρχαίοι πίστευαν ότι πολύ συχνά ο Αλφειός την επισκέπτεται – υποθαλάσσια – στην Σικελία λέγοντας ότι μιά φιάλη που έπεσε στον παραπόταμό του τον Κλάδεο εμφανίστηκε ύστερα από καιρό μέσα στην πηγή Αρέθουσα. Και ότι όποτε γίνονταν Ολυμπιακοί Αγώνες με θυσίες που θόλωναν τα νερά του Κλάδεου και του Αλφειού το θόλωμα εμφανιζόταν, λίγες μέρες αργότερα, και στα νερά της Αρέθουσας στην Σικελία.
Για να έλθουμε, όμως, στο σήμερα, εκτός από την μυθολογία, αλλά και την πλούσια Ιστορία, η περιοχή των εκβολών του Αλφειού έχει να επιδείξει ασύγκριτες φυσικές ομορφιές που πρέπει – με πρωτοβουλία των ίδιων των Επιταλιωτών – να προστατευθούν από κάθε ανεπανόρθωτη αλλοίωση και βεβήλωση. Πρέπει να συνεχίσουμε να είμαστε υπερήφανοι για την ζωντανή ομορφιά του τόπου μας, όχι να καταντήσουμε ποτε να την αναπολούμε και να φτάσουμε να διηγούμαστε στα παιδιά και στα εγγόνια μας πόση ομορφιά, μπολιασμένη με μύθο και Ιστορία, χάσαμε για πάντα για χάρη της κοντόφθαλμης απληστίας μας.
Οι αρχαίοι πίστευαν ότι πολύ συχνά ο Αλφειός την επισκέπτεται – υποθαλάσσια – στην Σικελία λέγοντας ότι μιά φιάλη που έπεσε στον παραπόταμό του τον Κλάδεο εμφανίστηκε ύστερα από καιρό μέσα στην πηγή Αρέθουσα. Και ότι όποτε γίνονταν Ολυμπιακοί Αγώνες με θυσίες που θόλωναν τα νερά του Κλάδεου και του Αλφειού το θόλωμα εμφανιζόταν, λίγες μέρες αργότερα, και στα νερά της Αρέθουσας στην Σικελία.
Όσοι είναι ευαίσθητοι, πληροφορημένοι αλλά και προικισμένοι με την ισορροπημένη αντίληψη για την ζωή γνωρίζουν και επιδιώκουν να κάνουν πράξη τον δύσκολο συνδυασμό της προστασίας του περιβάλλοντος με την οικονομική του αξιοποίηση.
Μόνο οι αναίσθητοι, οι απληροφόρητοι και οι εγώδουλοι επιδιώκουν το άμεσο, αρπακτικό κέρδος ή και την άκοπη διευκόλυνση, την βολή τους, χωρίς να σκέφτονται τα δικαιώματα των γενεών που ακολουθούν αλλά και το ίδιο το μεσοπρόθεσμο οικονομικό συμφέρον τους. Φτάνει μόνο η διαπίστωση ότι στην εποχή μας ο κύριος πόρος της χώρας μας προέρχεται από τον Τουρισμό σε βαθμό που επίσημα χείλη τον αποκαλούν «βαρειά βιομηχανία». Και είμαστε τυχεροί που το Επιτάλιο βρίσκεται τόσο κοντά στην τόσο πολυσύχναστη Ολυμπία έχοντας την δυνατότητα να δεχθεί την κατάλληλη επέκταση της επισκεψιμότητας στον ευρύτερο χώρο, μέχρι τις εκβολές του «ιερού ρόου» του Αλφειού.
Προσπαθώ να φανταστώ την ονειρικής ομορφιάς – στην αρχαιότητα – ανάπλευση του Αλφειού που γινόταν με βάρκες από την θάλασσα μέχρι και την Ολυμπία. Προσπαθώ να το φανταστώ εγώ που είμαι πλασμένη από νερό και χώμα του Αλφειού όπως και τόσοι συμπατριώτες μου που πέρασαν τις παιδικές καλοκαιρινές τους διακοπές στις όχθες του, έπαιξαν, λούστηκαν και έφαγαν τα ψάρια που αφθονούσαν στα τότε καθαρά νερά του.
Άς κάνουμε μαζί μιά προσπάθεια να φανταστούμε τι θα συμβεί όταν γίνει ο κλειστός, ασφαλής αυτοκινητόδρομος που θα συνδέει τον Πύργο με τα μεγάλα αστικά κέντρα της Πάτρας και της Αθήνας, όταν θα γίνει παγκόσμια συνείδηση ότι ασφαλείς Ολυμπιακοί Αγώνες θα μπορούν να γίνονται μόνο στην Ελλάδα και, άν ακόμα αυτό δεν γίνει, ότι η έδρα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής θα πρέπει να μεταφερθεί από την καταχνιά της Δυτικής Ευρώπης στην ηλιόχαρη Ολυμπία, όπου και ανήκει. Άς φανταστούμε την αποκατάσταση της λίμνης και τί θα σημάνει για το μικροκλίμα, την αλιεία και τον υδροφόρο ορίζοντα. Άς φανταστούμε …
Αλλά άς βάλω εδώ χαλινάρι στην φαντασία για να κάνω μιά διαπίστωση που δύσκολα επιδέχεται διάψευση. Το Επιτάλιο μας έγινε πραγματικά πολύ πιό όμορφο και νοικοκυρεμένο τα τελευταία χρόνια και τούτο οφείλεται και στις προσπάθειες εμπνευσμένων δημοτών του και στην άξια Τοπική του Αυτοδιοίκηση. Αυτό δείχνει ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν πρός το καλύτερο – παρά τις δυσκολίες και τις αντιδράσεις – όταν άνθρωποι με μυαλό, ήθος και ενεργητικότητα τα αναλάβουν.
Και επειδή αποφεύγω την γενικευμένη, δυστυχώς, μεμψίμοιρη απαισιοδοξία του «τίποτε δεν γίνεται, τίποτε δεν αλλάζει» που είναι η απόπειρα δικαιολόγησης της οκνηρίας, της απραξίας και του βολέματος θέλω να κάνω μιά πρόταση στον Σύλλογό μας. Να θέσουμε θέμα στην επόμενη Γενική Συνέλευση : να υποβληθούν προτάσεις για ήπια, αγροτική, οικολογική και τουριστική ανάπτυξη της περιοχής των εκβολών του Αλφειού.
Με λίγη φαντασία και κάπως πλατύτερο πνεύμα αλληλεγγύης μεταξύ μας και μεταξύ γενεών θα ωφεληθούμε όλοι, ηθικά και υλικά.
Σοφία Α. Ζουμπάκη – Μαζαράκη

Posted in ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ | Leave a Comment »

>Νέστωρ.Μυθικό ή πραγματικό πρόσωπο;

Posted by alfeiospotamos στο 05/03/2011

>

Μετά από πάρα πολλά χρόνια,η απόφαση να μπει Στο ΕΣΠΑ η προστασία του Ανάκτορου του Νέστορα,όπως διαβάζουμε στο ΙΧΩΡ,αξίζει επαίνων.

Στο ΕΣΠΑ η προστασία του Ανάκτορου του ΝέστοραΘετικές είναι οι εξελίξεις για την ανάδειξη του Ανακτόρου του Νέστορα, στον Άνω Εγκλιανό Μεσσηνίας, μετά την ένταξη του έργου στο ΕΣΠΑ, με προϋπολογισμό ύψους 400.000 ευρώ.
Η εγκεκριμένη μελέτη περιλαμβάνει τη διαμόρφωση και κατασκευή διαδρομών κίνησης επισκεπτών, με ιδιαίτερη μέριμνα για την κυκλοφορία των ατόμων με ειδικές ανάγκες, την κατασκευή μικρών κτισμάτων (αναψυκτήριο, χώρο προβολών κ.λπ.) και την τοποθέτηση πινακίδων πληροφόρησης για την εξυπηρέτηση του κοινού, καθώς και την εγκατάσταση οπτικοακουστικών μέσων στο χώρο προβολής και παρουσίασης.

διαβάστε περισσότερα…

Posted in ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ | Leave a Comment »

The end of the hebrewsaxon Armageddonology frauds. The Real Mayas speak about 2011-2012 !!

Posted by alfeiospotamos στο 16/01/2011

Τέλος οι εβραιοσαξονικές Αρμαγεδδωνικές απάτες. Οι αληθινοί Μάγιας μιλούν για το 2011-2012 !!

 Τα άλλα δύο βίντεο στο παραπάνω άρθρο…

The end of the hebrewsaxon Armageddonology frauds. The Real Mayas speak about 2011-2012 !!

