ΑΛΦΕΙΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ

Η ΤΑΞΗ ΠΟΥ ΔΙΑΚΡΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΔΕΝ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΠΑΡΑ ΣΠΑΝΙΑ ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ΄ ΚΙ ΑΥΤΟ, ΕΠΕΙΔΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ. Αριστοτέλης

Archive for the ‘ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ’ Category

Ο λόρδος Βύρων και η σημερινή οικονομική κρίση

Posted by alfeiospotamos στο 01/02/2012

Ο κόσμος κυβερνάται από τελείως  διαφορετικά άτομα από αυτά που κάποιοι νομίζουν, από αυτούς που δεν βρίσκονται πίσω από τα παρασκήνια – Benjamin Disraeli: Coningsby, 1844.
Ο Benjamin Disraeli Earl of Beaconsfield, 1804-1881) υπήρξε 
ο λόρδος Βύρων (1788 – 1824)ήταν σχεδόν σύγχρονος του-
κεντρική μορφή της πολιτικής σκηνής της Αγγλίας. Διετέλεσε δύο φορές πρωθυπουργός, συνολικά για 6 χρόνια (1868 και 1874-1880).
Benjamin Disraeli : Ναι, είμαι Εβραίος. Και όταν οι πρόγονοι του αξιότιμου αντιπάλου μου ήταν αγριάνθρωποι σ’ ένα άγνωστο νησί, οι δικοί μου ήταν ιερείς στο Ναό του Σολομώντα.
…Το Λονδίνο δεν είναι μια πόλη. Είναι ένα έθνος.
Σημείωση:Ο δύο φορές Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Μπέντζαμιν Ντιζραέλι (Benjamin Disraeli)* αναφέρει (για τους εβραίους) στο έργο του Tancred or The New Crusade, μεταξύ άλλων, ότι ο Ιησούς Χριστός «προσευχήθηκε στον Ιεχωβά για να τους συγχωρήσει λόγω της άγνοιάς τους».
Η αναφορά είναι από τη Βικιπαίδεια.*Η οικογένεια του διέμενε στην Ιταλία και ήταν ιουδαϊκής καταγωγής και ανήκε στους Σεφαρδίτες.

«Η Ελλάς (ευγνωμονούσα) τον Βύρωνα».
Το άγαλμα στη φωτογραφία είναι ευρύτερα γνωστό ως «Άγαλμα του Βύρωνα» και βρίσκεται στον Κήπο του Ζαππείου, στη συμβολή των οδών Βασιλίσσης Αμαλίας και Βασιλίσσης Όλγας, κάτω σχεδόν από την Ακρόπολη.
Ο ξακουστός γλύπτης Φιλιππότης με δηλώσεις του στις εφημερίδες τόνιζε χαρακτηριστικά: 

«ντρέπομαι που είμαι έλληνας, γιατί το έργο δεν έχει ούτε σύμβολον, ούτε εθνικότητα. Την δε Ελλάδα, παρέστησεν ο ξένος γλύπτης ως κοινήν γυναίκα με κρεμασμένους τους μαστούς».

Διαβάστε για το τοπίο της ντροπής εδώ
Ο Λόρδος Βύρων  δεν ήταν πολεμιστής, δεν έχυσε ούτε μια σταγόνα αίμα στον απελευθερωτικό Αγώνα, ήταν απλά ποιητής (τα όμορφα τα λόγια τα μεγάλα μας τα είπαν και άλλοι), διαχειριστής δανειακής σύμβασης και συνέβαλε στη  οικονομική καταστροφή της Ελλάδος, στην εξάρτηση της χώρας από την Αγγλία, τον πρόδρομο των σημερινών δεινών…
Στις 12 Απριλίου 1823 η έκθεση της δωδεκαμελούς επιτροπής, που είχε ορίσει η Β’ Εθνοσυνέλευση για να συντάξει ένα πρόχειρο προϋπολογισμό του επαναστατημένου Έθνους δεν άφηνε κανένα περιθώριο για την κρισιμότητα της κατάστασης: Τα έξοδα του πρώτου εξαμήνου του 1823 θα ανέρχονταν σε 38 εκατομμύρια γρόσια και τα έσοδα σε μόλις 12 εκατομμύρια γρόσια. Η φορολογία, οι τελωνειακοί δασμοί, οι λείες, τα λάφυρα, τα λύτρα, ο εσωτερικός δανεισμός, οι εισφορές ντόπιων και φιλελλήνων, δεν ήταν ικανές να ισοσκελίσουν τον προϋπολογισμό. Η έκθεση της Επιτροπής κατέληγε με την προτροπή να γίνεται καλύτερη διαχείριση του δημόσιου χρήματος από τους τοπικούς άρχοντες και την ανάγκη να αναζητηθούν νέοι πόροι. Η ανάγκη εξωτερικού δανεισμού ήταν πλέον μονόδρομος.
Στις 2 Ιουνίου 1823 το Εκτελεστικό (Κυβέρνηση) εξουσιοδότησε τους Ιωάννη Ορλάνδο, Ανδρέα Ζαΐμη και Ανδρέα Λουριώτη να μεταβούν στο Λονδίνο και να συνάψουν δάνειο 4.000.000 ισπανικών ταλλήρωνΗ επιτροπή καθυστέρησε να αναχωρήσει, λόγω έλλειψης χρημάτων για τα έξοδα του ταξιδιού, τα οποία κάλυψε με δάνειο ο Λόρδος Βύρων (όχι μόνο για προσωπικό του συμφέρον, αλλά  για να πετύχει την  εξάρτηση της χώρας μας από την Αγγλία, διαβάστε παρακάτω και θα καταλάβετε, και γράφτε μας εάν εσείς βλέπετε κάτι άλλο…). 

Στις 26 Ιανουαρίου 1824, ο Ιωάννης Ορλάνδος και ο Ανδρέας Λουριώτης έφθασαν στην αγγλική πρωτεύουσα και ύστερα από έντονες διαπραγματεύσεις, στις οποίες πήραν μέρος και μέλη του Φιλελληνικού Κομιτάτου, συνομολόγησαν ένα δάνειο 800.000 λιρών με τον οίκο Λόφναν (9 Φεβρουαρίου 1824). Το δάνειο είχε τόκο 5%, προμήθεια 3%, ασφάλιστρα 1,5% και περίοδο αποπληρωμής 36 χρόνια. Ως εγγύηση για την αποπληρωμή του δανείου τέθηκαν από ελληνικής πλευράς τα δημόσια κτήματα και όλα τα δημόσια έσοδα.
Όμως, το ποσό που έφθασε στην επαναστατική διοίκηση ήταν μόλις 298.000 λίρες, αφού το παραχωρούμενο δάνειο είχε οριστεί στο 59% του ονομαστικού (472.000 λίρες) και από αυτό παρακρατήθηκαν 80.000 ως προκαταβολή τόκων δύο ετών, 16.000 για χρεολύσια, 2.000 ως προμήθεια και άλλες δαπάνες. Σύμφωνα με τη δανειακή σύμβαση, το ποσό θα αποστέλλονταν στις Τράπεζες Λογοθέτη και Βαρφ, που έδρευσαν στην αγγλοκρατούμενη Ζάκυνθο και θα παραδίδονταν τμηματικά στην ελληνική κυβέρνηση, ύστερα από έγκριση της επιτροπής που την αποτελούσαν ο Λόρδος Βύρων, 
ο συνταγματάρχης Στάνχοπ και ο Λάζαρος Κουντουριώτης.
Παρότι «ληστρικό», το δάνειο χαιρετίστηκε στην Ελλάδα ως πολιτική επιτυχία της Επανάστασης και ως έμμεση αναγνώριση του Ελληνικού Κράτους. Πάντως, οι ελπίδες που στηρίχτηκαν πάνω του θα διαψευστούν οικτρά, καθώς θα χρησιμοποιηθεί για να κερδίσει η παράταξη Κουντουριώτη τηνεμφύλια διαμάχη. Μεγάλη ευθύνη για τους δυσμενείς όρους σύναψης του δανείου είχαν και οι δύο διαπραγματευτές, ο γιαννιώτης πολιτικός Ανδρέας Λουριώτης και ο σπετσιώτης πλοιοκτήτης Ιωάννης Ορλάνδος, οι οποίοι σπατάλησαν μεγάλα ποσά στο Λονδίνο, ζώντας πολυτελώς, σε αντίθεση με τους αγωνιστές, που πολεμούσαν με μεγάλες στερήσεις.
Στις 31 Ιουλίου 1824, το Βουλευτικό αποφασίζει τη σύναψη και νέου δανείου, λίγες εβδομάδες μετά την καταστροφή της Κάσου και των Ψαρών κι ενώ η Επανάσταση βρίσκεται σε κρίσιμο στάδιο. Το δεύτερο δάνειο ανέλαβε ο τραπεζιτικός οίκος των αδελφών Ρικάρδο με ονομαστικό κεφάλαιο 2.000.000 λιρών (26 Ιανουαρίου 1825). Τη διαπραγματευτική ομάδα αποτελούσαν και πάλι οι Λουριώτης και Ορλάνδος. Όπως και στο πρώτο δάνειο, το καθαρό ποσό περιορίστηκε στις 816.000 λίρες, αφού το παραχωρούμενο δάνειο είχε οριστεί στο 55% του ονομαστικού (1.100.000) και από αυτό παρακρατήθηκαν 284.000 λίρες για προκαταβολή τόκων δύο ετών, χρεολύσια, προμήθεια και άλλες δαπάνες.
Ενώ, όμως, το ποσό του πρώτου δανείου το διαχειρίστηκε η ελληνική κυβέρνηση, έστω και με σκανδαλώδη τρόπο, τη διαχείριση του δεύτερου δανείου ανέλαβαν οι άγγλοι τραπεζίτες και τα μέλη του Φιλελληνικού Κομιτάτου, παραγκωνίζοντας τους έλληνες εκπροσώπους. Από το δάνειο διατέθηκαν: 212.000 λίρες για την αναχρηματοδότηση του πρώτου δανείου, 77.000 για την αγορά όπλων και πυροβόλων, από τα οποία λίγα έφθασαν στην Ελλάδα, 160.000 για την παραγγελία 6 ατμοκίνητων πλοίων, από τα οποία μόνο τρία έφθασαν στην Ελλάδα («Καρτερία», «Επιχείρηση», «Ερμής») και 155.000 για τη ναυπήγηση δύο φρεγατών σε ναυπηγεία της Νέας Υόρκης, από τις οποίες μόνο η μία («Ελλάς») ήλθε στην Ελλάδα, ενώ η δεύτερη πουλήθηκε για να χρηματοδοτηθεί η πρώτη. Τελικά, στην Ελλάδα έφθασε μόνο το ποσό των 232.558 στερλινών, δηλαδή λιγότερο από εκείνο που έλαβε κατά το πρώτο δάνειο, αν και το δεύτερο είχε συναφθεί σε υπερδιπλάσιο ύψος.
Και τα δύο δάνεια προβλεπόταν ότι θα ενίσχυαν τον Αγώνα, τον οποίον όχι μόνο δεν ωφέλησαν, αλλά υπήρξαν αφετηρία εξάρτησης της χώρας από την Αγγλία. Πηγή..

Κάθε ομοιότητα με την σημερινή κατάσταση είναι τυχαία…
Και άτι ακόμα :
Ο Άγγλος λόρδος, Βύρων δέν πέθανε μαχόμενος για την ελευθερία των Ελλήνων, αλλά, όπως τόσος κόσμος καθημερινά, από αρρώστια, κάποιος μάλιστα γιατρός είπε, ότι πέθανε από σύφιλη. Δεν τραυματίστηκε, ούτε καν συμμετείχε σε κάποια μάχη με τούς Τούρκους, δέν εμπόδισε ‘έστω κάποια κάποια εθνική καταστροφή Βλ.: τα ψιλά Γράμματα της Ιστορίας,
Θ Δημ Παναγόπουλος : Ο Θ Δημ Παναγόπουλος είναι μια εξέχουσα προσωπικότητα δικαστικός και για όλα αυτά που γράφει έχει εμπεριστατωμένες αποδείξεις. Τα αρχεία του κράτους περιέχουν τις επιστολές και την αλληλογραφία που αποδεικνύουν τα προαναφερόμενα και είναι στη διάθεση του κάθε Έλληνα πολίτη. Πηγή…

Posted in ΔΝΤ, ΕΒΡΑΙΟΙ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ | Leave a Comment »

Οι…"τρεις ιεράρχες" ήταν Έλληνες;

Posted by alfeiospotamos στο 30/01/2012

«Είναι εχθροί οι Έλληνες, διότι διασκεδάζουν κατα-βροχθίζoντας με ορθάνοιχτο στόμα τον Ισραήλ. Στόμα δε λέγει εδώ ο προφήτης (βλ. Ησαΐας Θ΄11) την σοφιστική του λόγου δύναμη η οποία τα πάντα χρησιμοποίησε για να παραπλανήσει τους εν απλότητι πιστευσάντων.» – Βασίλειος Καισαρείας, εις Προφήτην Ησαϊα 9.230.8

«Προσταγή: Μη δειλιάζετε από των Ελληνικών πιθανολογημάτωντα οποία είναι σκέτα ξύλα, μάλλον δε δάδες που απώλεσαν και του δαυλού την ζωντάνια και του ξύλου την ισχύ, μη έχοντας δε ούτε και του πυρός την φωτεινότητα, αλλά σαν δάδες καπνίζουσες καταμελανώνουν και σπιλώνουν όσους τα πιάνουν και φέρνουν δάκρυα στα μάτια όσων τα πλησιάζουν. Έτσι και (των Ελλήνων) η ψευδώνυμος γνώση σε όσους την χρησιμοποιούν.» – Βασίλειος ο Μέγας, (330-379 μ.Χ.) εις τον Προφήτην Ησαΐαν Προοίμιον 7.196.3

…………………

 Για την ελληνική παιδεία (κι ας τον ανακήρυξαν προστάτη της παιδείας, μέσα στη γενική και βαρβαρική ανατροπή των πάντων), γράφει ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος:
    «Όσο πιο βάρβαρο ένα έθνος φαίνεται και της ελληνικής απέχει παιδείας, τόσο λαμπρότερα φαίνονται τα ημέτερα…Ούτος ο (πιστός) βάρβαρος, την οικουμένη ολάκερη κατέλαβε… και ενώ πάντα τα των ελλήνων σβήνουν και αφανίζονται, τούτου (του βάρβαρουκαθ’ εκάστην λαμπρότερα γίνονται» (Εις τον Ιωάννην 59.31.33)

Ιωάννης Χρυσόστομος… μέγας σκοταδιστής και ανθέλληνας! (άρθρο του Μ. Χαραλαμπάκη)


Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο Θεολόγος 
«Η μητέρα μου πρόσεχε να μη φιλήσουν τα χείλη μου ελληνικά χείλη, να μην αγγίξουν τα χέρια μου ελληνικά χέρια και ούτε ελληνικά τραγούδια να μολύνουν τα αφτιά και την γλώσσα μου». 
Οι τρεις ανθέλληνες Ιεράρχες – Μια «γιορτή» όνειδος για την ελληνική παιδεία

Ποιοί ήταν οι…»τρεις ιεράρχες»;

Πολλοί μέχρι σήμερα θεωρούν ότι οι τρεις λεγόμενοι «ιεράρχες»,που μάλιστα εορτάζονται από όλους τους χριστιανούς ανά την υφήλιο,ως «προστάτες των γραμμάτων»,ήταν…»έλληνες»!
Πως όμως;Κατά τον Παπαρρηγόπουλο ,όπως θα δούμε και στα αποσπάσματα πιο κάτω,οι πρώτοι χριστιανοί,αλλά και οι επίσκοποι των χριστιανών ήταν καθαροί εβραίοι.Δεδομένου ότι και ο Σαύλος(Παύλος) ήταν Ρωμαίος πολίτης,μπορούμε να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι τουλάχιστον κατά τις πρώτες εκατονταετίες και μέχρι να εδραιωθεί για τα καλά ο χριστιανισμός,ως επικρατούσα θρησκεία,ειδικά στον ελληνικό κόσμο,δεν θα ήταν δυνατόν
να αφήσουν τον έλεγχο σε αλλοεθνείς προσήλυτους.
Παρατηρούμε αίφνης ότι η μάνα του Βασίλειου ήταν απόγονος Ρωμαίων αξιωματούχων!Πολλοί εβραίοι,όμως,ως Ρωμαίοι πολίτες,είχαν το δικαίωμα να καταλαμβάνουν αξιώματα στο Ρωμαϊκό κράτος.Δεν μας λένε βέβαια ποιός ήταν ο πατέρας του,αλλά αν ήταν…έλληνας δεν θα το βροντοφώναζαν;Το ότι ήταν εβραίος συμπεραίνεται και από τον παππού του που είχε πεθάνει ως χριστιανός!Είπαμε ότι κατά τις πρώτες εκατονταετίες ο χριστιανισμός ήταν απλά μια αίρεση του Ιουδαϊσμού(ιδέ Παπαρρηγόπουλο).
Το αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι στην κηδεία του συμμετείχαν…Ιουδαίοι,πιστοί της εθνικής τους θρησκείας!Αν δεν ήταν εβραίος,δεν υπήρχε περίπτωση να συμμετείχαν ακραιφνείς πιστοί Ιουδαίοι!