To ιστολόγιο καλεί για τελευταία φορά τους νεοέλληνες, αν τους έχει απομείνει καθόλου ελληνική συνείδηση, φιλότιμο και και επίγνωση της πανάρχαιας μνήμης και του λαμπρού παρελθόντος τους, να διαδώσουν στο μέγιστο δυνατό βαθμό στο εξωτερικό την κάτωθι ανάρτηση. Υποστηρίξτε και βοηθήστε τους εναπομείναντες Μάγιας και τους Πρεσβυτέρους τους στη Γουατεμάλα. Διαδώστε το μήνυμα τους στον Κόσμο, ως αισιόδοξο μήνυμα και ως μήνυμα που ξεσκεπάζει διάπλατα την εβραιοσαξονική αρμαγεδδωνολαγνική απάτη περί του 2012.
http://hellenandchaos.blogspot.com/2011/01/end-of-
hebrewsaxon-armageddonology.html


Παραθέτουμε το διαφωτιστικό σχόλιο και e-mail του φίλου του ιστολογίου «Perseas»
Το ιστολόγιο τον ευχαριστεί για την πολύτιμη βοήθεια και συνεισφορά του.:

Η Σύνδεσις του Ημερολογίου των Μάγιας

Από την Κεντρική Αμερική, ο Πρεσβύτερος των Μάγιας στην Γουατεμάλα, Ντον Αλεξάνδρο, μιλά για τεράστιους και επαναληπτικούς κύκλους στο χρόνο. «Το Ημερολόγιο των Μάγιας δεν πρέπει ποτέ να αλλαχτεί, επειδή είναι βασισμένο στα Άστρα», σημειώνει. Το δύσχρηστο Δυτικό αντίστοιχο ημερολόγιο, από την άλλη μεριά, έχει αλλάξει πολλές φορές και δεν είναι ακόμη πολύ ακριβές. «Αυτή η γνώση, μεταλαμπαδεύτηκε στους Μάγιας από τους Αμπουέλος, τους παππούδες μας, οι οποίοι ήρθαν από τα Άστρα», ανάφερε ο Πρεσβύτερος Ντον Αλεξάνδρο. Αινιγματικά συνδέει την προέλευση και το πεπρωμένο των Μάγιας με το αστρικό σμήνος των Πλειάδων (Πλειάδειοι – Ανδρομεδείς) οι οποίοι αναφέρει ότι λεγόταν «Μέϊ».
Σύμφωνα με το έργο του αρχαιοαστρονόμου Άντονυ Αβένι, ορισμένες τοποθεσίες των Μάγιας μοιάζουν να είναι ευθυγραμμισμένες με τις Πλειάδες όταν αυτές ανατέλλουν εις το Ζενίθ τους. Ένα από τα άστρα στον αστερισμό των Πλειάδων, «Οι 7 αδελφές», λέγεται «Μέα» (Maia). Η αποκρυπτογράφηση της Αρχαίας τους Γλώσσας (των Μάγιας) που αποτελείτε παραπάνω από το 1/3 από Ελληνικές λέξεις (Olmeka = Όλμος, Tellines = Έλληνες, οι θεοί τους, κλπ), ολοκληρώθηκε επιτυχώς κατά τη δεκαετία του ’60 στη Ρωσία (για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε το βιβλίο του Eric and Graig Umland «Mysteries from the Antiquity», «Μυστήρια από την Αρχαιότητα»), αλλά τα αποτελέσματα παραμένουν ακόμη απόρρητα.
Οι Μάγιας ισχυρίζονται ότι ήρθαν εδώ πριν 400.000.000 έτη – αυτός ο ισχυρισμός τους υποστηρίζεται από μια πρόσφατη ανακάλυψη που παρουσιάζεται στο Εθνικό Μουσείο του Μεξικού, και αφορά μια αρχαία απεικόνιση της Γης, στην οποία παρουσιάζονται μορφολογικοί χάρτες των Πολικών Περιοχών του πλανήτη μας, όπως αυτές φαίνονται δίχως τη σημερινή κάλυψη από πάγο!
Για τους παραπάνω λόγους και κάποιους άλλους, έχω την πεποίθηση ότι οι αυθεντικοί κάτοικοι του Φαέθωνα ήταν Έλληνες που προήλθαν από άλλα πλανητικά συστήματα.


«To 1966 οι Σοβιετικοί κατέγραψαν διαστημικά εξωγήινα μηνύματα στο αστεροσκοπείο του Γκόρκιγ, αλλά μόνο 3 χρόνια αργότερα το 1969, η Τατιάνα Προσκουριάκωφ παραδέχτηκε την άμεση σχέση τους με τα ιερογλυφικά των Μάγιας. Η συνεργασία των Ρώσσων και Αμερικάνων στην εξερεύνηση της Ανταρκτικής που ήταν και η πρώτη βάση των Μάγιας στον πλανήτη Γή, ανεπηρέαστη απο τον ψυχρό πόλεμο του ’60 συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας απαγορεύοντας την πρόσβαση σε ανεξάρτητους ερευνητές και αποκρύπτοντας τα ευρήματα. Ξοδεύουν χρόνο και τεράστια ποσά για την μελέτη των Μάγιας και οι δύο υπερδυνάμεις της διαστημικής εποχής. Μετά τόν 2ο παγκόσμιο πόλεμο, η μελέτη των Μάγιας έχει αποκτήσει πρωταρχική σημασία στα πανεπιστήμια της Μασσαχουσέτης, Καλιφόρνιας, Οκλαχόμας, Κονέκτικατ και άλλα. Ομοίως στην Ρωσσία, η Ακαδημία Επιστημών της Σιβηρίας κατασκεύασε ένα τεράστιο ηλεκτρονικό υπολογιστή τροφοδοτούμενο συνεχώς με δεδομένα απο τα κείμενα των Μάγιας σε συνδυασμό με πάσης φύσεως βιομετρικά, μαθηματικά, αστρονομικά και γεωγραφικά δεδομένα, χωρίς να φανερώσουν ακόμα τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας. Είναι γνωστή η ιστορία με την πέτρινη χαρτογράφηση της αθέατης πλευράς της Σελήνης που βρέθηκε στο Γιουκατάν το 1950 και μετά την δημοσίευση σε εφημερίδες της εποχής, αποσιωπήθηκαν τα γεγονότα μέχρι σήμερα.»
Source from from the book of Eric and Graig Umland «Mysteries from the Antiquity»

Ο Γάλλος καθηγητής αρχαιολογίας Augustus Le Plongeon ερευνώντας το λεξιλόγιο των Μάγιας βρήκε αρχαιοελληνικές αντιστοιχίες στο 1/3 των λέξεων. Αναφέρει ότι αν και αρχικά οι Μάγιας χρησιμοποιούσαν φωνητικό αλφάβητο, αργότερα εισήγαγαν στην γραφή του 13 ιερογλυφικά στοιχεία που έχουν εντυπωσιακή ομοιότητα με αρχαία Αιγυπτιακά.
Ο καθηγητής V.F.Lopez στα τέλη του 19ου αιώνα, μελετώντας την επίσημη ‘βασιλική’ γλώσσα των Ίνκας διαπίστωσε εντυπωσιακές ομοιότητες με την Μυκηναϊκή γλώσσα. Στο έργο του ‘Les Races Aryenes du Perou’ Αναφέρεται λεπτομερώς στα στοιχεία που συγκέντρωσε.
Στην κεντρική Αμερική κοντά στο Μπίμινι αλλά και αλλού έχουν βρεθεί αγγεία που έχουν ολόιδιο σχήμα αλλά και παραστάσεις με αντίστοιχα Κρητικά της ίδιας ηλικίας. Το ίδιο συμβαίνει και με σύμβολα όπως ο διπλός πέλεκυς. Ακόμα και κάποια αρχαιοελληνικά νομίσματα βρίσκονται κατά καιρούς διάσπαρτα στην Αμερική

Ακολουθεί απόσπασμα σημαντικότατης μελέτης του AΝΤΩΝΗ ΘΩΜΑ ΒΑΣΙΛΑΚΗ Ερευνητή Προϊστορικών Γραφών με τίτλο «ΤΟ ΟΜΦΑΛΙΟ ΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΚΝΩΣΟΥ ΩΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΓΕΩΔΑΙΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ»
http://www.kairatos.com.gr/myweb/omfaliopedonknosoy.htm

«…Οι Αζτέκοι στις σύνθετες λέξεις για τη λέξη «Θεός» χρησιμοποιούν τη λέξη «τεό» που συναντάται σε πολλά τοπωνύμια. Η πιο περίεργη σύμπτωση είναι στη λέξη «τεοκάλλι» που σημαίνει «το σπίτι του Θεού» και μοιάζει με το αρχαίο ελληνικό «Θεού καλιάς» που σημαίνει «ο βωμός του Θεού». Περίεργη είναι επίσης η φράση των Μάγιας «Κόνεξ ‘Ομον Πάνεξ», που ακούγεται το ίδιο με τη φράση «Κόνξ Ομ Πανξ», που έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες στα Ελευσίνια Μυστήρια, των οποίων το μυστηριακό τελετουργικό προέρχεται από την Κρήτη. Την ίδια ελληνική φράση χρησιμοποιούν οι Βραχμάνοι στις θρησκευτικές τελετές τους, με την μορφή «Κάνσα Ομ Πάνσα».

Η γραφή των Μάγια είναι στην κυριολεξία η αρχαία Κρητική γραφή, Γραμμική Α, που έφθασε εκεί από την μεγαλόνησό μας, Η παρουσία του Ελληνισμού είναι ορατή στους Μάγια. Η ζωγραφική, η γλυπτική, η υφαντουργία, όλα Ελληνικά και συγκεκριμένα μινωικά και Μυκηναϊκά. Οι ναοί με τους μονολιθικούς κίονες, που ζυγίζουν 25 τόνους, δεν κτίστηκαν ασφαλώς στην ζούγκλα από τους ιθαγενείς γεωργούς, διότι απαιτούσαν αρχιτεκτονικές, γεωμετρικές γνώσεις και οπωσδήποτε υψηλή τεχνολογία. Επίσης κατασκεύασαν αστεροσκοπεία και στάδια σαν τα Ελληνικά Οι μινωίτες κυβέρνησαν τους Μάγια. Οι Ισπανοί κατακτηταί διηγήθηκαν, ότι η μεγάλη αυτοκρατορική οικογένεια του Περού, η οποία είχε όλα τα υψηλά αξιώματα, ομιλούσε μια ιδιαίτερη γλώσσα, ακατανόητη τόσο από το λαό, όσο και από διερμηνείς. Μήπως αυτή η γλώσσα ήταν η αρχαία κρητική; δηλαδή η αρχαία Ελληνική γλώσσα; . Γνωρίζομε από άρθρα μας στην «ΠΑΤΡΙΔΑ» στα φύλλα της 4 και 5/2/97, στο τεύχος Ιανουαρίου 1997 του περιοδικού «ΔΑΥΛΟΣ», και στο τεύχος Ιανουαρίου-Μαρτίου 1998 του περιοδικού «ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΕΣ» (άρθρο για την καρφίτσα του Μουσείου Αγίου Νικολάου Κρήτης), ότι η Ελληνική δεν είναι μόνο η γλώσσα της Γραμμικής Β, αλλά και της Γραμμικής Α, ακόμα δε περισσότερο είναι η γλώσσα των φωνητικών αξιών στα Κρητικά «ιερογλυφικά» τα οποία εχρησιμοποιούντο από τους ιερείς μεχρι και την πρώτη χιλιετία π.Χ.

Να σημειώσουμε ότι απ’όλους τους Προκολομβιανούς λαούς μόνο οι Μάγιας «δημιούργησαν» ένα σύστημα γραφής και η γλώσσα τους διαφέρει τελείως από τις υπόλοιπες γλώσσες της Κεντρικής Αμερικής και του Μεξικού. Πολλές λέξεις της αρχαίας Ελληνικής Κρητικής διαλέκτου συναντούμε στην πανάρχαια Ινδική. αξιοσημείωτος είναι πχ. ο Κρητικός τύπος της αναφ.αντων. όστις, στην δοτική ενικού, -ότιμι-, με κατάληξη που απαντά στο αρχαίο ινδικό, -kasmin. (εγκ.Παπυρος-Λαρους-Μπριτάννικα). Πολλές λέξεις των αρχαίων Ίνκας μοιάζουν με αρχαίες ελληνικές αφού έχουν Μινωική προέλευση. Να σημειωθεί ότι ο Γάλλος ερευνητής Pierre Honore, έχει ανακαλύψει επιγραφές με Κρητικό Γραμμικό Συλλαβάριο στις όχθες του Αμαζονίου, φωτογραφίες των οποίων δημοσίευσε και η ερευνήτρια Μέρτζ. Πιθάρι Κρητικής προέλευσης, που όμοιο του βρέθηκε στην Κνωσό, βρήκαν στο Μπίμινι. Χάλκινοι διπλοί Κρητικοί πέλεκεις Βρέθηκαν στο Ουισκόνσιν και το Οχάιο των ΗΠΑ. Ανάλογα αντικείμενα έχουν βρεθεί και στην Αγγλία…».

Perseas


Σχολιασμός ιστολογίου και Γ.Καραγεωργίου:

Πως ξέρει η Ο.Ε.Α. ότι οι Μάγιας προέρχονται από τον Φαέθωνα;

Απάντησις: Το δήλωσαν οι ίδιοι οι Πρεσβύτεροι των Μάγιας και αυτό έχει δημοσιευτεί σε βιβλία τα οποία κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα, κάτι βιβλία τσέπης ήταν και αν θυμάμαι καλά εκείνου του εκδοτικού οίκου που έβγαλε και για τα «Μυστήρια της Σελήνης», και αυτά τα βιβλία συγκεκριμένα καταθέτουν ότι οι Πρεσβύτεροι των Μάγιας διδάσκουν στους νεότερους ότι ο αρχικός πλανήτης τους … (έρχονται βέβαια από άλλο αστερισμό από άλλο αστρικό σύστημα) αλλά στο δικό μας ηλιακό σύστημα είχαν ως πλανήτη τους τον πλανήτη Φαέθωνα, μεταξύ Άρεως και Διός (σημερινή ζώνη αστεροειδών) τον οποίο βέβαια δεν τον ονόμαζαν έτσι, του δίνουν κάποια άλλη ονομασία.

[σημ: Η ονομασία «Φαέθων» προέρχεται εκ του γνωστού ελληνικού μύθου του οποίου την αποκωδικοποίηση από τις Αιγυπτιακές βιβλιοθήκες, ως καταστραμμένου πλανήτη, βρίσκουμε στα διασωσμένα κείμενα του Τίμαιου/Κριτία:

«η παράδοσις που επικρατεί εις την χώραν σας, ότι δηλαδή κάποτε ο Φαέθων o υιός του Ηλίου, αφού έζευξε το άρμα του πατρός του, επειδή δεν είχε την ικανότητα να ακολουθήση τον ίδιον με τον πατέρα τον δρόμον και τα επί γης επυρπόλησε και αυτός κτυπηθείς από κεραυνόν εφονεύθη, αυτό λέγεται ως μύθος, ενώ η πραγματικότης είναι η «παράλλαξις» των πέριξ της γης περιφερομένων ουρανίων σωμάτων και η καταστροφή από το άφθονον πυρ κατά μακροχρόνια διαστήματα των επί της γης ευρισκομένων όντων.» Πλάτων-Τίμαιος 22δ ]

Αναφέρουν λοιπόν αυτοί οι Πρεσβύτεροι των Μάγιας ότι ζητήθηκε (από τους δρακονιανούς) στους προγόνους τους που κατοικούσαν τον Φαέθωνα, να συμμετέχουν στην εξόρυξη του Τιτάνιου το οποίο είναι το μέταλλο με το μέγιστο ποσοστό μεταξύ των μετάλλων του Φαέθωνος, οι Μάγιας αρνήθηκαν, και μάλιστα αρνήθηκαν και κάθε άλλη εξόρυξη από ξένους (διαστημικούς δρακονιανούς) φέρνοντας τους εμπόδια. Έτσι τελικά αυτοί (οι δρακονιανοί) που θέλανε με λύσσα όλο το τιτάνιο από τον Φαέθωνα, κρίναν ότι θα ήταν ευκολότερο να το πάρουν ανατινάζοντας τον Φαέθωνα σε θρύψαλα, ώστε μετά τα σκάφη τους να μπορούν να παίρνουν αυτά τα μικρότερα κομμάτια (αστεροειδείς), και να τους χυτεύουνε κομμάτι – κομμάτι, όπως αυτά περιστρεφόταν γύρω από τον ήλιο στη ζώνη αστεροειδών. Δηλαδή ο πλανήτης έχει διασπαστεί τελείως, έχει γίνει θρύψαλα γύρω από τον ήλιο, και σήμερα ονομάζεται αυτό από τους αστρονόμους, «ΖΩΝΗ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΟΕΙΔΩΝ» (Μεταξύ πλανήτου Άρεως και Διός). Μάλιστα πολλά από αυτά τα κομμάτια από την καταστροφή του Φαέθωνος από αυτό το πλανητικό κακούργημα των δρακονιανών, έπεσαν και πάνω στη Γη ως «βροχή – καταιγίδα μεγάλων μετεωριτών» προκαλώντας πολλές καταστροφές στην πανίδα και τη χλωρίδα της Γης.

[ Βλέπε την παραπάνω αποκωδικοποίηση του «Μύθου του Φαέθωνα» από τα Αιγυπτιακά Ιερατικά Αρχεία προς τον νομοθέτη Σόλων, η οποία αποκωδικοποίηση του μύθου καταγράφηκε στο σωσμένο σύγγραμμα «Τίμαιος/Κριτίας» το οποίο πρέπει να μελετήσουν κατεπειγόντως όλοι οι Έλληνες μαζί με τη «θεογονία του Ησίοδου» και την «Ωγυγία» των Αρχαίων και Προϊστορικών Ελληνικών Χρονικών, αυτές είναι οι Ελληνικές Άγιες Γραφές, όσες από αυτές σώθηκαν από την μανία καταστροφής των μογγολοεβραικών θρησκευτικών ιερατείων.]