Το ίδιο ισχύει και για τον Γρηγόριο τον Ναζι-ανζηνό!
Όπως πάλι θα δείτε στον Παπαρρηγόπουλο,όλοι οι άλλοι λαοί ήταν σφόδρα εχθρικοί απέναντι στους Ιουδαίους(εβραίους),οπότε ήταν αδύνατον να έχουν για θρησκεία τον Ιουδαϊσμό και μάλιστα κάποια αίρεσή του!

Όσο για τον Ιωάννη της Αντιοχείας,ισχύει και γι’αυτόν ότι ήταν εβραίος.Και μόνο το γεγονός ότι η θεολογική σχολή που μαθήτευσε ήταν του Λουκιανού του Αποσυνάγωγου,το δηλώνει!Διότι ποιός,αν όχι εβραίος,θα μπορούσε να γίνει…ΑΠΟΣΥΝΑΓΩΓΟΣ,δηλαδή να έχει αποβληθεί από τη συναγωγή!Και γνωρίζουμε ότι συναγωγές είχαν και έχουν ΜΟΝΟ οι εβραίοι,όπως είναι γνωστό ότι ΜΟΝΟ ΚΑΘΑΡΟΑΙΜΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ γίνονται δεκτοί σε συναγωγές!  
[Βασίλειος Καισαρείας
Γεννήθηκε στα 330 στη Νεοκαισάρεια της Καππαδοκίας. Ο πατέρας του Βασίλειος ασκούσε το επάγγελμα του καθηγητή ρητορικής στη Νεοκαισάρεια και η μητέρα του Εμμέλεια ήταν απόγονος οικογένειας Ρωμαίων αξιωματούχων (ο πατέρας της είχε πεθάνει ως Χριστιανός μάρτυρας).
….
Στην κηδεία του συμμετέχουν Ιουδαίοι, πιστοί της εθνικής θρησκείας και ένα πλήθος ανομοιογενούς θρησκευτικής και εθνικής απόχρωσηςΒικιπαίδεια]

[Γρηγόριος Ναζιανζηνός

Γεννήθηκε στην Ναζιανζό της Καππαδοκίας από μορφωμένους γονείς. Ο πατέρας του αρχικά ήταν λάτρης ενός κράματος ειδωλολατρίας και Ιουδαϊσμού (Υψιστάριοι) αλλά στη συνέχεια μεταστράφηκε και έγινε Επίσκοπος στη Ναζιανζό. Η μητέρα του Αγία Νόννα έδωσε στο μικρό Γρηγόριο τις πρώτες χριστιανικές κατευθύνσεις. Ο Γρηγόριος αφού έμαθε τα πρώτα του γράμματα στη γενέτειρά του, σπούδασε στην Καισάρεια και αργότερα στην Αλεξάνδρεια. Ύστερα φοίτησε έξι χρόνια στις φιλοσοφικές σχολές της Αθήνας, όπου σπούδασε φιλοσοφία και ρητορική. Συνδέθηκε με βαθιά φιλία με το συμφοιτητή του Βασίλειο (τον Μέγα), με τον οποίο, όπως έγραφε ο ίδιος, είχε «μια ψυχή σε δύο σώματα χωρισμένη». Προσοχή χρειάζεται στη διάκρισή του από τονΆγιο Γρηγόριο το Ναζιανζηνό, ο οποίος ήταν ο πατέρας του, επίσκοπος Ναζιανζού.Βικιπαίδεια]

[Ιωάννης ο Χρυσόστομος Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, γνωστός και ως Ιωάννης της Αντιόχειας, είναι Άγιος, Πατέρας και ιεράρχης της Ορθοδόξου Εκκλησίας….Γεννήθηκε στην Αντιόχεια μεταξύ 344 και 354, με πιθανότερη ημερομηνία κοντά στο 349. Γονείς του ήταν ο στρατηγός Σεκούνδος και μητέρα του η ΑνθούσαΟ Λουκιανός Αντιοχείας(Αντιοχεύς) (235312), γνωστός και ως Λουκιανός ο Αποσυνάγωγος ή Άγιος Λουκιανός, υπήρξεπρεσβύτεροςθεολόγος, διδάσκαλος και συγγραφέας κατά το 4ο αιώνα και έδρασε στην περιοχή της Αντιόχειας

…Η θεολογική σχολή της Αντιόχειας ιδρύθηκε από τον Λουκιανό Αντιοχείας στην Αντιόχεια της Συρίας κατά τις αρχές του 3ο αιώνα
…Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος καίτοι δεν μαθήτευσε σε αυτή χαρακτηρίζεται ως άνθρωπος ο οποίος πέτυχε τελικά να προσδώσει νέα πνοή στη σχολή...Βικιπαίδεια]

Προς επιβεβαίωση ρίξτε μια ματιά στα αποσπάσματα από τον Παπαρρηγόπουλο…

Παπαρρηγόπουλος ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ,βιβλίον όγδοον 

Πλάτων Πισατίδης 

Posted in ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ, ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ, ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ | Leave a Comment »

Πρόγραμμα "Ήλιος".Πως οι Γερμανοί θέλουν να μας κλέβουν το φως του Ήλιου!

Posted by alfeiospotamos στο 30/01/2012

άλλο ένα κείμενο-ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ για το τι σχεδιάζουν και στις αποξηραμένες λίμνες (Αγουλινίτσας και Μουριάς) της Ηλείας με το πρόγραμμα Ήλιος»

Πράσινες μπίζνες: πως ο Ελληνικός Ήλιος στηρίζει το Γερμανικό Κάρβουνο! Το «σχέδιο Γη και …Ήλιος» στους Γερμανούς!

Σχόλιο iliamovement: ένα ενδιαφέρον και αποκαλυπτικό άρθρο για το πρόγραμμα «ήλιος» που προβλέπει κατασκευή τεράστιων φωτοβολταϊκών πάρκων σε όλη την Ελλάδα,με σκοπό την εξαγωγή ενέργειας στη βόρεια Ευρώπη. Το πρόγραμμα «ήλιος»  στοχεύει και εκτάσεις στην Ηλεία,όπως τις αποξηραμένες λίμνες Αγουλινίτσας και Μουριάς. Η γνώση για τα παιχνίδια που προσπαθούν να παίξουν στην πλάτη μας, είναι αναγκαία για μπορέσουμε να αντισταθούμε και να ματαιώσουμε τις δήθεν πράσινες επενδύσεις.Ακολουθεί το κείμενο.Η πηγή του άρθρο βρίσκεται στο τέλος. 


Η Ελληνική κυβέρνηση υπόσχεται σε Γερμανούς επενδυτές, την εύρεση και διάθεση κατάλληλων δημόσιων εκτάσεων συνολικής έκτασης 200 χιλ. στρεμμάτων για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων, με χαμηλή μίσθωση για 25 χρόνια, πλήρως αδειοδοτημένα, και χωρίς «γραφειοκρατία», προκειμένου να υλοποιηθεί το φαραωνικό σχέδιο « Ήλιος» που φιλοδοξεί να καταστήσει την Ελλάδα χώρα παραγωγής «φασόν» ηλιακής ενέργειας, την οποία θα εξάγει «εικονικά» στη Δυτική Ευρώπη.

Αυτά σε γενικές γραμμές ανακοίνωσε ο υπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γ. Παπακωνσταντίνου στους ιδιώτες της Ενέργειας, παρουσιάζοντας το κυβερνητικό πρόγραμμα « Ήλιος» στο 26ο Συνέδριο για την Ηλιακή Ενέργεια στο Αμβούργο. Η σύλληψη του σχεδίου στηρίζεται σε δύο
κύρια σημεία: αφενός, στην δημιουργία ειδικών «επενδυτικών ζωνών» όπου θα ισχύει το μοντέλο της Σαγκάης και οι μισθοί θα είναι επιπέδου Κίνας, κάτι που έχει ήδη εφαρμοστεί και στην Πολωνία και αφετέρου στις προβλέψεις της κοινοτικής οδηγίας 28/2009, η οποία επιτρέπει σε ένα κράτος-μέλος, προκειμένου να καλύψει τους στόχους για κάλυψη της ενεργειακής ζήτησης από ΑΠΕ, να τις παράγει σε άλλες χώρες.

Σύμφωνα με μία πρώτη περιγραφή του «σχεδίου Ήλιος» που έκανε ο ίδιος ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, σε συνέδριο για την ηλιακή ενέργεια στο Αμβούργο, το σχέδιο προβλέπει την παραχώρηση δημόσιων εκτάσεων σε επενδυτές έναντι «εικονικού» μισθώματος και για διάστημα τουλάχιστον 25 ετών. Οι περιοχές αυτές θα λειτουργούν λίγο πολύ με χαρακτηριστικά «Ειδικών Επενδυτικών Ζωνών», καθώς σύμφωνα με τον αρμόδιο υπουργό θα είναι «πλήρως απαλλαγμένες από γραφειοκρατικά και διοικητικά εμπόδια», ενώ οι επενδύσεις θα συνοδευτούν από πρόσθετα κίνητρα.

Επιπλέον, στις περιοχές αυτές θα απλοποιηθούν και θα συντομευτούν οι διαδικασίες των αδειοδοτήσεων, θα απεμπλακούν οι αδειοδοτήσεις από περιβαλλοντικούς και χωροταξικούς περιορισμούς, θα υπάρχουν έτοιμες συμφωνίες διασύνδεσης με το εθνικό σύστημα ηλεκτροδότησης κ.α. Στην ουσία δηλαδή το Ελληνικό Δημόσιο θα «πουλήσει» ολοκληρωμένα επενδυτικά σχέδια μαζί με όλες τους τις άδειες για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάρκων «με το κλειδί στο χέρι».

Οι προς παραχώρηση δημόσιες εκτάσεις αναζητούνται ήδη στην περιουσία της ΔΕΗ (κλειστά ορυχεία), του υπουργείου Γεωργίας, του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, στην Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου κ.α.

Στόχος του προγράμματος είναι η παραγωγή 2,2 GW ώς το 2020 και έως 10 GW ηλιακής ενέργειας (όση δηλαδή είναι περίπου όλη η ενέργεια που παράγεται σήμερα στην Ελλάδα) μέχρι το 2050. Για να υλοποιηθεί δε εκτιμάται ότι θα απαιτηθούν επενδύσεις 20 δισ. ευρώ μόνο για την ανάπτυξη των πάρκων, χωρίς να συνυπολογίζεται η απαραίτητητη ανάπτυξη των δικτύων μεταφοράς (μόνο εντός Ελλάδας απαιτούνται τουλάχιστον 4-5 δισ. ευρώ).

Ο ίδιος ο υπουργός σημείωσε ότι από τα 10 GW της επιδιωκόμενης συνολικής παραγωγής, με τα σημερινά δεδομένα δεν είναι εφικτό να «εξαχθούν» πάνω από 2.000-2.500 MW ενέργειας προς την Κεντρική Ευρώπη, καθώς απαιτείται ενίσχυση των διασυνδέσεων ανάμεσα στην Ελλάδα και τις άλλες χώρες της Ε.Ε., και κυρίως με την Ιταλία, τη Σλοβενία και την Ουγγαρία.

Πρακτικά, μόνο η παραγωγή 2.000-2.500 MW θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο φυσικών εξαγωγών σε άλλες χώρες, ενώ η υπόλοιπη ισχύς θα πρέπει να καταναλώνεται στην Ελλάδα, για λογαριασμό όμως τρίτων χωρών, οι οποίες θα την εντάσσουν στατιστικά στην εθνική τους παραγωγή.

Το μεγαλεπήβολο επενδυτικό σχέδιο « Ήλιος» βασίζεται στη δυνατότητα που δίνει η ευρωπαϊκή οδηγία 28/2009 για «εικονικές πωλήσεις» ισχύος από ένα κράτος-μέλος με πλεόνασμα παραγωγής σε άλλα που έχουν έλλειμμα, για να επιτύχουν τους στόχους που έχουν τεθεί με ορίζοντα το 2020, ώστε το 20% της ηλεκτροπαραγωγής να προέρχεται από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

Αυτή δηλαδή τη δυνατότητα των βόρειων κρατών της Ευρώπης να εκμεταλλευτούν τον ελληνικό ήλιο ώστε να πετύχουν τους εθνικούς τους στόχους στην ηλεκτροπαραγωγή χωρίς να δαπανήσουν τεράστια κεφάλαια, τάζει το ελληνικό σχέδιο.

Αυτό μπορεί να γίνει είτε με τη μέθοδο της «στατιστικής μεταβίβασης», είτε μέσω των «κοινών προγραμμάτων». Στην πρώτη περίπτωση η ενέργεια θα παράγεται λ.χ στην Ελλάδα αλλά θα τη «χρεώνεται» η Γερμανία ως δική της παραγωγή, ενώ στη δεύτερη, μέσω κοινών διακρατικών συμφωνιών, η παραγωγή θα μοιράζεται ανάμεσα στις δύο χώρες.

Η Γερμανία, η οικονομική κρίση και το Κάρβουνο!

H γενική δέσμευση που έχει αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση, στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Kιότο, να μειώσει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά 5%, συνεπάγεται συγκεκριμένες υποχρεώσεις για κάθε κράτος-μέλος, ανάμεσά τους και η Γερμανία.

Oι εκπομπές των ρυπογόνων αερίων που θεωρούνται υπεύθυνα για το φαινόμενο του θερμοκηπίου έχουν πλέον μεταβληθεί σε χρηματιστηριακό προϊόν, η τιμή του οποίου καθορίζεται με βάση την προσφορά και τη ζήτηση. Ολόκληρες χώρες, εταιρείες, επενδυτές, μεσίτες και κερδοσκόποι, αγοράζουν και πωλούν πλέον μονάδες διοξειδίου του άνθρακα στα χρηματιστήρια του Λονδίνου και του Σικάγου, όπως ακριβώς θα έκαναν με το ρύζι, το πετρέλαιο, το σιτάρι ή το χρυσό. Όποιος υπολείπεται του επιτρεπτού ορίου εκπομπής ρύπων, πουλάει σε εκείνον που το υπερβαίνει. Έτσι η Κίνα, η ΗΠΑ και βέβαια η Γερμανία αγοράζουν από τις υποανάπτυκτες χώρες της Αφρικής αλλά και όλου του Τρίτου Κόσμου τα «δικαιώματά τους» να μολύνουν με τους διάφορους ρύπους που ευθύνονται για το Φαινόμενο του Θερμοκηπίου! Η αγορά του άνθρακα αναπτύσσεται ραγδαία. Να σκεφτεί κανείς πως από 400 εκατ. δολάρια που ήταν το 2004, το μέγεθός της έφτασε στα 127 δισεκατομμύρια το 2009 και σύμφωνα με προβλέψεις των ειδικών, μέχρι το 2020 μπορεί να φτάσει μέχρι και τα τρία τρισ.

Μετά όμως το καταστροφικό τσουνάμι στην Ιαπωνία και το πυρηνικό ατύχημα στην Φουκοσίμα, όπως χαρακτηριστικά σημειώνει το Bloomberg ανέβηκε πολύ η τιμή των Ευρωπαϊκών δικαιωμάτων άνθρακα. Σε αυτό συνέβαλε και η απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης να κλείσει τα πυρηνικά εργοστάσια της χώρας μέχρι το 2022!,

Έτσι οι τιμές των δικαιωμάτων άνθρακα εκτοξευτηκαν στα ύψη! Ο λόγος προφανής: η ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης, από καθαρός εξαγωγέας ενέργειας, μετατρέπεται αίφνης σε εισαγωγέα, που αναζητά τρόπους να καλύψει το χαμένο 25% του ενεργειακού του μίγματος. Ήδη το ενεργειακό σύστημα στη Γερμανία λειτουργεί κοντά στα όριά του , μετά το κλείσιμο επτά πυρηνικών εργοστασίων της κάτω από την πίεση ενός ισχυρού, δυναμικού και διογκούμενου οικολογικού κινήματος, ενώ η κατάσταση εκτιμάται ότι θα επιδεινωθεί τον χειμώνα, στη διάρκεια του οποίου οι ανάγκες της χώρας σε ενέργεια παραδοσιακά αυξάνονται καθώς ούτε κατά διάνοια δεν μπορούν να υποκατασταθούν τα παραγόμενα πυρηνικά ΜW , από αιολικά MW. «Εurope may have less nuclear output during the next few years and continued high gas prices, which would force utilities to burn coal and drive carbon prices “sharply” higher», τονίζει χαρακτηριστικά το Bloomberg .

Βέβαια καθώς η οικονομική κρίση βαθαίνει στην Ευρώπη και η ύφεση χτυπάει την πόρτα της Γερμανίας, πολλοί είναι αυτοί που ζητούν αναθεώρηση της απόφασης για κλείσιμο των Πυρηνικών της Εργοστασίων! Και μεσούσης της οικονομικής κρίσης πολλοί οικονομολόγοι κρούουν το κώδωνα του κινδύνου για την Γερμανική Οικονομία στο βαθμό που η βιομηχανική της παραγωγή δεν στηριχθεί σε φθηνή ενέργεια που θα μειώνει το κόστος παραγωγής και θα αυξάνει το ποσοστό κέρδους για τις βιομηχανίες! Και τι φθηνότερο για την παραγωγή ενέργειας από τον Άνθρακα!

Η Γερμανία είναι μία από τις μεγαλύτερες παραγωγούς άνθρακα της Ευρώπης και ήδη τον χρησιμοποιεί για το 50% της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Σημειωτέον ότι από τις ποσότητες που χρησιμοποιεί, το 50% εξορύσσεται στην ίδια τη Γερμανία και το υπόλοιπο εισάγεται. Το κόστος του άνθρακα είναι σχετικά χαμηλό, κάτι που σημαίνει ότι η παραγωγή ενέργειας με τη συγκεκριμένη πρώτη ύλη είναι επικερδής, ακόμα και αν συμπεριληφθεί σε αυτήν η δαπάνη για την αγορά επιπλέον δικαιωμάτων εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα, όπως προβλέπουν οι σχετικοί κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ινστιτούτο ερευνών Oppenheim σε μελέτη του έδειξε ότι η παραγωγή άνθρακα είναι οικονομικά βιώσιμη ακόμα και αν τα δικαιώματα εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα φθάσουν τα 20 ευρώ ο τόνος. Εξάλλου όπως παραδέχονται οι αναλυτές, «ο άνθρακας έχει μεν το μειονέκτημα της εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα, όμως αυτό αντισταθμίζεται εύκολα καθώς τα παγκόσμια αποθέματα σκληρού άνθρακα θα διαρκέσουν τουλάχιστον 100 χρόνια και είναι διαθέσιμα σε πολλές χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ». Ιδιαίτερα, ο τύπος του άνθρακα που παράγει η Γερμανία «θα διαρκέσει ίσως και εκατοντάδες χρόνια»! Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η Γερμανία έχει φροντίσει ώστε η παραγωγή των νέων εργοστασίων άνθρακα να είναι καλυμμένη σε ό,τι αφορά τα δικαιώματα εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα για τα 14 πρώτα χρόνια λειτουργίας τους. Τέλος, οι γερμανικές εταιρείες επεξεργάζονται ειδική τεχνολογία, η οποία θα επιτρέπει τον διαχωρισμό και την υπόγεια αποθήκευση του διοξειδίου του άνθρακα.

Η Ευρωπαϊκή Οδηγία 28/2009 για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας όμως καθορίζει όριο συμμετοχής των ΑΠΕ κατά 20 % στο ενεργειακό ισοζύγιο της κάθε Χώρας μέλους της Ε.Ε. με υψηλά πρόστιμα για όσους το παραβαίνουν! Τον σκόπελο αυτό η Γερμανία τον ξεπερνάει μέσω της «Φασόν παραγωγής πράσινης ενέργειας»!

Συγκεκριμένα και σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας 28/2009, «Τα κράτη μέλη μπορούν να συμφωνούν και μπορούν να προβαίνουν σε ρυθμίσεις για τη στατιστική μεταβίβαση συγκεκριμένης ποσότητας ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές από ένα κράτος μέλος σε άλλο. Η μεταβιβαζόμενη ποσότητα αφαιρείται από την ποσότητα ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές η οποία λαμβάνεται υπόψη κατά την εκτίμηση της συμμόρφωσης του μεταβιβάζοντος κράτους μέλους προς τις απαιτήσεις του άρθρου 3 παράγραφοι 1 και 2 και προστίθεται στην ποσότητα ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές η οποία λαμβάνεται υπόψη κατά την εκτίμηση της συμμόρφωσης άλλου κράτους μέλους που δέχεται τη μεταβίβαση.»

Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 7 της ίδιας οδηγίας, δύο ή περισσότερα κράτη μέλη μπορούν να συνεργάζονται για κοινά έργα οιουδήποτε τύπου τα οποία αφορούν την παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ, με τη συμμετοχή και ιδιωτικών φορέων. Στην περίπτωση αυτή η ΕΕ θα πρέπει να ενημερώνεται για τις ποσότητες που καταλογίζονται υπέρ του ενός ή του άλλου κράτους.

Τέλος η οδηγία επιτρέπει σε δύο ή περισσότερα κράτη να συνενώνουν εθελοντικά ή να συντονίζουν μερικώς τα εθνικά τους καθεστώτα στήριξης. Στις περιπτώσεις αυτές, ορισμένη ποσότητα ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές η οποία παράγεται στην επικράτεια συμμετέχοντος κράτους μέλους μπορεί να καταλογίζεται στον εθνικό συνολικό στόχο άλλου συμμετέχοντος κράτους.

Προσπαθώντας να ξεμπλέξουμε αυτό το κουβάρι της περίπλοκης διεθνούς και ευρωπαϊκής νομοθεσίας για την περιβόητη «Πράσινη Ανάπτυξη» το συμπέρασμα είναι απλούστατο και ξεκάθαρο: Η Γερμανία θα μπορεί να συνεχίζει όχι μόνο να βασίζεται αλλά και να αυξάνει την ηλεκτρική ενέργεια που παράγει από το βρώμικο αλλά φθηνό Κάρβουνο, ενώ θα φαίνεται ότι παράγει ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές που όμως θα βρίσκονται στην Ελλάδα και των οποίων το παραγόμενο και σαφώς ακριβότερο ηλεκτρικό ρεύμα θα καταναλώνεται στην Ελλάδα!

Αυτό το συμπέρασμα εξάλλου συμφωνεί και με την πρώτη αναφορά για το « σχέδιο Ήλιος» που έκανε ο ίδιος ο υπουργός ΠΕΚΑ κύριος Παπακωνσταντίνου στο συνέδριο στο Αμβούργο (Παρόλο που το ξαναγράψαμε παραπάνω το επαναλαμβάνουμε για να το εμπεδώσετε καλύτερα): «από τη συνολική δυνατότητα ανάπτυξης φωτοβολταϊκών με ισχύ έως 10.000 μεγαβάτ, μόνο η παραγωγή των περίπου 2.000 μεγαβάτ θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο φυσικών εξαγωγών σε άλλες χώρες, μέσω υφιστάμενων και νέων διασυνδέσεων οι οποίες όμως θα πρέπει να εξασφαλίσουν χρηματοδότηση. Η υπόλοιπη ισχύς θα μπορεί να παράγεται και να καταναλώνεται στην Ελλάδα, για λογαριασμό όμως της Γερμανίας, η οποία θα την εντάσσει στατιστικά στην εθνική της παραγωγή.»

Το τι συνέπειες θα έχει για τον παραγωγικό ιστό της Ελλάδας η αναγκαστική χρήση της κατά πολύ ακριβότερης «πράσινης» ενέργειας δεν χρειάζεται να είναι οικονομολόγος για να το καταλάβει! Όπως δεν χρειάζεται κανείς και ιδιαίτερες γνώσεις πολιτικής οικονομίας για να καταλήξει σε κάποια γενικά αλλά ουσιαστικά συμπεράσματα από την μελέτη του «Σχεδίου Ήλιος»:

*Πρώτον, η Γερμανία ζητάει τη «δημιουργία ειδικών επενδυτικών ζωνών» στην Ελλάδα, εντός των οποίων θα ισχύει διαφορετικό φορολογικό αλλά και εργασιακό καθεστώς. Στις οικονομικές αυτές ζώνες οι επιχειρηματίες φορολογούνται με έναν ελάχιστο συντελεστή, παίρνουν επιδότηση μέχρι 50% επί του συνόλου των επενδυτικών τους δαπανών και έχουν αποικιακού επιπέδου ελαφρύνσεις στο ζήτημα του εργοδοτικού και ασφαλιστικού κόστους. Στα βιομηχανικά αυτά πάρκα δεν θα ισχύει η ελληνική εργασιακή νομοθεσία και φορολογία αλλά ένα ιδιότυπο αποικιοκρατικό καθεστώς με κύρια χαρακτηριστικά το εξαιρετικά χαμηλό εργατικό και φορολογικό κόστος, καθώς και τα απεριόριστα δικαιώματα της εργοδοσίας να προχωρεί σε προσλήψεις και απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις. Φυσικά εκεί δεν έχουν θέση «στρεβλώσεις» και «παρωχημένα δικαιώματα» όπως συνδικαλισμός, απεργίες, άδειες ή επιδόματα. Άλλωστε, οι εργαζόμενοι στις ζώνες αυτές υποχρεωτικά υπογράφουν ειδικά προσύμφωνα ότι παραιτούνται από τη διεκδίκηση αποζημίωσης. Στα σύγχρονα βιομηχανικά γκέτο λειτουργούν πολύγλωσσες σχολές εργατικής επιμόρφωσης ενώ στα περίχωρα δημιουργούνται εμπορικές ζώνες με γερμανικά καταστήματα και εμπορικά κέντρα. Συνέπεια των «φορολογικών παραδείσων» που ζητούν οι Γερμανοί θα είναι η σταδιακή ντε φάκτο επέκταση, σε μικρότερη κλίμακα, της κινεζοποίησης σε ολόκληρο τον ιδιωτικό τομέα.

*Δεύτερον, οι γερμανικές επενδύσεις δεν θα χρηματοδοτηθούν από το γερμανικό κεφάλαιο, αλλά κατά κύριο λόγο, από ένα μεγάλο (ίσως και το μεγαλύτερο) μέρος των κονδυλίων του ΕΣΠΑ (€20 δις), απο κοινού και με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕΠ) ! Για αυτόν, ακριβώς το λόγο, υπεύθυνος της ομάδας κρούσης (task force for Greece) της Κομισιόν, για την εφαρμογή του Μεσοπρόθεσμου και του ΕΣΠΑ, ορίστηκε ο γερμανός Χορστ Ράιχενμπαχ επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD), τον οποίο ακόμη και δημοσιεύματα του «κυρίαρχου» τύπου χαρακτήρισαν «σκιώδη Πρωθυπουργό» της Ελλάδας! Κοινώς, μέχρι και με τα ψίχουλα των διαρθρωτικών ταμείων και του ταμείου συνοχής, θα χρηματοδοτήσουν την ολοκληρωτική μετατροπή της Ελλάδας σε νεοαποικία της Γερμανίας!

*Τρίτον, είναι μεγάλος μύθος οι σταθερές θέσεις εργασίας που δήθεν ανοίγουν με τις ΑΠΕ! Δεν έχετε παρά να επισκεφτείτε ένα Αιολικό ή ένα Φωτοβολταϊκό Πάρκο για να διαμορφώσετε προσωπική άποψη. Οι μόνες μόνιμες θέσεις εργασίας είναι αυτές του προσωπικού φύλαξης (Security) των πάρκων! Ακόμη και οι πιο μαχητικοί υποστηρικτές της «Πράσινης Ανάπτυξης» παραδέχονται πλέον πως για κάθε «πράσινη» θέση εργασίας που δημιουργείτε καταστρέφει 2,2 «μη πράσινες-παραδοσιακές» θέσεις εργασίας. ( Η κυριότερη μελέτη έγινε στην Ισπανία, μια χώρα που παρέχει γενναίες επιδοτήσεις στις επενδύσεις για την «πράσινη» ανάπτυξη ιδιαίτερα στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του συγγραφέα της μελέτης καθ. Gabriel Calzada Alvarez, οι επιδοτήσεις για επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ηλεκτρικής ενέργειας κοστίzουν στο κράτος 29 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτές οι επιδοτήσεις δημιούργησαν 50.200 νέες θέσεις εργασίας, κάτι που ισοδυναμεί με επιδότηση 570.000 ευρώ για κάθε θέση εργασίας. Από την άλλη πλευρά ο ιδιωτικός τομέας δημιουργεί μια θέση εργασίας με το ήμισυ των χρημάτων που δαπανά το κράτος – δηλαδή με 260.000 ευρώ. Αν, λοιπόν, το κράτος είχε αφήσει τα χρήματα στα χέρια του ιδιωτικού τομέα, θα είχαν δημιουργηθεί 113.000 θέσεις εργασίας, δηλαδή περίπου οι διπλάσιες. Όπως, λοιπόν, δείχνει η ισπανική μελέτη, στην ουσία οι κρατικές επιδοτήσεις στην «πράσινη» ανάπτυξη καταστρέφουν θέσεις εργασίας – συγκεκριμένα καταστρέφουν δύο θέσεις εργασίας για κάθε νέα θέση εργασίας την οποία δημιουργούν! ) Αυτή η πολιτική των κρατικών επιδοτήσεων προς τις ΑΠΕ ακολουθείται μεσούσης της οικονομικής κρίσης (!) στην Χώρα μας με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την τελευταία επιχορήγηση με περίπου 8000000 ευρώ από το Υπουργείο Ανάπτυξης εταιρείας για την εγκατάσταση αιολικού πάρκου και με την δικαιολογία ότι θα δημιουργηθεί μία (1) θέση εργασίας!!! Επιπλέον, ο περαιτέρω αυτοματισμός της παραγωγής σε ορισμένους κλάδους της «πράσινης ανάπτυξης» συρρικνώνει τις νέες «πράσινες» θέσεις εργασίας που δυνητικά θα δημιουργηθούν. Χαρακτηριστικά, ο πρόεδρος της αμερικανικής SunPower κ. Ντικ Σουάνσον, δήλωσε , στο διεθνες συνέδριο Intersolar, στο Σαν Φρανσίσκο, ότι «αν και με τα σημερινά παγκόσμια δεδομένα εγκατεστημένης ισχύος 500 γιγαβάτ, ετησίως, από ηλιακή ενέργεια, ισοδυναμούν με 4 εκατομμύρια θέσεις εργασίας, ο περαιτέρω αυτοματισμός της διαδικασίας παραγωγής θα μειώσει αυτές τις θέσεις εργασίας κατά 75%.»

*Τέταρτον, όλη η τεχνολογία που αφορά της ΑΠΕ ( Ανεμογεννήτριες, Φωτοβολταϊκά Πάνελ, Τουρμπίνες Υδροηλεκτρικών) είναι εισαγόμενη και πανάκριβη. Οι κύριοι παραγωγοί «πράσινης τεχνολογίας» είναι οι Γερμανοί, οι Αμερικάνοι και οι Κινέζοι! Το ποιοι θα έχουν λοιπόν άμεσο οικονομικό όφελος και ποιοι θα ζημιωθούν στο εμπορικό ισοζύγιο εισαγωγών-εξαγωγών από ένα τέτοιου είδους φαραωνικό σχέδιο όπως είναι το «Πρόγραμμα Ήλιος» μπορείτε εύκολα να το συμπεράνετε!