Πως προκύπτει το ΣΕΛΛΗΝΕΣ από το ΤΕΛΛΗΝΕΣ των Μάγιας;

Απάντησις: Εφόσον οι Μάγιας αναφέρουν ότι το αρχαίο όνομα των Ελλήνων «θεών» τους ήταν ΤΕΛΛΗΝΕΣ, αυτό επαληθεύει 100% τη διάγνωση της Ο.Ε.Α., ότι η ονομασία ΈΛΛΗΝΕΣ προέρχεται από τη λέξη ΔΕΛΦΥΣ ή ΔΕΛΦΑΣ, που σημαίνει «Μήτρα», ΜΗΤΡΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ, Το «Φ» αφομοιώθηκε ως «Λ» και γι’αυτό το «Λ» έγινε «ΛΛ» μετά, και μετατράπηκε σε «ΔΕΛΛΑΣ», αλλά το «Δ» όπως ξέραμε από την γραμματική που μαθαίναμε παλιά (γιατί τώρα δεν μαθαίνουμε πια γραμματική), είναι ένα από τα 3 οδοντικά σύμφωνα: «Τ», «Δ», και «Θ», διότι προφέρονται με τα δόντια, και αυτά εξαλλάσσονται μεταξύ τους στις Ανδρομέδιες γλώσσες, όπως εναλλάσσονται μεταξύ τους και τα χειλικά σύμφωνα, αυτά που προφέρονται με τα χείλια δηλαδή τα «Π», «Β», και «Φ», όπως εναλλάσσονται μεταξύ τους και τα λαρυγγικά σύμφωνα, τα οποία είναι τα «Κ», «Γ», «Χ», και μεταξύ τους ενναλάσσονται και τα υγρά όπως είναι το «Λ» και το «Ρ».
Επομένως το «Δ» της λέξεως «ΔΕΛΦΑΣ», μπορεί κάλλιστα να προφερθεί και «ΤΕΛΦΑΣ», ή και με «Θ», «ΘΕΛΦΑΣ».
Τώρα στις Ανδρομέδιες γλώσσες, το «Σ» αριθμούμενο ως αριθμός «6», γράφτηκε – αλλοιώθηκε από τους ανθέλληνες Βυζαντινούς ως «ΣΤ’», διότι ο Κεραυνός του γράμματος «Σ», επειδή ήταν εξάρι «6», και επειδή το «6» ήταν τάχα Σατανικό για τους Βυζαντινούς, βάλανε και ένα «Τ» για να φαίνεται εκεί η λέξη ΣΤΙΓΜΑ, ήτοι το «Σατανικό Στίγμα – Χάραγμα», και γι’αυτό στην αρίθμηση την Βυζαντινή μετά, το «Σ» των Ελλήνων, το εξάρι, έγινε «ΣΤ’». Πράγματι σήμερα η αρίθμιση στην καθαρεύουσα είναι: Α=1, Β=2, Γ=3, Δ=4, Ε=5, ΣΤ=6. Και από αυτό το «ΣΤ» μετά άλλοι διάλεγαν ή το «Σ» ή το «Τ».
Αλλά το αρχικό είναι το «Τ», είναι πράγματι το «ΤΕΛΛΗΝΕΣ» η πανάρχαια ονομασία για τους Έλληνες, ή «ΔΕΛΛΗΝΕΣ» με «Δ».
Επομένως οι Μάγιας επαληθεύουν ότι η λέξη «ΤΕΛΛΑΣ» ήρθε από τη λέξη «ΔΕΛΦΥΣ» ή «ΤΕΛΦΥΣ» ή «ΘΕΛΦΥΣ», και τελικά έγινε ΔΕΛΦΥΣ το αρχαίο όνομα της χώρας (Του Δυτικού Ελληνισμού) το οποίο σημαίνει «ΜΗΤΡΑ». Από εκεί προκύπτει και η ονομασία «ΔΕΛΦΙΝΙ» για τα ευγενικά πανέξυπνα πλάσματα των ωκεανών.

Τέλος έχουμε να επισημάνουμε ότι ο Κεραυνός στον αρχαίο ελληνικό τρόπο γραφής του «Σ» – «6» – «666» σημειολογικώς ταυτίζεται με τον Δία-Ζευς. Άρα εδώ έχουμε μια ακόμα εξύβριση του Διός ως Δήθεν φορέα ΣΑΤΑΝΙΣΜΟΥ από τα σινομογγολοεβραικά και κρόνια-σαβαωθικά ιερατεία όπως το Βυζαντινό Ιερατείο. 
(Σημ.Αλφειού:Επιβάλλεται να παραθέσουμε εδώ το απόσπασμα από το έργο «Αγαμέμνων«,του Αισχύλου,σχετικά με το σύνθημα που είχε πει ότι θα στείλει ο Αγαμέμνων σε περίπτωση νίκης των Ελλήνων στην Τροία…

[…Ἀγαμέμνονος γυναικὶ σημαίνω τορῶς
      εὐνῆς ἐπαντείλασαν ὡς τάχος δόμοις
      ὀλολυγμὸν εὐφημοῦντα τῇδε λαμπάδι
      ἐπορθιάζειν, εἴπερ Ἰλίου πόλις
30 ἑάλωκεν, ὡς ὁ φρυκτὸς ἀγγέλλων πρέπει·
      αὐτός τ’ ἔγωγε φροίμιον χορεύσομαι.
      τὰ δεσποτῶν γὰρ εὖ πεσόντα θήσομαι
      τρὶς ἓξ βαλούσης τῆσδέ μοι φρυκτωρίας…]
μεταφράζουμε την τελευταία φράση:τρεις φορές έξ(δηλ.6-6-6) μου έστειλε η φρυκτωρία
επίσης επισυνάπτουμε σχετικό θέμα για τα γράμματα:Το γραπτό κείμενο της γραφής της Ερέτριας και οι στενόμυαλοι Έλληνες)

Σατανάς είναι όρος εβραϊκής προελεύσεως και σημαίνει ο Εναντιούμενος.
Και άρα συνάγεται ότι πράγματι ο ΕΝΑΝΤΙΟΥΜΕΝΟΣ στον Σιν-Σιών-Γιαχβε της Σελήνης είναι στην πραγματικότητα ο Δίας – Ζευς ο οποίος κατέχει την τεχνολογία και υπέρτατη γνώση του Εξαέδρου(Γη) – Δωδεκάεδρου(Αιθέρας), το οποίο επίσης δαιμονοποιήθηκε ως τάχα σατανικό γεωμετρικό σχήμα (μαζί με το Πεντάγωνο και το Πεντάγραμμο) από το Βυζαντινό Ιερατείο και από τους Ραββίνους οι οποίοι ίδρυσαν παράλληλα και τις συμπαιγνιακές Σατανικές εκκλησίες και ιερατεία και λειτουργίες, ήτοι το άλλο …αντίστροφο σατανικό πρόσωπο του ίδιου απατεώνα Σεληνιακού ψευδοθεούλη, ώστε οι έλληνες να μη θυμηθούν ποτέ ξανά τα αρχέτυπά τους, να μην ανασύρουν ποτέ ξανά την χαμένη μνήμη του Πελασγικού Ελληνικού Προϊστορικού Παγκόσμιου Πολιτισμού τους και ώστε να μη ξανααποκτήσουν ποτέ ξανά την …«Τρομαχτική» Επιστημονική Γνώση του Δωδεκάεδρου με ότι αυτό συνεπάγετε …για τους τωρινούς επικυρίαρχους του πλανήτου.

Tο αρχαίο Ελληνικό «Σ» – ΚΕΡΑΥΝΟΣ όπως γράφτηκε σε αρχαία επιγραφή βουστροφηδόν που βρέθηκε στην Κέρκυρα:

Στην περιοχή του αρχαίου νεκροταφείου, στη σημερινή Γαρίτσα, βρέθηκε, το 1846 επιτύμβια στήλη.
Η αρχαϊκή επιγραφή χρονολογείται στο τέλος του 7ου π.Χ.αι. και στήθηκε πάνω από τον τάφο του Αρνιάδα.
Είναι χαραγμένο επίγραμμα σε βουστροφηδόν διάταξη, που εξυμνεί, σε δακτυλικό εξάμετρο, τον ηρωϊκό θάνατο του Αρνιάδα σε μάχη κοντά σε πλοία στις όχθες του ποταμού Αράχθου, στην οποία ο νεκρός αρίστευσε σε πολεμική αρετή.

ΣΑΜΑ ΤΟΔΕ ΑΡΝΙΑΔΑ˙ ΧΑΡΟΠΟΣ ΤΟΝΔ’ ΟΛΕ
ΣΕΝ ΑΡΕΣ / ΒΑΡΝΑΜΕΝΟΝ ΠΑΡΑ NAY Σ-
ΙΝ ΕΠ’ ΑΡΑΘΘΟΙΟ Ρ HOFΑΙΣΙ, / ΠΟΛΛΟ-
Ν ΑΡΙΣΤΕΥ{Τ}ΟΝΤΑ ΚΑΤΑ ΣΤΟΝΟ FΕΣΑΝ ΑF ΥΤΑΝ.

Ίσως έτσι μερικοί κατάλαβαν καλά τι ήθελαν να πουν αυτοί που γράφανε στο παρελθόν για ΚΕΡΑΥΝΟΥΣ ΤΟΥ ΔΙΟΣ
http://ellhnkaichaos.blogspot.com/2009/08/blog-post_11.html

Posted in ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ, ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ | Leave a Comment »

ΗΡΑΚΛΗΣ ο Ιδαίος Δάκτυλος.

Posted by alfeiospotamos στο 06/12/2010

Ο Ηρόδοτος, στο βιβλίο Β’ το οποίο έχει ονομάσει ΕΥΤΕΡΠΗ,μία από τις εννέα Μούσες πραγματεύεται την ιστορία της Αιγύπτου.Πριν διαβάσουμε αυτά που γράφει για τον Θεό ΗΡΑΚΛΗ,ας δούμε τις διαφορές μεταξύ Σεληνιακού ημερολογίου και Ηλιακού ,αν και τα εξηγεί ο Ηρόδοτος…

ΗΡΟΔΟΤΟΣ Βιβλίο Β’ – Ευτέρπη

4 

1 ὅσα δὲ ἀνθρωπήια πρήγματα, ὧδε ἔλεγον ὁμολογέοντες σφίσι, πρώτους Αἰγυπτίους ἀνθρώπων ἁπάντων ἐξευρεῖν τὸν ἐνιαυτόν, δυώδεκα μέρεα δασαμένους τῶν ὡρέων ἐς αὐτόν· ταῦτα δὲ ἐξευρεῖν ἐκ τῶν ἀστέρων ἔλεγον·ἄγουσι δὲ τοσῷδε σοφώτερον Ἑλλήνων, ἐμοὶ δοκέειν, ὅσῳ Ἕλληνες μὲν διὰ τρίτου ἔτεος ἐμβόλιμον ἐπεμβάλλουσι τῶν ὡρέων εἵνεκεν, Αἰγύπτιοι δὲ τριηκοντημέρους ἄγοντες τοὺς δυώδεκα μῆνας ἐπάγουσι ἀνὰ πᾶν ἔτος πέντε ἡμέρας πάρεξ τοῦ ἀριθμοῦ, καί σφι ὁ κύκλος τῶν ὡρέων ἐς τὠυτὸ περιιὼν παραγίνεται.

1Όσον αφορά τα ανθρώπινα πράγματα αυτό έλεγαν ομόφωνα,ότι δηλαδή πρώτοι οι Αιγύπτιοι από όλους τους ανθρώπους επινόησαν το έτος και χώρισαν σε δώδεκα μέρη τις εποχές που υπάρχουν σε αυτό.Και αυτά ισχυρίζονταν ότι τα βρήκαν με την παρατήρηση των άστρων.Μου φαίνεται ότι πιο σοφά το οργάνωσαν απ’ό,τι οι Έλληνες,εφόσον οι Έλληνες κάθε τρίτο έτος τοποθετούν έναν εμβόλιμο μήνα για να βγαίνουν σωστά οι εποχές,ενώ οι Αιγύπτιοι έχοντας χωρίσει το έτος σε δώδεκα μήνες,αποτελούμενους από τριάντα ημέρες,κάθε χρόνο προσθέτουν πέντε ημέρες κι έτσι συμπληρώνεται ο κύκλος των εποχών.
…..διαβάστε τη συνέχεια εδώ

Posted in ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ | Leave a Comment »

GIANT ARCHAEOLOGICAL FIND IN GREECE…

Posted by alfeiospotamos στο 09/08/2010

Friday, April 9th, 2010

Subject: GIANT ARCHAEOLOGICAL FIND IN GREECE…

These astounding photos are from a recent archaeological discovery in Greece; This totally unexpected find furnishes proof of the existence of “Nephilim”. Nephilim is the word used to describe the giants spoken of in biblical times by Enoch as well as the giant David fought against (Goliath). It is generally believed that most of these Giants came about when the fallen angels had union with earthly woman. Note the incredible size of the skull…

Gen 6:4 (bene elohim-fallen angels)

There were giants on earth in those days; and also after that, when the sons of God came in unto the daughters of men, and they bear children to them, the same became mighty men which were of old, men of renown.

Num 13:33

And there we saw the giants, the sons of Anak, which come of the giants: and we were in our own sight as grasshoppers, and so we were in their sight.



HOAX Uncovered:

THERE’S A good reason we haven’t heard about this epic discovery in the New York Times, Scientific American, or any other legitimate publication, and that is that these photos, like the one circulating since 2004 purporting to show a giant skeleton found in the Middle East, are fakes.

As if it weren’t preposterous enough to claim that one 15-foot-tall fossilized human skeleton had turned up without media fanfare, we’re asked to believe that archaeologists recently dug up four of them in a single location (Greece). In point of fact, each of the photos appears to have been taken at a different time and place.

So far I’ve only been able to locate the original of one of them, but it serves as clear proof that Photoshopping took place. Image #4 was created by inserting an outsized human skull into a photo of a 1993 University of Chicago dinosaur dig in Niger, Africa (see the original here). Moreover, if you look at a blow-up of the doctored image, the skull appears flattened and unnatural (and one of the workers actually appears to be standing on it!)

Similarly, a blow-up of image #2 with brightness and contrast enhanced reveals unnaturally dark “shadows” around the skull. The skull in Image #3 is marked by incongruously bright highlights on the teeth and around the edges of the gaping temple wound. And in image #5 the shadows coming off the skeleton fall more or less toward the camera, while the worker’s shadow falls due left, suggesting that elements of two different photos were combined.

Finally, despite frequent references to “giants” in ancient mythology and English translations of the Bible, there is no generally accepted scientific or historical evidence that such beings ever actually

Πηγή…

Σχετικό θέμα : Ώτος και Εφιάλτης.Γίγαντες με ύψος 16.65 μέτρα και πλάτος 5.76 μέτρα.Αποδείξεις!!!!

Γίγαντες στη Μυθιστορία των Ελλήνων και οι αποδείξεις για την υπαρξή τους.

Posted in ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ, ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ | 2 Σχόλια »

Η Οδύσσεια σε…πέτρινη απεικόνιση!

Posted by alfeiospotamos στο 17/07/2010

Η είδηση κυκλοφόρησε το…2006.Ερώτηση.Έκανε ο…κανένας κάποια κίνηση για τη χρονολόγηση της πινακίδας;Τι τρέμουν;Μήπως τους βγει καμιά χρονολογία μερικών χιλιάδων ετών και γκρεμιστούν όλα τα ψεύδη με τα οποία έχουν χτίσει την ανυπαρξία τους;Και εκείνη την πάλαι ένδοξη και τώρα έρμη τοποθεσία,δεν έχουν το τσαγανό να εξαλείψουν την υβριστική ονομασία…»άγιος αθανάσιος»;Τόσο πολύ τους κάθεται στο λαιμό η «Σχολή Ομήρου»;
Επεισόδια της Οδύσσειας σε αρχαία πινακίδα.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 17/11/2006
ITHAKH_pinakida
Ενα σημαντικό εύρημα από την Ιθάκη, μία πινακίδα που «αφηγείται» με γλαφυρό τρόπο ένα από τα επεισόδια της Οδύσσειας, παρουσιάστηκε στο γερμανικό αρχαιολογικό περιοδικό «Kadmos». Στην πινακίδα απεικονίζεται ένα πλοίο με τον Οδυσσέα δεμένο στο κατάρτι και εκατέρωθεν τερατόμορφα σχέδια, μία τρίαινα και σημάδια πιθανής γραφής Γραμμικής Β.
Το εύρημα, ώς τώρα αχρονολόγητο, βρέθηκε μαζί με άλλες πινακίδες που φέρουν επίσης σκηνές από την Ιλιάδα και Οδύσσεια, στην περιοχή «Αγιος Αθανάσιος» ή «Σχολή Ομήρου» της Ιθάκης κατά τις ανασκαφές που διενεργεί στη θέση αυτή για λογαριασμό του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων η Λίτσα Κοντορλή – Παπαδοπούλου και ο Θανάσης Παπαδόπουλος. Την επιστημονική δημοσίευση του αρχαίου συνυπογράφουν οι δύο Ελληνες αρχαιολόγοι με τον ειδικό σε θέματα επιγραφικής Βρετανό G. Owens.