*Πέμπτον, ο τυπικός βαθμός απόδοσης ενός φωτοβολταϊκού στοιχείου βρίσκεται στο 13 – 19%, ο οποίος, συγκρινόμενος με την απόδοση άλλου συστήματος (συμβατικού, αιολικού, υδροηλεκτρικού κλπ.), παραμένει ακόμη αρκετά χαμηλός. Αυτό σημαίνει ότι το φωτοβολταϊκό σύστημα καταλαμβάνει μεγάλη επιφάνεια προκειμένου να αποδώσει την επιθυμητή ηλεκτρική ισχύ. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι μεγάλες εκτάσεις Γης θα αλλάξουν χρήση για να αποδοθούν στους Γερμανούς ώστε να εγκαταστήσουν τα Φωτοβολταϊκά τους Πάρκα. Και αυτό θα έχει συνέπειες όχι μόνο οικολογικές και περιβαλλοντικές αλλά και καθαρά οικονομικές: η γη που θα αλλάξει χρήση ειδικά για την εγκατάσταση Φωτοβολταϊκών Πάρκων είναι πρωτίστως «Παραγωγική Γη» και συνήθως αγροτική! Τα παρελκόμενα αφορούν την συνοδό αποδόμηση του Τουριστικού Προϊόντος που συνήθως φέρνουν τέτοιου είδους και μεγέθους «επενδύσεις»!

*Έκτο και τελευταίο συμπέρασμα, είναι πως οι μόνοι οφελειμένοι στην Ελλάδα από την υλοποίηση του «Σχεδίου Ήλιος»-για μια ακόμη φορά- θα είναι οι Μεγαλοεργολάβοι της Πράσινης Ανάπτυξης! Από την μια οι «Πράσινες Μπίζνες» θα ανοίξουν καθώς κάποιοι από αυτούς θα αναλάβουν μεγάλες εργολαβίες από τους Γερμανούς! Απ΄την άλλη μην ξεχνάτε ότι η ενέργεια που θα παράγετε από το «Σχέδιο Ήλιος» δεν θα είναι ελληνική! Θα θεωρείτε Γερμανική, ανεξάρτητα του ότι θα παράγετε και θα καταναλώνετε στην Ελλάδα! (το επαναλαμβάνουμε για να το χωνέψετε ακόμη καλύτερα!) Οπότε η Χώρα μας για να πετύχει το δικό της ποσοστό της παραγόμενης ενέργειας από ΑΠΕ στο 20% της συνολικής Ενέργειας που παράγει, θα πρέπει να συνεχίζει να γεμίζει με Ανεμογεννήτριες τα Βουνά της και με Φράγματα τα ρέματά της! Χαράς Ευαγγελία για τους Μεγαλοεργολάβους! Και δεδομένου ότι οι ίδιοι αυτοί Μεγαλοεργολάβοι θα εξαγοράσουν και τις Λιγνιτικές Μονάδες της ΔΕΗ, και μάλιστα στις σημερινές Χρηματιστηριακές Αξίες , το φαγοπότι για αυτούς προβλέπετε τεράστιο! Φανταστείτε το καθόλου υποθετικό σενάριο να αυξάνουν την κατανάλωση Λιγνίτη για την παραγωγή Ενέργειας και ταυτόχρονα να πρέπει να συνεχίζουν να επιχορηγούνται από τον Ελληνικό Κρατικό Προϋπολογισμό για να εγκαταστήσουν και νέα Αιολικά Πάρκα ώστε να πετύχει η Χώρα μας τον στόχο του 20%!

Ακραίο;

Στην Ελλάδα της «Μαύρης Ανάπτυξης και της Πράσινης Απάτης» τίποτε δεν πρέπει να μας φαντάζει πλέον ως ακραίο: εδώ τολμούν να παρουσιάσουν την Καταστροφή Παρθένων Οικοτόπων μοναδικής αξίας για τη βιοποικιλότητα όπως είναι τα Βαρδούσια ως Μοντέλο της Πράσινης Ανάπτυξης!

πηγη: http://konstantinosdavanelos.blogspot.com/2011/09/blog-post_07.html?spref=fb

Posted in ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ, ΕΝΕΡΓΕΙΑ, ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ, ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ | Leave a Comment »

«Την Άρτεμη τραγουδήστε, κόρες, που αποφεύγει τον Αλφειό…»

Posted by alfeiospotamos στο 29/01/2012

Με αφορμή την ανάρτηση του φίλου και συνεργάτη Νίκου Σάμιου(Υπερνεφέλιου),είχαμε μια συζήτηση για την Αρτέμιδα.Του είπα να διαβάσει τα σχετικά με την Αλφειαία Αρτέμιδα και τον ερωτευμένο μαζί της Αλφειό!


Μου έστειλε το παρακάτω:



O Μυθικός θεός του ομώνυμου ποταμού, που πηγάζει από την Αρκαδία, διαρρέει την Ηλεία και εκβάλλει στο Ιόνιο πέλαγος. Ήταν γιος του Ωκεανού και της Τηθύος και λατρευόταν στην Ολυμπία ως ποτάμια θεότητα, καθώς περνούσε από το νότιο τμήμα της ιερής Άλτεως. Μέσα στην Άλτι υπήρχε βωμός, όπου γίνονταν θυσίες προς τιμήν του. Σύμφωνα με το μύθο, ο Αλφειός ήταν κυνηγός, που ερωτεύθηκε παράφορα τη Νύμφη της Αχαΐας, Αρέθουσα. Εκείνη, όμως, δεν ανταποκρίθηκε και για να γλυτώσει από την καταδίωξή του, ζήτησε τη βοήθεια της Αρτέμιδας. Η θεά την τύλιξε σε σύννεφο και την έφερε στην Ορτυγία, νησάκι απέναντι από τις Συρακούσες, όπου τη μεταμόρφωσε σε πηγή. Ο Αλφειός περιπλανιόταν απελπισμένος για το χαμένο έρωτά του, μέχρι που τον λυπήθηκε ο Δίας και τον μεταμόρφωσε στο μεγάλο ποταμό της Πελοποννήσου. Τότε διέσχισε το πέλαγος και έφθασε στη Σικελία, όπου και ενώθηκε με τα νερά της «καλλίρροης» Αρέθουσας. Άλλη παραλλαγή του μύθου αναφέρει στη θέση της Αρέθουσας την ίδια την Αρτέμιδα. Ο Αλφειός ήταν το αγαπημένο ποτάμι του Δία. Κατά την αρχαιότητα, τη 19η του μηνός Ελαφιώνος, μετέφεραν τη στάχτη από την εστία του Πρυτανείου στο μεγάλο βωμό του Δία, που υπήρχε στο κέντρο της Άλτεως, την ανακάτευαν μόνο με νερό του Αλφειού και επάλειφαν το βωμό. Η μεγάλη σημασία του ποταμού για την Ολυμπία επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι ο Αλφειός απεικονίζεται στη μία άκρη του ανατολικού αετώματος του ναού του Δία, όπου αποδίδεται ως ξαπλωμένος άνδρας.
http://odysseus.culture.gr/a/5/ga502.jsp?obj_id=12441( Υπουργείο Πολιτισμού)


Είδες Νίκο;Αυτή την ΙΣΤΟΡΙΑ προσπαθούν και εν μέρει το έχουν καταφέρει,να εξαφανίσουν!Αυτή την ίδια την ΥΠΑΡΞΗ των ΕΛΛΗΝΩΝ…Πόσες φορές το έχουν προσπαθήσει…!!!Κι άλλες τόσες έχουν σπάσει τα μούτρα τους…!!!Όσοι εναπομείναντες Έλληνες υπάρχουν μέσα στις στάχτες των ολοκαυτωμάτων που έχουν προκαλέσει κατά της ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΦΥΛΗΣ,του ιδίου ΓΕΝΟΥΣ με τους ΟΛΥΜΠΙΟΥΣ ΘΕΟΥΣ,ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ τιμωροί των μωρών και φαύλων απανθρώπων που πρόσκαιρα έχουν κατακτήσει τον ΠΛΑΝΗΤΗ…


Σχετικά άρθρα:

Ο Αλφειός,ο Πύραμος,ο Νείλος!

Η ορεινή Ολυμπία,ο Καλυδώνιος κάπρος και η αποκατάσταση της ιστορίας.

«..τιμάσαις πόρον Αλφεού μετά δώδεκ’ Ανάκτων θεών’…»

ΑΛΦΕΙΟΝ ΙΕΡΟΝ ΡΟΟΝ: Από τον Νύκτιμο στον Ροφιά…

Ο Ποσειδώνας και ο Αλφειός!

Posted in ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ, ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ | Leave a Comment »

Το στρίμωγμα της γάτας…

Posted by alfeiospotamos στο 28/01/2012

Γράφει ο Οδυσσέας Τυλιγάδας
Αγαπητοί συνέλληνες,

  Έχοντας θέσει ως καταληκτική ημερομηνία την 05η Φεβρουαρίου 2012 για την οποιαδήποτε συμμετοχή σας στην εκ μέρους μας έγερση ΑΓΩΓΗΣ κατά των ανθελλήνων πολιτικών που δρούν ως στρατεύματα κατοχής στα σπλάχνα του Έθνους και αναμένοντας την συμμετοχή όσων πραγματικά ενδιαφέρονται για την ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, της Ελευθερίας μας, της αξιοπρέπειάς μας, των οικογενειών μας, των περιουσιών μας και προπαντός τουμέλλοντος των παιδιών μας στα οποία θα δώσουμε λόγο των πράξεών μας, σας καλώ να αντιδράσουμε ΑΜΕΣΑ κατά του επερχόμενου Αρμαγεδδώνα. 

         Οδηγώντας, οι οδαλίσκες των τοκογλύφων, τους Έλληνες στην απόγνωση, ξεχνούν το παράδειγμα της γάτας που, όταν την στριμώχνεις, ορμάει να σου βγάλει τα μάτια. Ας ορμήσουμε λοιπόν καταπάνω τους «να τους βγάλουμε τα μάτια» και ας εφαρμόσουμε την τακτική του πολέμου κατακαίγοντας κάθε πηγή πλουτισμού των τοκογλύφων και να μην περιμένουμε να ζήσουμε τον εφιάλτη του να δούμε στον Ιερό βράχο της Ακροπόλεως να κυματίζουν οι σημαίες της «The Trilateral Commission» Τριμερούς Επιτροπής, της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ (Bilderberg), των Ιλλουμινάτι και της Νέας Τάξης υπό τα κρωξίματα του όχλου των ανθρωποειδών των Rothschilds of London, Lazar Brothers of Paris, Israel Moses Seif of Italy, Warburg Bros of Hamburg, Lehman Brothers of New York, Kuhn Loeb of New York, Chase Manhattan of New York(Morgan), Goldman Sachs of New York, που «συμπτωματικά», αυτοί οι οικονομικοί δολοφόνοι, είναι όλοι τους Εβραίοι στην καταγωγή, να ψέλνουν εν χορώ τον επικήδειο του Έθνους μας.
Ο «γιός του αγωγιάτη», ο Δημήτρης Τσοβόλας δήλωνε την 06η Σεπτεμβρίου 1995 το «Πωλείται η Ελλάς». Η διαφορά είναι στο χρόνο του ρήματος κι οι «αδιαπραγμάτευτοι» πωλητές αυτής της συμμορίας μας καλούν να ζήσουμε κάτω από τον σωρό των ερειπίων της ζωής μας, αν αυτή την λένε ζωή.
Αδιαφορώντας διά τις πολιτικές σας πεποιθήσεις αλλά βέβαιοι όντες γιά το ενδιαφέρον σας περί της ιστορικής συνέχειας του Έθνους μας, παρακαλούμε να έχουμε την οιανδήποτε, κατά την κρίση σας, συμμετοχή στην προσπάθειά μας αυτή.
Ο ΚΑΙΡΟΣ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΕΧΕΙ ΠΛΕΟΝ ΠΑΡΕΛΘΕΙ. ΤΩΡΑ ΜΟΝΟΝ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΣΗΜΑΣΙΑ. Φέρνοντας στην μνήμη μας τα λόγια του ΙΩΝΑ ΔΡΑΓΟΥΜΗ «Δεν θέλω να πεθάνει το Έθνος μου, το Έθνος αυτό, που τόσα έκαμε στην ζωή του, το έξυπνο, το τόσο ανθρώπινο. Για να το φυλάξω από τον θάνατο πρέπει τώρα να το κάμω πεισματάρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ, στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας είναι και υπερβολικό το αίσθημα που θέλω να δώσω στους Έλληνες. Μόνον έτσι θα ζήσει το ΕΘΝΟΣ. Σε όποιους με κατηγορούν ή με περιγελούν, γιατί τους κεντρώ το Εθνικό τους αίσθημα και τους μιλώ αποκλειστικά, θα λέγω: Λοιπόν θέλετε να πεθάνει το Έθνος σας; Αν το θέλετε, πέστε το καθαρά, μην κρυβόσαστε.»          Η λύση είναι μία: ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΡΑ!!! ΤΩΡΑ, ΜΕ ΝΥΧΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΔΟΝΤΙΑ!!!
Σας Χαιρετώ
Οδυσσέας Τηλιγάδας
Ευριπίδου 57 – Τ.Κ.: 10554 Αθήνα
Τηλ: 210 3241961 Κιν: 6973519579
Τηλεομοιότυπο-[Fax]: 210 3244163
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ  ΠΡΟΩΘΕΙΣΤΕ  ΤΟ  ΣΕ  ΟΣΟΥΣ  ΕΛΛΗΝΕΣ  ΜΠΟΡΕΙΤΕ.  

Posted in ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΔΝΤ, ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ, ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ | Leave a Comment »

ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΑΝ ΤΟΣΟΙ ΣΛΑΒΟΙ;

Posted by alfeiospotamos στο 27/01/2012


Εκβυζαντινίστηκαν, δεν εξελληνίστηκαν
οι λαοί, που εποίκισαν τον ελλαδικό χώρο το μεσαίωνα

Έγραψε στις 14.11.2011 ο/η: Λάζαρης Γιάννης
Από τον στ΄αιώνα κι ύστερα, κατέβηκαν κι εγκαταστάθηκαν πολλοί σλάβοι στον ελλαδικό χώρο. Από την Πελοπόννησο, πέρασαν στα νησιά τού Αιγαίου κι έφτασαν ως την Κρήτη αλλάζοντας την εθνογραφική σύνθεση τού πληθυσμού. Ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος μνημονεύοντας το γεγονός λέει, πως «εσλαυώθη πάσα η χώρα.» Αιώνες αργότερα στο χώρο εγκαταστάθηκαν κι άλλοι επήλυδες, κυρίως αρβανίτες,βλάχοι κ.ά.. 

Θα ρωτήσει όμως κάποιος: Ενώ ακόμα κι ως σήμερα, οι βλάχοι κυρίως κι οι αρβανίτες σε πολλές περιοχές ξεχωρίζουν από τον άλλο πληθυσμό από τα ήθη και έθιμα κι ιδιαίτερα από τη

γλώσσα τους, οι σλάβοι εξαφανίστηκαν; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν είναι δύσκολη. Θα υπενθυμίσω πρώτα, πως σ΄ όλη την Ελλάδα υπάρχουν χιλιάδες σλάβικα τοπωνύμια. Στη νεοελληνική γλώσσα υπάρχουν επίσης σλάβικες λέξεις. Θα εξετάσουμε λοιπόν το ζήτημα χωρίς εθνικιστικές παρωπίδες. Η μισαλλοδοξία κι ο σωβινισμός δεν έχουν θέση στην ιστορική έρευνα.
 