Πινακίδες με Γραμμική Β στην Ελλάδα έχουν βρεθεί σε προαύλια αρχαίων ανακτορικών συγκροτημάτων. Στη θέση του «Αγίου Αθανασίου» έχει ανακαλυφθεί από το 1996 που ερευνάται, μεγάλη αρχαία κτιριακή εγκατάσταση με δύο άνδηρα που επικοινωνούν μεταξύ τους με λαξευμένες στο βράχο κλίμακες που παραπέμπουν σε ανακτορικού τύπου συγκρότημα.
Αναγνωρίζοντας το υπουργείο Πολιτισμού τη σημασία των ευρημάτων της Ιθάκης προχώρησε προ μηνός (20/9/2006) στη δημοσίευση της απόφασης της απαλλοτρίωσης περίπου 25,5 στρεμμ. στην ως άνω περιοχή προκειμένου να συνεχισθεί η αρχαιολογική έρευνα, η οποία όμως γίνεται κάθε χρόνο με ελάχιστα οικονομικά μέσα που προσφέρουν τοπικοί φορείς της Ιθάκης και το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Μία ενίσχυση από την πολιτεία, κάποιες τράπεζες ή επιχειρήσεις θα μπορούσε να φωτίσει μια σελίδα της Ιστορίας της πατρίδας του Οδυσσέα που παραμένει ακόμη στην αχλύ του μύθου.
Πηγή…

Άλλη μία σχετική πρόκληση:Τολμήστε να χρονολογήσετε τις πέτρες της αφετηρίας και του τερματισμού του Σταδίου της Ολυμπίας!

Posted in ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ, ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ, ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ | Leave a Comment »

ΝΕΣΤΩΡ,ο Ποσειδώνος απόγονος.

Posted by alfeiospotamos στο 19/06/2010

Ερώτημα:Εφ’ όσον ο ΝΕΣΤΩΡ υπήρξε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ(υπάρχει το παλάτι του και ο τάφος του,αλλά και μετά την ανακάλυψη της ΤΡΟΙΑΣ,δεν χωρά αμφιβολία περί τούτου),τότε ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ είναι ο ΠΡΟΠΑΤΩΡ του ΝΕΣΤΟΡΟΣ και άρα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ή όχι;
Αν,ναι,τότε δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει και ΟΛΟΥΣ τους άλλους ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ!
Αν,όχι,τότε,πως για παράδειγμα,λεγόμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ,που πριν λεγόμαστε ΓΡΑΙΚΟΙ; 
[
[Α 2,1] ἐπειδὴ δὲ Ζεὺς ἐγενήθη τέλειος, λαμβάνει Μῆτιν τὴν Ὠκεανοῦ συνεργόν, ἣ δίδωσι Κρόνῳ καταπιεῖν φάρμακον, ὑφ᾽ οὗ ἐκεῖνος ἀναγκασθεὶς πρῶτον μὲν ἐξεμεῖ τὸν λίθον, ἔπειτα τοὺς παῖδας οὓς κατέπιε· μεθ᾽ ὧν Ζεὺς τὸν πρὸς Κρόνον καὶ Τιτᾶνας ἐξήνεγκε πόλεμον. μαχομένων δὲ αὐτῶν ἐνιαυτοὺς δέκα ἡ Γῆ τῷ Διὶ ἔχρησε τὴν νίκην, τοὺς καταταρταρωθέντας ἂν ἔχῃ συμμάχους· ὁ δὲ τὴν φρουροῦσαν αὐτῶν τὰ δεσμὰ Κάμπην ἀποκτείνας ἔλυσε. καὶ Κύκλωπες τότε Διὶ μὲν διδόασι βροντὴν καὶ ἀστραπὴν καὶ κεραυνόν, Πλούτωνι δὲ κυνέην, Ποσειδῶνι δὲ τρίαιναν· οἱ δὲ τούτοις ὁπλισθέντες κρατοῦσι Τιτάνων, καὶ καθείρξαντες αὐτοὺς ἐν τῷ Ταρτάρῳ τοὺς ἑκατόγχειρας κατέστησαν φύλακας. αὐτοὶ δὲ διακληροῦνται περὶ τῆς ἀρχῆς, καὶ λαγχάνει Ζεὺς μὲν τὴν ἐν οὐρανῷ δυναστείαν, Ποσειδῶν δὲ τὴν ἐν θαλάσσῃ, Πλούτων δὲ τὴν ἐν Ἅιδου.

Ποσειδῶν δὲ Ἀμφιτρίτην [τὴν Ὠκεανοῦ] γαμεῖ, καὶ αὐτῷ γίνεται Τρίτων καὶ Ῥόδη, ἣν Ἥλιος ἔγημε…

[Α 7,3] Ἕλληνος δὲ καὶ νύμφης Ὀρσηίδος Δῶρος Ξοῦθος Αἴολος. αὐτὸς μὲν οὖν ἀφ᾽ αὑτοῦ τοὺς καλουμένους Γραικοὺς προσηγόρευσεν Ἕλληνας, τοῖς δὲ παισὶν ἐμέρισε τὴν χώραν· καὶ Ξοῦθος μὲν λαβὼν τὴν Πελοπόννησον ἐκ Κρεούσης τῆς Ἐρεχθέως Ἀχαιὸν ἐγέννησε καὶ Ἴωνα, ἀφ᾽ ὧν Ἀχαιοὶ καὶ Ἴωνες καλοῦνται, Δῶρος δὲ τὴν πέραν χώραν Πελοποννήσου λαβὼν τοὺς κατοίκους ἀφ᾽ ἑαυτοῦ Δωριεῖς ἐκάλεσεν, Αἴολος δὲ βασιλεύων τῶν περὶ τὴν Θεσσαλίαν τόπων τοὺς ἐνοικοῦντας Αἰολεῖς προσηγόρευσε, καὶ γήμας Ἐναρέτην τὴν Δηιμάχου παῖδας μὲν ἐγέννησεν ἑπτά, Κρηθέα Σίσυφον Ἀθάμαντα Σαλμωνέα Δηιόνα Μάγνητα Περιήρην, θυγατέρας δὲ πέντε, Κανάκην Ἀλκυόνην Πεισιδίκην Καλύκην Περιμήδην. Περιμήδης μὲν οὖν καὶ Ἀχελῴου Ἱπποδάμας καὶ Ὀρέστης, Πεισιδίκης δὲ καὶ Μυρμιδόνος Ἄντιφος καὶ Ἄκτωρ.
[Α 7,4] Ἀλκυόνην δὲ Κῆυξ ἔγημεν Ἑωσφόρου παῖς. οὗτοι δὲ δι᾽ ὑπερηφάνειαν ἀπώλοντο· ὁ μὲν γὰρ τὴν γυναῖκα ἔλεγεν Ἥραν, ἡ δὲ τὸν ἄνδρα Δία, Ζεὺς δὲ αὐτοὺς ἀπωρνέωσε, καὶ τὴν μὲν ἀλκυόνα ἐποίησε τὸν δὲ κήυκα. Κανάκη δὲ ἐγέννησεν ἐκ Ποσειδῶνος Ὁπλέα καὶ Νιρέα καὶ Ἐπωπέα καὶ Ἀλωέα καὶ Τρίοπα. Ἀλωεὺς μὲν οὖν ἔγημεν Ἰφιμέδειαν τὴν Τρίοπος, ἥτις Ποσειδῶνος ἠράσθη, καὶ συνεχῶς φοιτῶσα ἐπὶ τὴν θάλασσαν, χερσὶν ἀρυομένη τὰ κύματα τοῖς κόλποις ἐνεφόρει. συνελθὼν δὲ αὐτῇ Ποσειδῶν δύο ἐγέννησε παῖδας, Ὦτον καὶ Ἐφιάλτην, τοὺς Ἀλωάδας λεγομένους

[Α 9,7] Σαλμωνεὺς δὲ τὸ μὲν πρῶτον περὶ Θεσσαλίαν κατῴκει, παραγενόμενος δὲ αὖθις εἰς Ἦλιν ἐκεῖ πόλιν ἔκτισεν. ὑβριστὴς δὲ ὢν καὶ τῷ Διὶ ἐξισοῦσθαι θέλων διὰ τὴν ἀσέβειαν ἐκολάσθη· ἔλεγε γὰρ ἑαυτὸν εἶναι Δία, καὶ τὰς ἐκείνου θυσίας ἀφελόμενος ἑαυτῷ προσέτασσε θύειν, καὶ βύρσας μὲν ἐξηραμμένας ἐξ ἅρματος μετὰ λεβήτων χαλκῶν σύρων ἔλεγε βροντᾶν, βάλλων δὲ εἰς οὐρανὸν αἰθομένας λαμπάδας ἔλεγεν ἀστράπτειν. Ζεὺς δὲ αὐτὸν κεραυνώσας τὴν κτισθεῖσαν ὑπ᾽ αὐτοῦ πόλιν καὶ τοὺς οἰκήτορας ἠφάνισε πάντας.
[Α 9,8] Τυρὼ δὲ ἡ Σαλμωνέως θυγάτηρ καὶ Ἀλκιδίκης παρὰ Κρηθεῖ [τῷ Σαλμωνέως ἀδελφῷ] τρεφομένη ἔρωτα ἴσχει Ἐνιπέως τοῦ ποταμοῦ, καὶ συνεχῶς ἐπὶ τὰ τούτου ῥεῖθρα φοιτῶσα τούτοις ἐπωδύρετο.Ποσειδῶν δὲ εἰκασθεὶς Ἐνιπεῖ συγκατεκλίθη αὐτῇ· ἡ δὲ γεννήσασα κρύφα διδύμους παῖδας ἐκτίθησιν. ἐκκειμένων δὲ τῶν βρεφῶν, παριόντων ἱπποφορβῶν ἵππος μία προσαψαμένη τῇ χηλῇ θατέρου τῶν βρεφῶν πέλιόν τι τοῦ προσώπου μέρος ἐποίησεν. ὁ δὲ ἱπποφορβὸς ἀμφοτέρους τοὺς παῖδας ἀνελόμενος ἔθρεψε, καὶ τὸν μὲν πελιωθέντα Πελίαν ἐκάλεσε, τὸν δὲ ἕτερον Νηλέα. τελειωθέντες δὲ ἀνεγνώρισαν τὴν μητέρα, καὶ τὴν μητρυιὰν ἀπέκτειναν Σιδηρώ· κακουμένην γὰρ γνόντες ὑπ᾽ αὐτῆς τὴν μητέρα ὥρμησαν ἐπ᾽ αὐτήν, ἡ δὲ φθάσασα εἰς τὸ τῆς Ἥρας τέμενος κατέφυγε, Πελίας δὲ ἐπ᾽ αὐτῶν τῶν βωμῶν αὐτὴν κατέσφαξε, καὶ καθόλου διετέλει τὴν Ἥραν ἀτιμάζων.
[Α 9,9] ἐστασίασαν δὲ ὕστερον πρὸς ἀλλήλους, καὶ Νηλεὺς μὲν ἐκπεσὼν ἧκεν εἰς Μεσσήνην καὶ Πύλον κτίζει, καὶ γαμεῖ Χλωρίδα τὴν Ἀμφίονος, ἐξ ἧς αὐτῷ γίνεται θυγάτηρ μὲν Πηρώ, ἄρρενες δὲ Ταῦρος Ἀστέριος Πυλάων Δηίμαχος Εὐρύβιος Ἐπίλαος Φράσιος Εὐρυμένης Εὐαγόρας Ἀλάστωρ Νέστωρ Περικλύμενος, ᾧ δὴ καὶ Ποσειδῶν δίδωσι μεταβάλλειν τὰς μορφάς, καὶ μαχόμενος ὅτε Ἡρακλῆς ἐξεπόρθει Πύλον, γινόμενος ὁτὲ μὲν λέων ὁτὲ δὲ ὄφις ὁτὲ δὲ μέλισσα, ὑφ᾽ Ἡρακλέους μετὰ τῶν ἄλλων Νηλέως παίδων ἀπέθανεν. ἐσώθη δὲ Νέστωρ μόνος, ἐπειδὴ παρὰ Γερηνίοις ἐτρέφετο· ὃς γήμας Ἀναξιβίαν τὴν Κρατιέως θυγατέρας μὲν Πεισιδίκην καὶ Πολυκάστην ἐγέννησε, παῖδας δὲ Περσέα Στράτιχον Ἄρητον Ἐχέφρονα Πεισίστρατον Ἀντίλοχον Θρασυμήδην.
[Α 9,10] Πελίας δὲ περὶ Θεσσαλίαν κατῴκει, καὶ γήμας Ἀναξιβίαν τὴν Βίαντος, ὡς δὲ ἔνιοι Φυλομάχην τὴν Ἀμφίονος, ἐγέννησε παῖδα μὲν Ἄκαστον, θυγατέρας δὲ Πεισιδίκην Πελόπειαν Ἱπποθόην Ἄλκηστιν.
[Α 9,11] Κρηθεὺς δὲ κτίσας Ἰωλκὸν γαμεῖ Τυρὼ τὴν Σαλμωνέως, ἐξ ἧς αὐτῷ γίνονται παῖδες Αἴσων Ἀμυθάων Φέρης. Ἀμυθάων μὲν οὖν οἰκῶν Πύλον Εἰδομένην γαμεῖ τὴν Φέρητος, καὶ γίνονται παῖδες αὐτῷ Βίας καὶ Μελάμπους, ὃς ἐπὶ τῶν χωρίων διατελῶν, οὔσης πρὸ τῆς οἰκήσεως αὐτοῦ δρυὸς ἐν ᾗ φωλεὸς ὄφεων ὑπῆρχεν, ἀποκτεινάντων τῶν θεραπόντων τοὺς ὄφεις τὰ μὲν ἑρπετὰ ξύλα συμφορήσας ἔκαυσε, τοὺς δὲ τῶν ὄφεων νεοσσοὺς ἔθρεψεν. οἱ δὲ γενόμενοι τέλειοι παραστάντες αὐτῷ κοιμωμένῳ τῶν ὤμων ἐξ ἑκατέρου τὰς ἀκοὰς ταῖς γλώσσαις ἐξεκάθαιρον. ὁ δὲ ἀναστὰς καὶ γενόμενος περιδεὴς τῶν ὑπερπετομένων ὀρνέων τὰς φωνὰς συνίει, καὶ παρ᾽ ἐκείνων μανθάνων προύλεγε τοῖς ἀνθρώποις τὰ μέλλοντα. προσέλαβε δὲ καὶ τὴν διὰ τῶν ἱερῶν μαντικήν, περὶ δὲ τὸν Ἀλφειὸν συντυχὼν Ἀπόλλωνι τὸ λοιπὸν ἄριστος ἦν μάντις]

Βιβλιοθήκη/Α’Ψεύδο Απολλόδωρος
  
Σχετικά θέματα:

Η Καλίδονα της Ηλείας.

Η ορεινή Ολυμπία,ο Καλυδώνιος κάπρος και η αποκατάσταση της ιστορίας.