Εισβολές, πόλεμοι, επιδημίες, πειρατεία, διώξεις
Όταν λέμε «το ελληνικό έθνος δια μέσου των αιώνων» είναι λάθος. Η έννοια τού «ελληνικού έθνους» δεν υπήρχε πριν τον ιη΄αιώνα. Ο μύθος τής δήθεν φυλετικής συγγένειας με τους αρχαίους έλληνες των διαφόρων λαών (σλάβων, αλβανών, βλάχων, βορειοαφρικανών, αρμενίων, τούρκων κ.ά), που επί μιάμιση χιλιετία είχαν επανειλημμένα εποικίσει τον ελλαδικό χώρο, άρχισε να πλάθεται μόλις στις αρχές τού ιθ΄αιώνα, ενώ από την τρίτη δεκαετία του και μετά, αποτέλεσε την αιχμή τού δόρατος των εθνοποιητικών μηχανισμών τού νεοσυσταθέντος χριστιανικού κρατιδίου διδασκόμενος ως ιστορική δήθεν αλήθεια στα σχολεία.     

Ήταν πολλές οι καταστροφές στον ελλαδικό χώρο όλους αυτούς τούς αιώνες. Εκτός από τις εισβολές, τούς πολέμους και τις βυζαντινές διώξεις, αντιμετώπιζαν τεράστια προβλήματα επιβίωσης από την πειρατεία (ολόκληρα νησία και παράλιες -και όχι μόνον- περιοχές είχαν μείνει για αιώνες έρημες), αλλά κυρίως από τις επιδημίες, ειδικά τής πανώλης, που είχε επανειλημμένα αποδεκατίσει τούς πληθυσμούς.

Δεν υπάρχουν φυλετικά καθαροί λαοί
Κανένας λαός δεν είναι καθαρόαιμος. Από το μεσαίωνα κι έπειτα, με τις μεταναστεύσεις των λαών στην Ευρώπη και Μεσόγειο, έγιναν πολλές εθνογραφικές αλλαγές. Όμως και στα αρχαία χρόνια είχε γίνει το ίδιο. Οι έλληνες, από τα χρόνια τού Μ. Αλεξάνδρου κι ύστερα, κατά χιλιάδες μετανάστευσαν στην Ανατολή και ανακατώθηκαν με τούς ντόπιους. Και πριν ακόμα, στα χρόνια τής περσικής αυτοκρατορίας, είχαν γίνει σημαντικές μετατοπίσεις πληθυσμών στην Ανατολή και ανακάτεμα λαών. Κι ακόμα, δεν πρέπει να ξεχνάμε, πως στην αρχαία Ελλάδα έγιναν χιλιάδες απελευθερώσεις δούλων, πού προέρχονταν από την Ανατολή και Μεσόγειο, που ήταν «βάρβαροι», καθώς και πολλές επιγαμίες με ξένους. Συνακόλουθα, από τον ε΄αιώνα κι ύστερα, ο πληθυσμός τής αρχαίας Ελλάδας δεν ήταν καθαρόαιμος. Στην ελληνιστική εποχή και στη ρωμαϊκή, στην Ελλάδα εγκαταστάθηκαν πολλοί ξένοι (ρωμαίοι, ανατολίτες κ.ά.. Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Το DNA των ελληναράδων).

Το ότι στον ελλαδικό χώρο επικράτησε η ελληνική γλώσσα -η κοινή, όχι η αρχαία- αυτό οφειλόταν στο ότι ήταν η γλώσσα των εμποροβιοτεχνικών και πολιτιστικών κέντρων, όχι μόνο τής Ελλάδας, αλλά και τής Ανατολής. Οι ρωμαίοι δεν μπόρεσαν να επιβάλουν τη γλώσσα τους στην Ανατολή και η άρχουσα τάξη τού Βυζαντίου αναγκάστηκε να καθιερώσει σαν επίσημη γλώσσα την ελληνική, ενώ πριν ήταν η λατινική. Δεν είναι λοιπόν η γλώσσα το αποφασιστικό γνώρισμα τής φυλετικής καταγωγής ενός λαού, αλλά άλλοι παράγοντες.

Δεν εξελληνίστηκαν, εκβυζαντινίστηκαν

Θεωρητικοί τής Ρωμιοσύνης προπαγανδίζουν, ότι όλοι αυτοί οι λαοί, που ήρθαν στον ελλαδικό χώρο το Μεσαίωνα, εξελληνίστηκαν. Πρόκειται περί ιστορικού ψεύδους. Οι λαοί αυτοί, αργά ή γρήγορα εκβυζαντινίστηκαν ή σωστότερα, εκρωμαΐστηκαν, δηλαδή πήραν τη θρησκεία (χριστιανισμό) άν δεν ήταν ήδη χριστιανοί και -παράλληλα με τη μητρική τους- την επίσημη γλώσσα τής Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (που από τον ζ΄ αιώνα κι ύστερα ήταν η ελληνική). Δεν εξελληνίστηκαν, καθ΄ ότι δεν υπήρχαν στοιχεία τού ελληνικού πολιτισμού (παιδεία, αθλητισμός κ.λπ.) στο Βυζάντιο. Ακόμα κι ως λέξη, ο έλληνας ήταν υπό διωγμό όλο τον βυζαντινό μεσαίωνα. 

Το ότι ήταν υποχρεωμένοι να μάθουν τα ελληνικά, δεν σημαίνει, ότι είχαν καμμία άμεση φυλετική σχέση με τούς αρχαίους έλληνες, όπως κι αν πάει τώρα κάποιος στην Αμερική, θα μάθει τα αγγλικά χωρίς να είναι απαραίτητα αγγλικής καταγωγής ούτε αυτός ούτε κι οι άλλοι, που ήδη βρίσκονται εκεί και μιλάνε αγγλικά. 

Ο Κων/νος Παπαρρηγόπουλος αναφερόμενος στην επανάσταση των σλάβων στην Πελοπόννησο («Ιστορία τού ελληνικού έθνους», τ. Γ΄, σελ. 170-172) επισημαίνει, ότι το όνομα έλληνας ούτε καν υπήρχε, τουλάχιστον έως και τον ι΄αιώνα.

  
Αν διαβάσετε σημειώσεις των περιηγητών στον ελλαδικό χώρο το μεσαίωνα μέχρι και τον ιθ΄αιώνα, θα δείτε σε πολλές περιπτώσεις να αναφέρουν, ότι πέρασαν από ολόκληρες περιοχές χωρίς να ακούσουν καν ελληνικά. Αλλά κι ελληνικά να άκουγαν, δεν σημαίνει -για τούς λόγους, που προαναφέρθηκαν- ότι αυτοί που τα μιλούσαν ήταν απόγονοι αρχαίων ελλήνων.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα τής πολυγλωσσίας στον ελλαδικό χώρο τον ιθ΄αιώνα αποτελεί η πολύ πετυχημένη λαϊκή κωμωδία τού Δ. Βυζάντιου, «Βαβυλωνία». Σε μία σκηνή της, ένας αρβανίτης, που δεν καταλαβαίνει ένα κρητικό, νομίζοντας πως ο τελευταίος τον έχει προσβάλλει, τον τραυματίζει με μια πιστολιά. Φτάνει η αστυνομία, γίνονται ανακρίσεις από επτανήσιο αστυνόμο, ο οποίος παρά την ανακριτική του πείρα, δεν τα καταφέρνει να εξακριβώσει αν ο τραυματισμός τού κρητικού είναι κάζο πενσάτο (εκ προμελέτης) ή ατσιντέντε (τυχαίο), επειδή ούτε αυτός καταλαβαίνει τους μάρτυρες ούτε οι μάρτυρες αυτόν.

Χαρακτηριστικό είναι το δημοσίευμα τού αμερικάνου εθελοντή Bolse στην εφημερίδα τής Φιλαδέλφειας «Democratic Press» (φύλλο 13.12.1826), για το Ναύπλιο τού 1826: «Τα καφενεία τής πόλης κατάμεστα από στρατιώτες, που παίζουν μπιλιάρδο ή κουβεντιάζουν. Ούτε στην αρχαία Βαβυλώνα δεν ακούγονταν τόσες γλώσσες όσες στο σημερινό Ναύπλιο.» (Κ. Σιμόπουλου: Πώς είδαν οι ξένοι την Ελλάδα τού ΄21, έκδ. «Στάχυ», 1999).
Παρ΄ όλα αυτά και παρ΄ όλη την επιχείρηση τού νεοελληνικού έθνους-κράτους να επιβάλει την ελληνική με χιλιάδες εξελληνισμούς ονομάτων, τοπωνυμιών, με τη διδασκαλία της στα σχολεία, αλλά και δια τής βίας πολλές φορές (διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Είμαι βλάχος, δεν είμαι έλληνας!), ακόμα και στις μέρες μας χιλιάδες τοπωνύμια και μή ελληνικές λέξεις (σλάβικες, αλβανικές, τούρκικες κ.λπ.) επιβιώνουν στη γλώσσα μας, ενώ πολλοί άνθρωποι ακόμα και σήμερα σε ολόκληρα χωριά σε ορισμένες περιπτώσεις, μιλούν τη μητρική τους γλώσσα (βλάχικα, αρβανίτικα=αλβανικά κ.ά.). 

Οι σημερινοί ελληνόφωνοι χριστιανοί κάτοικοι τού ελλαδικού χώρου δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, τής δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ.. Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη τής οθωμανικής κουλτούρας. Έμαθαν να επιβιώνουν σε  αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, τουρκοκρατία) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα, με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή τού δυτικού κόσμου. 


Ο εκβυζαντινισμός των σλάβων
Η βυζαντινή κυβέρνηση πολλές φορές επέβαλε αναγκαστικές μετατοπίσεις πληθυσμών από το ένα μέρος στα άλλο. Όταν μάλιστα εμφανίστηκαν οι βούλγαροι και απειλούσαν το Βυζάντιο με τις επιδρομές τους, επειδή οι σλαβικοί πληθυσμοί υποστήριζαν τούς βουλγάρους, έγιναν τέτοιες ομαδικές μετατοπίσεις. Στις περιοχές δηλαδή, που πλειοψηφούσαν οι σλάβοι, πολλοί απ’ αυτούς μετατοπίστηκαν σε άλλες. Στά χρόνια μάλιστα, που σημειώθηκαν μεγάλες εξεγέρσεις των σλάβων, οι τέτοιες μετατοπίσεις άλλαξαν τη σύνθεση τού σλαβικού πληθυσμού. 

Όταν πάλι αργότερα, η βυζαντινή κυβέρνηση εγκατάστησε αρβανίτες σε πολλές αραιοκατοικημένες περιοχές τής Ελλάδας (Κόρινθο, Αττική κ.λπ. – διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Από τον Σπάτα και τον Τατόη, στο Χαλάνδρι και τη Λούτσα…), οι σλάβοι ή διώχτηκαν από τις περιοχές αυτές ή αφομοιώθηκαν με τούς νέους εποίκους ανταλλάσσοντας μαζί τους πολιτιστικά στοιχεία (φορεσιές, τραγούδια κ.λπ.). Τα ίδιο έγινε κι όταν εγκαταστάθηκαν σε πολλές περιοχές (Θεσσαλία, Στερεά και Πελοπόννησο) οι βλάχοι (βλ. Περί τής μή ελληνικής καταγωγής των βλάχων). 

Στα χρόνια τής ανοδικής ανάπτυξης τού Βυζαντίου (από τα χρόνια τής μακεδονικής δυναστείας κι ύστερα), πολλοί σλάβοι, πού κατοικούσαν κοντά σε εμποροβιοτεχνικά κέντρα, διαφοροποιήθηκαν. Διαλύθηκαν δηλαδή οι κοινότητές τους (ζάντρουγκες) και προκειμένου να μπορούν να ανταλλάσσουν τα προϊόντα τους και να συναλλάσσονται με τα αστικά κέντρα, έμαθαν τα ελληνικά. Μέσα στα διάβα δεκατριών αιώνων έγιναν πολλές αλλαγές στην κοινωνική οργάνωση των σλάβων και η φυλετική τους σύνθεση έχασε την αρχική της υπόσταση καί μορφή.

Οι πρώτοι, που έμαθαν τα ελληνικά ήταν οι προύχοντες σλάβοι. Ο αρχηγός των σλάβων, πού ήταν εγκαταστημένοι γύρω στη Θεσσαλονίκη, τον ζ΄ αιώνα, «ελάλει την ελληνική» (βλ. αββά Τοugard: «De l΄histoire profane dans les actes des Bollandistes», Παρίσι, 1874, κεφ. 67). Δεν θέλει ερώτημα, πως αργότερα η εκμάθηση των ελληνικών γενικεύτηκε. Εξ άλλου, από τα «Τακτικά» τού Λέοντα τού Σοφού μαθαίνουμε, πως ο Βασίλειος Α΄ (9ος αιώνας) «εγραίκωσε τα σλαβικά έθνη», δηλαδή ανάγκασε με τη βία τούς σλάβους να μάθουν την ελληνική γλώσσα (Migne P.G., τ. 107, 969).

Εξ άλλου, στο αναμεταξύ οι σλάβοι προσχώρησαν στο χριστιανισμό και τα μοναστήρια τράβηξαν πολλούς σλάβους σ΄ αυτά, ενώ με την προπαγάνδα των καλόγερων, η κοινή ελληνική διαδόθηκε και στα σλαβικά χωριά.

Πολλοί σλάβοι επίσης, υπηρετούσαν στο βυζαντινό στρατό, όπου έμαθαν την κοινή ελληνική. Όπως γίνεται και σήμερα, που ο στρατός, τα Μ.Μ.Ε. και τα σχολεία έχουν επιβάλει την ομιλούμενη δημοτική γλώσσα και στα απόκεντρα χωριά, στα νησιά και στην Κρήτη, όπου ως τις αρχές τού περασμένου αιώνα οι ντοπιολαλιές κι οι ξένες λέξεις κάνανε δύσκολη τη συνεννόηση με τούς πρωτευουσιάνους και τούς κατοίκους των μεγάλων πόλεων. Έτσι και στα βυζαντινά χρόνια, από τούς παραπάνω κυριότερους λόγους, οι σλάβοι ξέχασαν τη γλώσσα τους κι αφομοιώθηκαν γλωσσικά με τούς ελληνόφωνους πληθυσμούς, αφού στο αναμεταξύ έγιναν υπήκοοι τού Βυζαντίου. 
 

Η χώρα «εσλαυώθη» γράφει ο Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος κι η ελληνική χερσόνησος έμεινε γνωστή ως Σκλαβουνία: «Ύστερα από τις Συρακούσες διασχίσαμε την Αδριατική και φτάσαμε στη Μονεμβασία, στη γη τής Σκλαβουνίας)» σημειώνει το 741 ο άγγλος Willibald στο χρονικό τού θαλασσινού ταξιδιού του στην Ελλάδα. (“Ad urbem Manifaciam in sclavinica terra”).

Στις μεγάλες πόλεις και κυρίως στη Θεσσαλονίκη και την Κωνσταντινούπολη, πολλοί σλάβοι κατόρθωσαν να πάρουν αξιώματα. Άλλοι επίσης, ως βιοτέχνες και έμποροι, είχαν πιάσει οικονομικά πόστα. Οι σλάβοι αυτοί, με το να μάθουν την κοινή ελληνική και να έχουν κοινωνική θέση, ήρθαν σε επιγαμίες με γραικούς. Κι έτσι απ΄τους γάμους αυτούς, πού ήταν φαίνεται πολλοί, τα παιδιά που γεννήθηκαν ήταν μιγάδες. Με τον καιρό όμως,  εξ αιτίας, που οι απόγονοι των μικτών αυτών γάμων μιλούσαν μόνο την κοινή ελληνική, θεωρούνταν γραικοί-ρωμιοί. 

Σύμφωνα με τα παραπάνω λοιπόν, οι σλάβοι εκβυζαντινίστηκαν κι έτσι μόνα τα σλαβικά τοπωνύμια μαρτυρούν εμφανώς την εγκατάστασή τους στον ελλαδικό χώρο. Αντίθετα, οι αρβανίτες και οι βλάχοι, πού κατέβηκαν τουλάχιστον πεντακόσια χρόνια αργότερα στο χώρο και ζούσαν σε βουνήσιες και απομονωμένες αγροτικές περιοχές ή και σε περιοχές, πού δεν υπήρχαν ελληνόφωνοι πληθυσμοί (χωριά τής Αττικής, Κορίνθου, Ευβοίας, Θεσσαλίας, Ηπείρου κ.λπ.), κράτησαν όχι μόνο τη γλώσσα τους ως τις μέρες μας, αλλά και την πατριαρχική τους οργάνωση έως πρόσφατα.

Ο Longon τοποθετεί τη σλαβική εγκατάσταση στο πλαίσιο τού Χρονικού τής Μονεμβασίας. Ορδές σλάβων πέρασαν το Δούναβη κι άρχισαν τη διείσδυσή τους στη Βαλκανική. Πότε ακριβώς και σε ποιά έκταση εγκαταστάθηκαν οι σλάβοι στην Πελοπόννησο; Οι ιστορικοί πιστεύουν, ότι η διείσδυση άρχισε το 584. Η άποψη αυτή επιβεβαιώνεται από το Χρονικό τής Μονεμβασίας, όπου αναφέρεται, ότι η κυριαρχία των σλάβων στο Μωριά κράτησε 218 χρόνια, από τον έκτο χρόνο τής βασιλείας τού αυτοκράτορα Μαυρικίου (587) ως τον τέταρτο τής βασιλείας τού Νικηφόρου Α΄ (805). (J. Longon: Κριτική παρουσίαση τού έργου τού Antoine Bon: Le Peloponnese byzantin jusqu΄au 1204 – Journal des savants, Avril-Juin, 1952, σελ. 72).


Η χρήση τής κοινής ελληνικής γλώσσας
δεν αποτελεί απόδειξη φυλετικής συνέχειας
Από τις εσωτερικές μεταρρυθμίσεις τού Ηράκλειου (ζ΄αι.) ξεχωριστή σημασία έχει η αναγνώριση τής ελληνικής γλώσσας ως επίσημης γλώσσας τού ρωμαϊκού κράτους αντικαθιστώντας στα επίσημα έγγραφα τις επιγραφές και τα νομίσματα το «Imperator Caesar Augustus» με το «Βασιλεύς». Από εδώ και μπρος όλα τα κρατικά έγγραφα γράφονται στην ελληνική και μάλιστα στην κοινή κι όχι στην αττική ή αττικίζουσα. 

Στα χρόνια αυτά, το βυζαντινό κράτος στηριζόταν κυρίως στη Μικρά Ασία. Οι άλλες του επαρχίες (Αίγυπτος, Συρία, Μεσοποταμία) είχαν χαθεί. Η Ιταλία αποχωριζόταν όλο και πιο πολύ από το Βυζάντιο, ενώ η Βαλκανική είχε πλημμυρίσει από σλάβους. Γι΄ αυτό η λατινική, που ήταν έως τότε η γλώσσα των δικαστηρίων, τού στρατού, τής νομοθεσίας και τής κρατικής μηχανής γενικά, ήταν μια νεκρή γλώσσα. Η Μικρά Ασία, το σπουδαιότερο τμήμα τού Βυζαντίου ήταν ελληνόφωνη. 

Εξ άλλου, ήταν καιρός πια, το Βυζάντιο να αποκτήσει μια γλώσσα, που να μιλιέται παντού, γιατί έτσι αποκτούσε, παράλληλα με το δόγμα τής Ορθοδοξίας κι ένα ακόμα νέο συνδετικό κρίκο, την κοινή ελληνική. Από εδώ και πέρα, οι βυζαντινές κυβερνήσεις, για να πετύχουν την πολιτική ενότητα τής αυτοκρατορίας, χρησιμοποιούν από τη μια μεριά τη στρατιωτική δύναμη εμποδίζοντας κάθε εκδήλωση φυλετικών αντιθέσεων, κι από την άλλη, καθιερώνοντας την ελληνική ως επίσημη γλώσσα, αναγκάζουν τις διάφορες φυλές να μάθουν ελληνικά και να ενσωματώνονται έτσι ευκολότερα στο Βυζάντιο.  
     


Με κύριο μέσο την ελληνική γλώσσα, η οποία άρχισε να διδάσκεται στα σχολεία με τη δημιουργία τού νέου κράτους μετά το ΄21, ενώθηκαν οι πολλοί και διαφορετικοί λαοί, που ζούσαν στο χώρο. Η γλώσσα έπαιξε τον πιό καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία εθνικής ταυτότητας. Έτσι απόκτησαν ελληνική εθνική συνείδηση οι αρβανίτες, οι βλάχοι κ.λπ. επήλυδες στον ελλαδικό χώρο. 



Η ανάπτυξη δια τής παιδείας τής εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης, η πλύση εγκεφάλου δηλαδή, ότι είμαστε έλληνες και χριστιανοί προβλέπεται και προστατεύεται σήμερα από το Σύνταγμα. Οι εγκέφαλοι των νέων παιδιών βιάζονται από την επίσημη εθνικοθρησκευτική προπαγάνδα από μικρή ηλικία κι έτσι σήμερα οι υπήκοοι τού νεοελληνικού κράτους έχουν ελληνική εθνική συνείδηση, την ψευδαίσθηση δηλαδή, ότι είναι δήθεν απόγονοι των αρχαίων ελλήνων, είναι δε στην πλειοψηφία τους χριστιανοί ορθόδοξοι. Δεν υπάρχει περίπτωση δηλαδή κάποιος να είναι άθεος π.χ. με εθνική συνείδηση αρβανιτόβλαχου. Θα τον κάνουν με το ζόρι χριστιανό και έλληνα. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Τα έθνη επινοούνται και κατασκευάζονταιΟ μύθος τής διατήρησης των «εθνικών» χαρακτηριστικών τού ελληνικού έθνους και Με το ζόρι έλληνες! 

            


Ελληνική γλώσσα και χριστιανισμός
Ο χριστιανισμός επίσης, συνέβαλε εξ ανάγκης στη διάδοση τής ελληνικής γλώσσας, δεδομένου, ότι ως διεθνής γλώσσα τής εποχής, η ελληνική τον εξυπηρετούσε να πετύχει τον εξουσιαστικό σκοπό τής παγκόσμιας μονοκρατορίας του. 

Φρόντισε όμως, να την απονοηματίσει πλήρως, ώστε η διδασκαλία της να περιορίζεται στο γραμματικό μέρος και να απαγορεύει την ανάδειξη τής υψηλής σκέψης, που εμπεριέχεται στα έργα των κλασικών. Αυτά διευκρινίστηκαν στη Ζ΄ εν Νικαία Οικουμενική Σύνοδο (787 μ.Χ.), οπότε και συντάχτηκαν οι αναθεματισμοί κατά των νοημάτων τής ελληνικής γλώσσας:

 «Σ΄ αυτούς, που διαβάζουν τα ελληνικά μαθήματα και όχι για (=γραμματική) εκπαίδευση εκπαιδευόμενους, αλλά και δεχόμενους τις έννοιες τους… ανάθεμα τρεις φορές». 

– «Σ΄ αυτούς, που δέχονται και παραδίδουν τις μάταιες (=πρωτογενείς) ελληνικές έννοιες των λέξεων («ρήματα»)… ανάθεμα τρεις φορές».

Ο επίσκοπος Νύσσης Γρηγόριος, μάς διαβεβαιώνει, ότι «ξέρει (ο Απ. Παύλος) να χρησιμοποιεί τις λέξεις, όπως τον βολεύει και να προσαρμόζει στη δική του λογική τις σημασίες των λέξεων, ακόμη και στις περιπτώσεις, που η καθιερωμένη χρήση των λέξεων οδηγεί σε άλλες σημασίες».

Ύστερα από τα παραπάνω, πολλές έννοιες τής σημερινής ελληνικής γλώσσας είναι εντελώς διαφορετικές από τις αντίστοιχες προχριστιανικές. Οι σημερινοί άνθρωποι, που μιλούν αυτό, που ονομάζεται κοινή ελληνική γλώσσα, ούτε που υποψιάζονται καν τη βίαιη μετάλλαξή της κατά τη χριστιανική εποχή, οπότε χιλιάδες λέξεις, αγνώριστες νοηματικά, κατάντησαν πραγματικές παγίδες τής σκέψης, που οδηγούν στη μεταφυσική και μυστικιστική παράνοια τού δογματισμού. 

Η προχριστιανική σημασία τής λέξης «πίστη», για παράδειγμα, ήταν «εμπιστοσύνη σε πρόσωπο ή πράγμα». Η χριστιανική εξαλλαγή της, εξουσιαστική και μεταφυσική, είναι: «πίστη στο Γιαχβέ». «Αμαρτία» προχριστιανικά σήμαινε «αστοχία». «Αμάρτησα» σήμαινε «δεν πέτυχα το στόχο μου». Σήμερα, αμαρτία σημαίνει κάτι αντίθετο στη θέληση τού Γιαχβέ κ.λπ. κ.λπ..

Επομένως, το επιχείρημα, ότι ο χριστιανισμός έσωσε την ελληνική γλώσσα από τον αφανισμό είναι μάλλον αδόκιμο. Ακριβέστερα θα ήταν αν λεγόταν, ότι ο χριστιανισμός τής Ανατολής έσωσε ένα ελληνικό λεξιλόγιο, αλλά παράλλαξε ή διαστρέβλωσε εσκεμμένα το νόημα των λέξεων δίνοντας σε αυτές άλλο περιεχόμενο, αυτό, που συνέφερε το δόγμα.

Σλαβικά τοπωνύμια καταρρίπτουν εθνικούς μύθους
Η τεράστια πληθυσμιακή μετακίνηση των σλαβικών φυλών αν και ανοργάνωτη, επέφερε νέα κατάσταση στα Βαλκάνια. Χιλιάδες άνθρωποι έφεραν μαζί τους μια καινούργια κουλτούρα, δημιούργησαν χιλιάδες διάσπαρτους αγροτικούς οικισμούς κι έδωσαν σλαβικές ονομασίες στούς τόπους που ρίζωσαν. Αντάλλαξαν πολιτιστικά στοιχεία κι ήρθαν σε επιγαμίες με τον ντόπιο πληθυσμό. 

Για περισσότερους από δέκα τέσσερις αιώνες η νέα αυτή πολιτιστική έκφραση κυριάρχησε σε ένα μεγάλο μέρος τής σημερινής Ελλάδας. Οι χιλιάδες οικισμοί, τα χωριά, τα βουνά, τα ποτάμια κ.λπ. των σλάβων εποίκων διατήρησαν τα ονόματά τους μέχρι τις αρχές τού κ΄αιώνα. Κανείς δεν σκέφτηκε να τα μεταλλάξει στα βυζαντινά χρόνια ούτε στα χρόνια τής οθωμανικής κυριαρχίας. Ομως, η γενιά των νεοελλήνων σωβινιστών, οι θιασώτες τής Μεγάλης Ιδέας, οι οραματιστές τής νεκρανάστασης τού Βυζαντίου, προχώρησαν σε ένα πολιτιστικό ανοσιούργημα. Έβαλαν σε εφαρμογή σχέδιο απαγόρευσης χρήσης των παλαιών ονομασιών και μετονομασίας τους. Άλλαξαν ακόμα και τα οικογενειακά ονόματα των κατοίκων.

Στο βιβλίο τού Max Vasmer, «Die Slaven in Griechenland» (Leipzig, 1970). καταγράφονται αναλυτικά χιλιάδες σλάβικα τοπωνύμια στον ελλαδικό χώρο. Στην εικονιζόμενη φωτοτυπία φαίνονται ενδεικτικά τα σλάβικα τοπωνύμια τής Άρτας, τής Κέρκυρας, τής Λευκάδας, τής Κεφαλλονιάς και τής Κρήτης.


Τα δάνεια από τη σλαβική, που επιβιώνουν σήμερα στην ελληνική γλώσσα, προέρχονται ως επί το πλείστον από τη σφαίρα τής γεωργίας, τής κτηνοτροφίας και τής ορολογίας φυτών και ζώων [π.χ. λόγγος (σλαβ. longu), βάλτος (blato) κ.ά.]. Τα σλάβικα τοπωνύμια, τα οποία έχουν καταγραφεί κατά χιλιάδες διάσπαρτα στον ελλαδικό χώρο, αποτυπώνουν την κατανομή των νεοφερμένων πληθυσμών στην περιοχή, αλλά επίσης παρέχουν στοιχεία -γλωσσολογικά και ιστορικά- για την εποχή τής εγκατάστασης και το ρυθμό αμοιβαίας αφομοίωσης με τούς ντόπιους. Όταν οι σλαβικοί πληθυσμοί άρχισαν να εκβυζαντινίζονται, η σλαβική γλώσσα έπαψε να εξελίσσεται με τη δυναμική, που εξελίχτηκε στις καθ΄αυτό σλαβικές χώρες. Ακόμα, το γεγονός, ότι υπάρχουν ελάχιστα χριστιανικά σλαβικά τοπωνύμια, οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι ο εκχριστιανισμός και η υιοθέτηση τής ελληνικής γλώσσας ήταν διαδικασίες παράλληλες και αλληλένδετες.

Εκτός από τα τοπωνύμια, αρκετές σλάβικες λέξεις επιβιώνουν στη γλώσσα μας έως σήμερα, όπως π.χ. βίτσαμπουχός (=σκόνη), ντόμπρος (=ειλικρινής), ρούχοσανός,σβάρνα (=συρόμενο γεωργικό εργαλείο), τσαντήλα (=αραχνοΰφαντο ύφασμα για το στράγγισμα τού τυριού) κ.ά.. Ακούστε στο αρχείο ήχου το Τζίμη Πανούση, να εξηγεί με το δικό του μοναδικό τρόπο την ετυμολογία τής λέξης τής γλώσσας μας, η οποία προέρχεται από τη σλάβικη butsa (=εξόγκωμα, προεξοχή).


Ο Fallmerayer, συνέδεσε το ζήτημα των σλαβικών τοπωνυμίων της Ελλάδας, με το ζήτημα τής καταγωγής των ρωμιών και τον εθνικό μύθο περί τής δήθεν αρχαιοελληνικής καταγωγής τους. Έτσι λοιπόν, εκτός από αυτόν και τα μεσαιωνικά βυζαντινά έργα, που στήριζαν την άποψη του, μπήκαν στο στόχαστρο τού ελληνικού εθνικισμού κι επιχειρήθηκε ν΄απαξιωθούν (π.χ. «Χρονικόν τής Μονεμβασίας»). Κι αν μεν τον Fallmeryer τον έβριζαν, τούς βυζαντινούς συγγραφείς τούς χαρακτήριζαν αναξιόπιστους, με τα τοπωνύμια τής χώρας όμως, τις «ανάγλυφες επιγραφές στο έδαφος», τι θα έκαναν; Η απάντηση, που δόθηκε από το νεοελληνικό κρατίδιο σε αυτή την ερώτηση, ήταν: οργανωμένη επιχείρηση για τον εξελληνισμό τους.
     
Η επιχείρηση εξελληνισμού, δεν αφορούσε βέβαια μόνο τα σλάβικα τοπωνύμια, γιατί στη χώρα υπήρχαν ακόμη, χιλιάδες τούρκικα, αρβανίτικα, βλάχικα, βενετσιάνικα λατινικά κ.λπ. Περισσότερα για την επιχείρηση μετονομασίας των τοπωνυμίων μπορείτε να βρείτε στο τρίτο μέρος τού άρθρου τής «Ελεύθερης Έρευνας»: Από τον Σπάτα και τον Τατόη, στο Χαλάνδρι και τη Λούτσα…)

Το Βόντεν έγινε Έδεσσα, η Χρούπιστα, Άργος Ορεστικό, η Βαλόβιστα, Σιδηρόκαστρο, το Λαρίγκοβο, Αρναία, οι ποταμοί Βαρντάρ και Μπίστριτσα, Αξιός και Αλιάκμων, το βουνό Καρακάμεν, Βέρμιο, ο οικισμός Κούτλες, Βεργίνα κ.λπ. κ.λπ.

Όσο κι αν πάσχισε ο νεοελληνικός εθνικισμός να εξαφανίσει τα χιλιάδες τοπωνύμια-μαρτυρίες τής σημαντικής σλάβικης παρουσίας στον ελλαδικό χώρο μετονομάζοντας χωριά, βουνά, ποτάμια κ.ά., ακόμα και σήμερα οι ντόπιοι κάτοικοι ονομάζουν το ΕπιτάλιοΑγουλινίτσα, την Αλφειούσα Βολάντζα, τα Αροάνια Χελμό κ.λπ. κ.λπ.. Σημειωτέον, ότι στη Βολάντζα-Αλφειούσα, αλλά και σε πολλά άλλα μέρη τής Πελοποννήσου, υπάρχουν ακόμα και σήμερα αρκετοί ξανθοί με γαλανά μάτια.