[
[Α 8,1] Οἰνεὺς δὲ βασιλεύων Καλυδῶνος παρὰ Διονύσου φυτὸν ἀμπέλου πρῶτος ἔλαβε. γήμας δὲ Ἀλθαίαν τὴν Θεστίου γεννᾷ Τοξέα, ὃν αὐτὸς ἔκτεινεν ὑπερπηδήσαντα τὴν τάφρον, καὶ παρὰ τοῦτον Θυρέα καὶ Κλύμενον, καὶ θυγατέρα Γόργην, ἣν Ἀνδραίμων ἔγημε, καὶ Δηιάνειραν, ἣν Ἀλθαίαν λέγουσιν ἐκ Διονύσου γεννῆσαι. αὕτη δ᾽ ἡνιόχει καὶ τὰ κατὰ πόλεμον ἤσκει, καὶ περὶ τῶν γάμων αὐτῆς Ἡρακλῆς πρὸς Ἀχελῷον ἐπάλαισεν.
[Α 8,2] ἐγέννησε δὲ Ἀλθαία παῖδα ἐξ Οἰνέως Μελέαγρον, ὃν ἐξ Ἄρεος γεγεννῆσθαί φασι. τούτου δ᾽ ὄντος ἡμερῶν ἑπτὰ παραγενομένας τὰς μοίρας φασὶν εἰπεῖν, <ὅτι> τότε τελευτήσει Μελέαγρος, ὅταν ὁ καιόμενος ἐπὶ τῆς ἐσχάρας δαλὸς κατακαῇ. τοῦτο ἀκούσασα τὸν δαλὸν ἀνείλετο Ἀλθαία καὶ κατέθετο εἰς λάρνακα. Μελέαγρος δὲ ἀνὴρ ἄτρωτος καὶ γενναῖος γενόμενος τόνδε τὸν τρόπον ἐτελεύτησεν. ἐτησίων καρπῶν ἐν τῇ χώρᾳ γενομένων τὰς ἀπαρχὰς Οἰνεὺς θεοῖς πᾶσι θύων μόνης Ἀρτέμιδος ἐξελάθετο. ἡ δὲ μηνίσασα κάπρον ἐφῆκεν ἔξοχον μεγέθει τε καὶ ῥώμῃ, ὃς τήν τε γῆν ἄσπορον ἐτίθει καὶ τὰ βοσκήματα καὶ τοὺς ἐντυγχάνοντας διέφθειρεν. ἐπὶ τοῦτον τὸν κάπρον τοὺς ἀρίστους ἐκ τῆς Ἑλλάδος πάντας συνεκάλεσε, καὶ τῷ κτείναντι τὸν θῆρα τὴν δορὰν δώσειν ἀριστεῖον ἐπηγγείλατο. οἱ δὲ συνελθόντες ἐπὶ τὴν τοῦ κάπρου θήραν ἦσαν οἵδε· Μελέαγρος Οἰνέως, Δρύας Ἄρεος, ἐκ Καλυδῶνος οὗτοι, Ἴδας καὶ Λυγκεὺς Ἀφαρέως ἐκ Μεσσήνης, Κάστωρ καὶ Πολυδεύκης Διὸς καὶ Λήδας ἐκ Λακεδαίμονος, Θησεὺς Αἰγέως ἐξ Ἀθηνῶν, Ἄδμητος Φέρητος ἐκ Φερῶν, Ἀγκαῖος <καὶ> Κηφεὺς Λυκούργου ἐξ Ἀρκαδίας, Ἰάσων Αἴσονος ἐξ Ἰωλκοῦ, Ἰφικλῆς Ἀμφιτρύωνος ἐκ Θηβῶν, Πειρίθους Ἰξίονος ἐκ Λαρίσης, Πηλεὺς Αἰακοῦ ἐκ Φθίας, Τελαμὼν Αἰακοῦ ἐκ Σαλαμῖνος, Εὐρυτίων Ἄκτορος ἐκ Φθίας, Ἀταλάντη Σχοινέως ἐξ Ἀρκαδίας, Ἀμφιάραος Ὀικλέους ἐξ Ἄργους· μετὰ τούτων καὶ οἱ Θεστίου παῖδες. συνελθόντας δὲ αὐτοὺς Οἰνεὺς ἐπὶ ἐννέα ἡμέρας ἐξένισε· τῇ δεκάτῃ δὲ Κηφέως καὶ Ἀγκαίου καί τινων ἄλλων ἀπαξιούντων μετὰ γυναικὸς ἐπὶ τὴν θήραν ἐξιέναι, Μελέαγρος ἔχων γυναῖκα Κλεοπάτραν τὴν Ἴδα καὶ Μαρπήσσης θυγατέρα, βουλόμενος δὲ καὶ ἐξ Ἀταλάντης τεκνοποιήσασθαι, συνηνάγκασεν αὐτοὺς ἐπὶ τὴν θήραν μετὰ ταύτης ἐξιέναι. περιστάντων δὲ αὐτῶν τὸν κάπρον, Ὑλεὺς μὲν καὶ Ἀγκαῖος ὑπὸ τοῦ θηρὸς διεφθάρησαν, Εὐρυτίωνα δὲ Πηλεὺς ἄκων κατηκόντισε. τὸν δὲ κάπρον πρώτη μὲν Ἀταλάντη εἰς τὰ νῶτα ἐτόξευσε, δεύτερος δὲ Ἀμφιάραος εἰς τὸν ὀφθαλμόν· Μελέαγρος δὲ αὐτὸν εἰς τὸν κενεῶνα πλήξας ἀπέκτεινε, καὶ λαβὼν τὸ δέρας ἔδωκεν Ἀταλάντῃ. οἱ δὲ Θεστίου παῖδες, ἀδοξοῦντες εἰ παρόντων ἀνδρῶν γυνὴ τὰ ἀριστεῖα λήψεται, τὸ δέρας αὐτῆς ἀφείλοντο, κατὰ γένος αὑτοῖς προσήκειν λέγοντες, εἰ Μελέαγρος λαμβάνειν μὴ προαιροῖτο.
[Α 8,3] ὀργισθεὶς δὲ Μελέαγρος τοὺς μὲν Θεστίου παῖδας ἀπέκτεινε, τὸ δὲ δέρας ἔδωκε τῇ Ἀταλάντῃ. Ἀλθαία δὲ λυπηθεῖσα ἐπὶ τῇ τῶν ἀδελφῶν ἀπωλείᾳ τὸν δαλὸν ἧψε, καὶ ὁ Μελέαγρος ἐξαίφνης ἀπέθανεν. οἱ δέ φασιν οὐχ οὕτω Μελέαγρον τελευτῆσαι, ἀμφισβητούντων δὲ τῆς δορᾶς τῶν Θεστίου παίδων ὡς Ἰφίκλου πρώτου βαλόντος, Κούρησι καὶ Καλυδωνίοις πόλεμον ἐνστῆναι, ἐξελθόντος δὲ Μελεάγρου καί τινας τῶν Θεστίου παίδων φονεύσαντος Ἀλθαίαν ἀράσασθαι κατ᾽ αὐτοῦ· τὸν δὲ ὀργιζόμενον οἴκοι μένειν. ἤδη δὲ τῶν πολεμίων τοῖς τείχεσι προσπελαζόντων καὶ τῶν πολιτῶν ἀξιούντων μεθ᾽ ἱκετηρίας βοηθεῖν, μόλις πεισθέντα ὑπὸ τῆς γυναικὸς ἐξελθεῖν, καὶ τοὺς λοιποὺς κτείναντα τῶν Θεστίου παίδων ἀποθανεῖν μαχόμενον. μετὰ δὲ τὸν Μελεάγρου θάνατον Ἀλθαία καὶ Κλεοπάτρα ἑαυτὰς ἀνήρτησαν, αἱ δὲ θρηνοῦσαι τὸν νεκρὸν γυναῖκες ἀπωρνεώθησαν.
[Α 8,4] Ἀλθαίας δὲ ἀποθανούσης ἔγημεν Οἰνεὺς Περίβοιαν τὴν Ἱππονόου. ταύτην δὲ ὁ μὲν γράψας τὴν Θηβαΐδα πολεμηθείσης Ὠλένου λέγει λαβεῖν Οἰνέα γέρας, Ἡσίοδος δὲ ἐξ Ὠλένου τῆς Ἀχαΐας, ἐφθαρμένην ὑπὸ Ἱπποστράτου τοῦ Ἀμαρυγκέως, Ἱππόνουν τὸν πατέρα πέμψαι πρὸς Οἰνέα πόρρω τῆς Ἑλλάδος ὄντα, ἐντειλάμενον ἀποκτεῖναι.
[Α 8,5] εἰσὶ δὲ οἱ λέγοντες Ἱππόνουν ἐπιγνόντα τὴν ἰδίαν θυγατέρα ἐφθαρμένην ὑπὸ Οἰνέως, ἔγκυον αὐτὴν πρὸς τοῦτον ἀποπέμψαι. ἐγεννήθη δὲ ἐκ ταύτης Οἰνεῖ Τυδεύς. Πείσανδρος δὲ αὐτὸν ἐκ Γόργης γενέσθαι λέγει· τῆς γὰρ θυγατρὸς Οἰνέα κατὰ τὴν βούλησιν Διὸς ἐρασθῆναι. Τυδεὺς δὲ ἀνὴρ γενόμενος γενναῖος ἐφυγαδεύθη, κτείνας, ὡς μέν τινες λέγουσιν, ἀδελφὸν Οἰνέως Ἀλκάθοον, ὡς δὲ ὁ τὴν Ἀλκμαιωνίδα γεγραφώς, τοὺς Μέλανος παῖδας ἐπιβουλεύοντας Οἰνεῖ, Φηνέα Εὐρύαλον Ὑπέρλαον Ἀντίοχον Εὐμήδην Στέρνοπα Ξάνθιππον Σθενέλαον, ὡς δὲ Φερεκύδης φησίν, Ὠλενίαν ἀδελφὸν ἴδιον. Ἀγρίου δὲ δίκας ἐπάγοντος αὐτῷ φυγὼν εἰς Ἄργος ἧκε πρὸς Ἄδραστον, καὶ τὴν τούτου γήμας θυγατέρα Δηιπύλην ἐγέννησε Διομήδην. Τυδεὺς μὲν οὖν ἐπὶ Θήβας μετ᾽ Ἀδράστου στρατευσάμενος ὑπὸ Μελανίππου τρωθεὶς ἀπέθανεν·
[Α 8,6] οἱ δὲ Ἀγρίου παῖδες, Θερσίτης Ὀγχηστὸς Πρόθοος Κελεύτωρ Λυκωπεὺς Μελάνιππος, ἀφελόμενοι τὴν Οἰνέως βασιλείαν τῷ πατρὶ ἔδοσαν, καὶ προσέτι ζῶντα τὸν Οἰνέα καθείρξαντες ᾐκίζοντο. ὕστερον δὲ Διομήδης ἐξ Ἄργους παραγενόμενος μετ᾽ Ἀλκμαίωνος κρύφα τοὺς μὲν Ἀγρίου παῖδας, χωρὶς Ὀγχηστοῦ καὶ Θερσίτου, πάντας ἀπέκτεινεν (οὗτοι γὰρ φθάσαντες εἰς Πελοπόννησον ἔφυγον), τὴν δὲ βασιλείαν, ἐπειδὴ γηραιὸς ἦν ὁ Οἰνεύς, Ἀνδραίμονι τῷ τὴν θυγατέρα τοῦ Οἰνέως γήμαντι δέδωκε, τὸν δὲ Οἰνέα εἰς Πελοπόννησον ἦγεν. οἱ δὲ διαφυγόντες Ἀγρίου παῖδες ἐνεδρεύσαντες περὶ τὴν Τηλέφου ἑστίαν τῆς Ἀρκαδίας τὸν πρεσβύτην ἀπέκτειναν. Διομήδης δὲ τὸν νεκρὸν εἰς Ἄργος κομίσας ἔθαψεν ἔνθα νῦν πόλις ἀπ᾽ ἐκείνου Οἰνόη καλεῖται, καὶ γήμας Αἰγιάλειαν τὴν Ἀδράστου, <ἢ> ὡς ἔνιοι φασι τὴν Αἰγιαλέως, ἐπί τε Θήβας καὶ Τροίαν ἐστράτευσε…]
Βιβλιοθήκη/Α’Ψεύδο Απολλόδωρος

Posted in ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ | Leave a Comment »