(Σημείωση Αλφειού:τοποθετούμε εμβόλιμα τον χάρτη,στον οποίον φαίνεται η επιβεβαίωση…Δείτε στην επαρχία Γορτυνίας το χωριό…Σέρβος,το χωριό…Βλάχοι!Στην Ηλεία,τον παραπόταμο του Αλφειού,τον Ενιπέα,τον ονομάζουν ακόμα…Λεστενίτσα!)

     
Arkadias.jpg (71616 bytes)
Οι μετονομασίες είχαν σκοπό να απαλλάξουν την ελληνική ύπαιθρο από τυχόν υπολείματα παλαιών κατακτητών και να αποστομωθούν οι επικριτές τής φυλετικής μας καθαρότητας. Δεν μπορούσε να λέγεται μιά πόλη Ζητούνι (σλαβ. Zitun) κι έτσι μετονομάστηκε σε Λαμία. Η σλαβική γλώσσα όμως, ήταν κάποτε γλώσσα μεγάλου τμήματος τού πληθυσμού τού ελλαδικού χώρου. Γι΄ αυτό έλεγε ο Fallmerayer, ότι «βρίσκει κανείς δίπλα στα ερείπια τής Μαντινείας, τού Αιγίου, τής Ωλένου, των Αμυκλών, τής Μεσσήνης και τής Μεγαλόπολης τόπους και ποταμάκια, που ονομάζονται Γκοριτσά, Βοστίτζα, Καμίνιτσα, Πίρνατσα, Χλουμούτσι, Σλάβιτζα, Βελιγοστή και Αράχοβα. Δεν είναι αναγκαία μια σε βάθος εξέταση, για να διακρίνει κανείς, ότι τέτοια ονόματα δεν μπορεί να βρίσκονται σε μια χώρα, που έχει παραμείνει αρχαιοελληνική, αλλά μάλλον στη Σερβία, στη Βουλγαρία… και, συνεπώς, ότι αυτά έχουν την προέλευσή τους όχι από έλληνες, αλλά από ανθρώπους, που μιλούσαν σλάβικα».

 

Σλάβικο όνομα στο Μνημείο τού Άγνωστου Στρατιώτη.

Το σλάβικο όνομα Μπάνιτσα (όπου έγινε μάχη κατά τούς βαλκανικούς πολέμους), ξέφυγε τού νεοελληνικού εθνικισμού, ο οποίος ξέχασε, ότι από το 1926 την είχε ήδη βαπτίσει με το ελληνοπρεπές Βεύη (ΦΕΚ 55/1926) κι όταν εξη χρόνια μετά, κατασκεύασε το μνημείο στο Σύνταγμα, εκ παραδρομής την κατέγραψε με το παληό σλάβικο όνομά της.



Η επιχείρηση ελληνοποίησης δεν περιορίστηκε στα τοπωνύμια, αλλά επεκτάθηκε και στα ενοχλητικά επώνυμα, ειδικά αυτά, που έληγαν σε -ωφ, -βιτς κ.λπ.. Γνωστός τού συγγραφέα, ο οποίος γεννήθηκε και ζει σε χωριό τής Δράμας, ονομάζεται σήμερα Πετρίδης, αυτός και η οικογένειά του. Δεν ήταν όμως Πετρίδης το οικογενειακό τους όνομα, αλλά Στογιάννης, το οποίο προερχόταν από το βουλγάρικο Στογιανώφ. Διηγείται λοιπόν, πως μια μέρα, μάζεψαν οι χωροφύλακες στο καφενείο τού χωριού τον παππού του κι όσους άλλους είχαν σλάβικα επίθετα και τούς διέταξαν να τα αλλάξουν επί τόπου διαλέγοντας από μια κατάσταση, που περιείχε μόνον ελληνοπρεπή επίθετα. Έτσι, ο παππούς, από Στογιανώφ έγινε Στογιάννης κι εν τέλει… Πετρίδης. 

Κάπως έτσι γέμισε η μακεδονική ύπαιθρος και με κρητικά επώνυμα. Πολλοί κάτοικοι τής Μακεδονίας με σλάβικα επώνυμα τα άλλαξαν με ελληνοπρεπή λήγοντα σε -άκης. Αυτοί δεν είναι κρητικής, αλλά -προφανώς- σλάβικης καταγωγής.



Μπράβο πασά μου! αναφωνεί σε άψογη τουρκορωμαίικη (τουρκ. paşa) θεατής τής ματαιωθείσας παρέλασης τής 28ης Οκτωβρίου 2011 απευθυνόμενος προς τους ευέλπιδες, οι οποίοι, μιάς και δεν παρέλασαν, διατάχθηκαν να τραγουδήσουν σε βήμα σημειωτόν τη «Μακεδονία ξακουστή», που «ήταν και θα ΄ναι ελληνική» κι «έδιωξε τους βάρβαρους (παληά έλεγαν βούλγαρους) κι ελεύθερη είναι πάλι». Η Μακεδονία ήταν πάντα ένα πολυεθνικό μωσαϊκό. Ελληνική έχει βαφτιστεί από τον νεορωμαίικο εθνικισμό και το μεγαλοϊδεατισμό, οι οποίοι εξακολουθούν -όπως φαίνεται- να ζουν και να βασιλεύουν στις σημερινές στρατιωτικές σχολές τής χρεωκοπημένης Ρωμιοσύνης.


Τέτοιες συμπεριφορές χαρακτηρίζουν το μεσαίωνα, που επικρατεί στούς εγκεφάλους και την ποιότητα τής σκέψης των σύγχρονων νονών. Με το να μετονομάζει μια ευρωπαϊκή χώρα ένα τόπο, για να ξορκίσει το γεγονός  τής εκεί ύπαρξης αρβανιτών, βλάχων κ.ά., το μόνο που επιτυγχάνει επί τής ουσίας είναι να αποκαλύπτει τη σημερινή πνευματική και ιδεολογική του ένδεια και ανασφάλεια.

Σημείωση
Το άρθρο αυτό εντάσσεται στη σειρά τής «Ελεύθερης Έρευνας», για την αποκάλυψη τής πραγματικής καταγωγής των σημερινών κατοίκων τού ελλαδικού χώρου. Θα ακολουθήσουν κι άλλα άρθρα στο μέλλον με τούς αποικισμούς κι άλλων ακόμα λαών, όπως μικρασιατών, βορειοαφρικανών κ.λπ..

Βιβλιογραφία:
1. «Ιστορία τού ελληνικού έθνους», έκδ. «Εκδοτική Αθηνών Α.Ε.», Αθήνα, 1979.
2. Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου: «Ιστορία τού ελληνικού έθνους», έκδ. Ν. Δ. Νίκας Α.Ε.», Αθήνα, 1930.
3. Γιάννη Κορδάτου: «Μεγάλη ιστορία τής Ελλάδας», έκδ. «20ός αιώνας», Αθήνα, 1960.
4. «Εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν Ηλίου», έκδ. «Ήλιος», Αθήνα. 
5. «Το περί κτίσεως Μονεμβασίας χρονικόν».
6. I. Φ. Φαλλμεράυερ: «Περί τής καταγωγής των σημερινών ελλήνων», έκδ. «Νεφέλη», Αθήνα, 1984.
7. Καρόλου Χόπφ: «Οι σλάβοι εν Ελλάδι. Ανασκευή των θεωριών Φαλλμεράυρ», Βενετία, 1872.
8. Βασίλη Παναγιωτόπουλου: «Πληθυσμός και οικισμοί τής Πελοποννήσου, 13ος-18ος αιώνας», έκδ. Εμπορικής Τράπεζας τής Ελλάδος, Αθήνα, 1987.
9. Κώστα Κόμη: «Πληθυσμός και οικισμοί τής Μάνης, 15ος-19ος αιώνας», έκδ. πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Ιωάννινα, 2005.
10. «Ρίζες ελλήνων – Μανιάτες», έκδ. «Πήγασος εκδοτική Α.Ε.», Αθήνα, 2009.


http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=2477

Posted in ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ, ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ | 1 Comment »

ΗΛΕΙΑ:Το κίνημα «Δεν πληρώνω» γνωστοποιεί την πρώτη σημαντική δικαστική νίκη που επετεύχθη σχετικά με το χαράτσι της ΔΕΗ.

Posted by alfeiospotamos στο 24/01/2012

Posted in ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΔΝΤ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ | Leave a Comment »

‘Transition to Christianity’ or Crime against Hellenism.ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ ή ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Posted by alfeiospotamos στο 21/01/2012

ΥΠΑΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΟ ΩΝΑΣΕΙΟ ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ:
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ ή ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
Η έκθεση στο Ωνάσειο Πολιτιστικό Κέντρο της Νέας Υόρκης με τίτλο «Η μετάβαση στον Χριστιανισμό», ουδεμία έκπληξη επεφύλασσε σε όσους γνωρίζουν τον τρόπο που λειτουργεί το υπόδουλο στους θεοκράτες νεο-Ελληνικό κράτος και τα ελεγχόμενα από αυτό πολιτιστικά κέντρα όπως το Βυζαντινό Μουσείο που διοργάνωσε την έκθεση. Και λεμε ουδεμία έκπληξη αφού τόσο στον πολυτελή κατάλογο της έκθεσης όσο και στα επεξηγηματικά πινακίδια των εκθεμάτων αναγράφονται τα γνωστά παραμύθια των νικητών χριστιανών περί της δήθεν ομαλής μετάβασης από την Ελληνική υποτιθέμενη «ειδωλολατρία» στο «αληθές φως εξ’ ανατολών».

Ο περίλαμπρος Ελληνικός Πολιτισμός χαρακτηρίζεται «παγανιστικός». Οι καταστροφές αγαλμάτων και Ναών περνάνε στα ψιλά, σαν δήθεν έργο κάποιων ολιγάριθμων φανατικών. Η επί αιώνες απαξίωση της Ελληνικής σκέψης και Φιλοσοφίας και κατά συνέπεια η τελμάτωση της ανθρώπινης διανόησης, παρουσιάζονται σαν ένα πέρασμα σε έναν καινούργιο κόσμο που απλώς άλλαξε ενδιαφέροντα. Τίποτα το καινούργιο, αφού το ίδιο παραμύθι μεταδίδουν από την δημιουργία του νεο-Ελληνικού κρατιδίου έως και σήμερα. Ακριβώς γι’ αυτό αρχικά θεωρήσαμε πως δεν

υπήρχε λόγος να δώσουμε μια απάντηση στις χιλιοειπωμένες αυτές προπαγανδιστικές γελοιότητες των τιμητών της ρωμιοσύνης. Όταν όμως άρχισαν να βγαίνουν σωρηδόν στα μέσα ενημέρωσης της Ελλάδας αλλά και της ομογένειας οι δηλώσεις των παραγόντων της έκθεσης, καταλάβαμε ότι δεν μπορούμε να αφήσουμε ασχολίαστους τους εξωφρενικούς ισχυρισμούς κάποιων εξ’ αυτών, όπως επίσης και δεν μπορούμε να τους αφήσουμε να περνάνε αμαχητί την ανιστόρητη προπαγάνδα τους, νομίζοντας ότι όλοι είναι προσκυνημένοι και ταυτοχρόνως βλάκες ώστε να την καταπίνουν αμάσητη.

Μέσα στις σελίδες του καταλόγου της έκθεσης ο προχριστιανικός κόσμος, και κυρίως ο Ελληνικός, χαρακτηρίζεται ως «παγανιστικός». Ένας όρος που εάν και χρησιμοποιείται κατά κόρον ακόμα και από αυτούς τους ακαδημαϊκούς, δεν παύει να είναι προσβλητικός για τους Έλληνες προγονούς μας. Ο όρος αυτός που προέρχεται από την λατινική λέξη «paganus» και σημαίνει τον άξεστο χωρικό, χρησιμοποιήθηκε από τους λατινόφωνους χριστιανούς του 5ου αιώνα για να μειώσουν του κάτοικους της υπαίθρου που κρατούσαν ακόμα τις προχριστιανικές τους παραδόσεις. Στην συνεχεία χαρακτήρισαν «παγανιστικό» ολόκληρο τον Ευρωπαϊκό προχριστιανικό κόσμο, για να τον απαξιώσουν. Αυτός ο όρος χρησιμοποιείται λοιπόν και από τους συγγραφείς του κατάλογου της έκθεσης, για να χαρακτηρίσει και τον Ελληνικό πολιτισμό. «Άξεστοι χωριάτες» λοιπόν ο Σωκράτης και ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης και ο Επίκουρος, ο Δημόκριτος, ο Ηράκλειτος και ο Ερατοσθένης. «Άξεστοι χωριάτες» και οι μεγάλοι μας τραγικοί. «Άξεστοι χωριάτες» οι αρχιτέκτονες και οι κτίστες του Παρθενώνα και τόσοι άλλοι που δημιούργησαν το θαύμα του Ελληνισμού, του πολιτισμού που κόσμησε, δίδαξε και ακόμα διδάσκει θετικά την ανθρωπότητα. Για τους χριστιανοαναθρεμένους όμως διοργανωτές της έκθεσης, αυτός ο πολιτισμός είναι «παγανιστικός». Θα πρέπει ίσως κάποτε να μας εξηγήσουν αυτό το οξύμωρο.

Αφού απαξιώνουν λοιπόν πρώτα τον Ελληνικό πολιτισμό, στην συνεχεία επιδίδονται σε μια άθλια προπαγάνδα που, ούτε λίγο ούτε πολύ, προσπαθεί να αποκρύψει την μισαλλοδοξία που επέδειξαν οι χριστιανοί από την στιγμή που απέκτησαν πολιτική εξουσία χάρη στους αυτοκράτορες της Νέας Ρώμης του Βοσπόρου. Σαν δήθεν έργο ολίγων φανατικών ή σαν μεμονωμένες περιπτώσεις μας παρουσιάζουν λοιπόν οι διοργανωτές της έκθεσης τις καταστροφές τόσων και τόσων μνημείων του Ελληνικού κόσμου, αλλά και τις θηριωδίες εναντίον των τελευταίων υπερασπιστών του. Και εδώ ακριβώς ψεύδονται θρασύτατα και συνειδητά!

Μια απαρίθμηση των κατεστραμμένων Ναών στον Ελλαδικό αλλά και τον ευρύτερο μεσογειακό χώρο, αποδεικνύει περίτρανα ότι μόνο μεμονωμένα περιστατικά δεν ήσαν αυτά. Οι Δελφοί, η Ολυμπία, η Ελευσίνα, αλλά και ακόμα αυτός ο ίδιος ο Παρθενώνας, φέρουν τα σημάδια της μισαλλοδοξίας των οπαδών της θρησκείας της «αγάπης». Ήσαν όμως αυτές οι καταστροφές το έργο «ολίγων φανατικών»; Σίγουρα όχι, εκτός και εάν σε αυτούς του «ολίγους» συμπεριλαμβάνονται για παράδειγμα ο Ιωάννης Χρυσόστομος που όπως μας λεει ο χριστιανός Θεοδώρητος στη «Εκκλησιαστική Ιστορία» του, μάζευε λεφτά από πλούσιες χριστιανές και τα έδινε σε μονάχους για να καταστρέφουν ναούς των «ειδώλων».

Στους «ολίγους» περιλαμβάνονται βεβαίως και ο επίσκοπος Αλεξανδρείας Θεόφιλος, που κατέστρεψε το Σεράπειο, ο επίσκοπος Γάζης Πορφύριος, που με την χορηγία του θρησκόληπτου αυτοκράτορα Αρκάδιου και της φανατικής χριστιανής συζύγου του κατέστρεψε όλους τους Ελληνικούς ναούς των περιοχών που εξουσίαζε όπως μας εξιστορεί με μεγάλο θαυμασμό ο Μάρκος Διάκονος που υπήρξε και αυτόπτης μάρτυς. «Μεμονωμένα περιστατικά» ήσαν τα δεκάδες αυτοκρατορικά έδικτα για το κλείσιμο και την καταστροφή των Ελληνικών Ναών από την εποχή των διάδοχων του Κωνσταντίνου και μετά. Θα μπορούσαμε να γεμίσουμε τόμους με τον κατάλογο των χριστιανικών «ανδραγαθημάτων» μόνο και μόνο από τα κείμενα όπου καυχιόνται για το καταστροφικό τους έργο. Σε καμία περίπτωση λοιπόν δεν έχουμε να κάνουμε με «μεμονωμένες περιπτώσεις» όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι υπεύθυνοι διοργανωτές.

Το άλλο ύπουλο συμπέρασμα που επιχειρούν να περάσουν μεσώ των κειμένων του κατάλογου της έκθεσης, είναι το ότι μετά την επιβολή του χριστιανισμού, δεν επήλθε μια σκοτεινή περίοδος για την ανθρωπότητα (η σκοτεινότερη σε όλη την γνωστή Ιστορία), αλλά απλώς μια «αλλαγή», η οποία δεν ήταν και απαραίτητα χειρότερη! Μας λενε επίσης ότι ο χριστιανισμός επικράτησε γιατί οι άλλες θρησκείες της εποχής είχαν τάχα χρεοκοπήσει πνευματικά και η αλλαγή ήταν αναπόφευκτη! Εξισώνουν λοιπόν έναν κόσμο ανοικτό σε νέες ιδέες, που παρήγαγε σκέψη, και είχε να επιδείξει επιτεύγματα στην Ιατρική, στα Μαθηματικά, στην Αστρονομία και σε τόσες άλλες επιστήμες, συμπεριλαμβανομένης και της Φιλοσοφίας που με την οντολογία της καθοδηγούσε την Ελληνική Θρησκεία, με τον Βυζαντινό σκοταδισμό που ακολούθησε. Έναν πολιτισμό που επί χίλια χρόνια δεν παρήγαγε ούτε ένα έργο επιστημονικό ή φιλοσοφικό που να βοήθησε την ανθρωπότητα να προχωρήσει μπροστά. Εκτός εάν κάτι τέτοιο θεωρήσουμε τις ομφαλοσκοπήσεις περί του εάν ο Πατέρας Γιαχβέ και ο υιός του Γίεσουα είναι «ομοούσιοι» ή «ομοιούσιοι». Ένα θέμα για το οποίο έγραψαν τόμους ολόκληρους και σφαγιάστηκαν για τουλάχιστον δυο αιώνες μέχρι να επικρατήσουν στην Ανατολή οι λεγόμενοι «ορθόδοξοι».

Για όλους εμάς που εδώ και χρόνια υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα μας να θεωρούμε τους εαυτούς μας συνεχιστές της ΕΘΝΙΚΗΣ μας παράδοσης, δηλαδή της παράδοσης των Ελλήνων προγονών μας, και βλέπουμε ξεκάθαρα την χριστιανική μισαλλοδοξία έναντι οποιουδήποτε Ελληνικού στοιχείου δεν μπορούν να οικειοποιηθούν, η Έκθεση στο «Ωνάσειο» και τα μηνύματα που προσπαθεί να περάσει δεν είναι κάτι που μας προξενεί έκπληξη. Αντιθέτως το βιώνουμε καθημερινά μέσα από την συνεχή απόπειρα του δικτατορεύοντος θρησκευτικού κατεστημένου και στην Ελλάδα αλλά και στις μεγάλες Ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού να περάσει στους υποτελείς του το παραμύθι της απλής μεταστροφής στον χριστιανισμό ως μιας δήθεν φυσικής ιστορικής εξέλιξης. Εκεί όμως που λέγαμε ότι δεν μπορούν να ξεπέσουν οι Ρωμιοί ακόμα χαμηλότερα εκεί δεχθήκαμε την έκπληξη όταν μάθαμε τις δηλώσεις τόσο των διευθυντών του «Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου» Νίκου Καλτσά και του «Μουσείου Μπενάκη» Αγγέλου Δεληβορριά στην εφημερίδα «Τα Νέα», αλλά και του εκτελεστικού διευθυντή του «Ιδρύματος Ωνάση» Λουκά Τζίλα στην ομογενειακή ιστοσελίδα «Greek News Online». Και οι τρεις αναφέρονται στο κεφάλι αγάλματος της Θεάς Αφροδίτης (το υπόλοιπο του αγάλματος δεν σώθηκε) που φέρει στο μέτωπο χαραγμένο το σήμα του σταυρού αλλά και έχει εμφανή τα σημάδια των κτυπημάτων που δέχθηκε από τους οπαδούς της θρησκείας της «αγάπης» και που φιλοξενείται στην έκθεση. Και οι τρεις τους, χωρίς ίχνος ντροπής, λενε ότι με το να της σπάσουν την μύτη και να χαράξουν τον σταυρό, οι χριστιανοί την «εξάγνισαν» και την έκαναν δικιά τους! Θα θέλαμε να ξέραμε εάν θα πρέπει λοιπόν με το ίδιο σκεπτικό να ευχαριστήσουν τους Τούρκους που «εξάγνισαν» την λεγόμενη Άγια Σοφία στην Κωνσταντινούπολη και την έκαναν τζαμί, ασβεστώνοντας και τις εικόνες. Η μήπως και τους ταλιμπάν του Αφγανιστάν που «εξάγνισαν» τα γιγάντια αγάλματα του Βούδα, καταστρέφοντας τα με βολές από τεθωρακισμένα.

Το μέγεθος της γελοιότητας αυτών των ανθρώπων που έχουν και περίοπτες θέσεις κύρους στην Νεοελληνική κοινωνία ξεπέρασε κάθε επιτρεπτό όριο και από απλώς γραφικοί ή συμβιβασμένοι κατάντησαν επικίνδυνοι, εφόσον ούτε λίγο ούτε πολύ παρουσιάζουν την μονοθεϊστική μισαλλοδοξία και εγκληματικότητα σαν αγαθοεργία και μας αναγκάζουν να τους στηλιτεύσουμε έως τέτοιους.

Οι υπεύθυνοι της έκθεσης στο «Ωνάσειο» επέλεξαν να ανοίξουν τον πρόλογο του κατάλογου με το ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη «Ιερεύς του Σεραπίου». Προφανώς δεν κατάλαβαν προς τα που στόχευε την ειρωνεία του ο ποιητής. Εμείς, για να μην τους μπερδέψουμε με δύσκολες, καβαφικού τύπου ειρωνείες, θα κλείσουμε με ένα ποίημα του επίσης Αλεξανδρινού Παλλαδά, που έγραψε τον 5ο αιώνα και βίωσε ο ίδιος αυτήν την τόσο «ομαλή» μετάβαση.

Άρα μή θανόντες τώ δοκείν ζώμεν μόνον,
Έλληνες άνδρες, συμφορά πεπτωκότες,
Όνειρον εικάζοντες είναι τόν βίον;
ή ζώμεν ημείς, τού βίου τεθνηκότος;
που στη νεοελληνική αποδίδεται:
Μήπως αφού δεν πεθάναμε, πιστεύουμε απλώς ότι ζούμε,
εμείς οι Έλληνες, που σε συμφορά έχομε περιπέσει,
νομίζοντας ότι αυτά που ζούμε δεν συμβαίνουν στ’ αλήθεια;
Ή μήπως ζούμε επειδή η ίδια η ζωή έχει πεθάνει;
Από την Γραμματεία του Υπάτου Συμβουλίου Ελλήνων Εθνικών
Για πληροφορίες επικοινωνήστε στην ηλεκτρονική διεύθυνση
info@ysee.us
ή στο τηλ. (718) 666-7097

Hellenic Council YSEE of America
www.ysee.us

‘Transition to Christianity’ or Crime against Hellenism

(New York, New York) -The exhibition at the Onasis Cultural Center of New York entitled “Transition to Christianity” held no surprises for all those who are well aware of the influence the christian church has over the Greek state and its cultural organizations.  The exhibition although hosted by an independent cultural organization, was organized by the Christian and Byzantine Museum of Athens, which is a state controlled cultural entity.  So there were no surprises when we witnessed in the published catalog and on the display signs of the exhibit, the usual fairy tales of the victorious christians about the supposed smooth transition from the “idolatry” of the Hellenes to the “divinely revealed wisdom” of the east.

Everywhere in the catalog Hellenic Civilization is characterized as “pagan”.  The wholesale destruction of statues and Temples is dismissed as the work of a “few fanatics”.  The centuries long disdain for Hellenic philosophy and science which resulted in a decline in almost every aspect of human life is presented as a passage to a new world that simply changed interests.   The same lie is disseminated since the creation of the modern Greek state.  This is why we initially thought that there was no reason to answer these ludicrous and frequently circulated tales of the modern admirers of Byzantium.  But when we became aware of the statements made by some of the organizers in the Greek media both in Greece and in the United States we understood that we could no longer remain silent.  We could not, in good conscience, leave unanswered the ridiculous claims some of them made, nor could we let them think that everyone is stupid enough to swallow their propaganda without voicing any objection.

In the pages of the catalog the pre-christian Hellenic world is characterized as “pagan”.  A term that although used frequently even by scholars of antiquity, is nevertheless insulting for our ancestors.  The term comes from the Latin word “paganus” which means the country dweller or in a more derogative way the uncouth illiterate villager. It was used by the Latin speaking christians of the 5th century to demean the people of the countryside that still held on to their ancestral forms of worship.  Later it was used to characterize the entire pre-christian civilization of Europe in order to degrade it.  This term is used repeatedly from the authors of the catalog of the exhibition to characterize the civilization of Hellas.  So we ask them are Plato and Socrates, Aristotle and Epicurus, Heraclitus and Eratosthenes “uncouth villagers”?  What about our great tragedians? What about the builders of the Parthenon and so many others that created the miracle of Hellenic civilization were they also “uncouth villagers”?  The organizers of the exhibit owe us an explanation for this misnomer.

After they demean Hellenic civilization, they go on to present us with a ridiculous propaganda that attempts to hide the crimes that the christians committed when they got into a position of power.  The destruction of so many monuments and the massacre of the last defenders of Hellenism are all presented as rare incidents instigated by a few fanatics.

A brief recounting of the destroyed Temples both in mainland Greece, and in the wider Mediterranean area, proves beyond any doubt that these were not rare incidents.  Delphi, Olympia, Eleusis, and even the Parthenon bear the scars of the intolerance exhibited by the christian zealots, in the name of their religion of “love”.  But were these destructions the work of a few fanatics?  Certainly not, unless in those few we include christian “paragons” like John Chrysostom, who  according to the christian author Theodoret of Cyrus, was collecting money from wealthy christian women, and using it to hire fanatical monks to destroy the so called “temples of the idols”.

Should we include into those few, Theophilus bishop of Alexandria who destroyed the Temple of Serapis and its adjoining library?  Or maybe Porphyry bishop of Gaza, who with the financial and military support of the emperor Arcadius and his wife Eudoxia, destroyed all the temples in his area including the great temple of Zeus Marnas, as we are told by his student and eyewitness Marcus the Deacon who wrote the “Life of Porphyry”.  Should we consider rare occasions, the many imperial edicts from the reign of the sons of Constantine and afterwards, that ordered the closing at first and later the complete destruction of all Hellenic temples, which have not been converted yet to churches?

We can fill bookshelves with the works of zealous prowess exhibited by the christians during this so-called time of transition, by relying only on their own writings, in where they brag about their “pious fervor”.  So it is hypocritical to talk about rare occasions instigated by a few fanatics as the organizers of this exhibition try to portray, when all the evidence points to a large scale, well organized and guided attack against Hellenism.
The other furtive conclusion that the organizers are trying to pass through the essays of the catalog is that the era following the domination of Christianity was not one of backwardness and decline (the worst in know history) but rather an era of “change” not necessarily worse than the ones preceding it.  They also tell us that the christian domination came about because the other religions of the time were morally and spiritually bankrupt and did not satisfy the interests of the people of the period.  They equate a world that was open to new ideas, and could boast achievements in Medicine, Astronomy, Mathematics and so many sciences, to the Byzantine darkness that followed.  A Byzantine civilization that for a thousand years did not produce a single work that contributed to the betterment of Humanity.  Unless of course we consider as such the endless arguments if Yahweh the father and Joshua the son are of the same substance or of like substance, an argument for which they wrote endless volumes and spilled the blood of thousands on both sides until the so-called “orthodox” managed to dominate thanks to imperial intervention.

For all of us that for years now defend our right to consider ourselves the continuators of our Ethnic tradition, that is the tradition of our Hellenic ancestors, and see clearly the christian intolerance against anything Hellenic that they can not appropriate, the exhibition at the Onasis Center and its message is neither new, nor strange.  It is something that we experience on a daily basis through the continuing efforts of the theocratic institutions of the christian church to propagate the lies about the so-called transition as a natural social evolution.

When we were assuring ourselves that the modern byzantines could not sink any lower, we witnessed the statements of the directors of the National Archaeological Museum of Athens Nikos Kaltsas and the Benaki Museum Aggelos Delivorias in the Athenian newspaper “Ta Nea” but also those of the executive director of the Onasis Center Loukas Tzilas in the internet edition of the Greek American paper “Greek News”.  They all made statements concerning the head of the statue of the Goddess Aphrodite that is part of the exhibit at the Onasis Center.  The statue has a cross carved on its forehead, its nose is broken and there are signs of blows to its mouth and eyes.  All three shamelessly stated that the christians carved the cross in order to sanctify it, and make it a part of their reality.  Tzilas went as far as to say that “now Aphrodite is in the service of the church”.  We wonder if following their thinking, they should thank the Turks for “sanctifying” the church of Hagia Sofia in Constantinople by turning it to a mosque after whitewashing the icons.  Or even the Taliban in Afghanistan that “sanctified” the giant statues of Buddha with the cannons of their tanks.

The preposterousness of these people that hold positions of influence in modern Greek society, (Tzilas was the ambassador of Greece to Washington) has surpassed all limits since they try to present a criminal act of monotheistic intolerance as a work of virtue.  In their zeal to satisfy the christian establishment they serve, they have became dangerous, and they should be made aware that there are people out there that will not sit silently when their history is being distorted intentionally.

The organizers and authors of the exhibition chose to open the introduction of the catalog with a poem of the Alexandrian poet Constantine Cavafy entitled “Priest of Serapion”.  They obviously missed the target of the poet’s irony.  We, in order not to confuse them with difficult Cavafian ironies, we are closing with a poem by another Alexandrian, the poet Palladas who wrote during the late 4th and early 5th centuries CE and experienced this so called “transition” first hand.

Άρα μή θανόντες τώ δοκείν ζώμεν μόνον,
Έλληνες άνδρες, συμφορά πεπτωκότες,
Όνειρον εικάζοντες είναι τόν βίον;
ή ζώμεν ημείς, τού βίου τεθνηκότος;

Translated in English:

Are we dead and only seem to live,
My fellow Hellenes, fallen in misfortune,
Taking life for a dream?
Or is it that we live when life is dead?

Posted in ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ, ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ, ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΕΛΛΑΔΕΜΠΟΡΟΙ, ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΤΑΛΙΜΠΑΝ | Leave a Comment »

Fetih 1453.Η άλωση της Νέας Ρώμης-Κωνσταντινούπολης σε ταινία!

Posted by alfeiospotamos στο 15/01/2012

Νεορωμαίοι,Κωνσταντινουπολιτολάτρες…στενοχωριέστε; 
Ως γνωστόν,κτήτωρ του Βυζαντίου ήταν ο Βύζας ο Μεγαρεύς.Ως άγνωστον,για εσάς τους…»Βυζαντινολάτρες»,ο…«μέγας» Κωνσταντίνος ,αφού ισοπέδωσε την ελληνική πόλη κατασκεύασε την πρωτεύουσά του,την Νέα Ρώμη,που…ατιμίας ένεκεν της έδωσε το όνομά του.
Ο αγνώστου τόπου γεννήσεως,λοιπόν,»αγνώστου»(γνωστής κατ’εμάς) εθνικότητος,γιός του Κωνστάντιου του…Χλωρού,πρόσφερε βορά την Ελλάδα και τους Έλληνες στα βαμπίρ της Οικουμένης…
Από τότε αρχίζει ο διωγμός και ο εξανδραποδισμός των Ελλήνων από τους εβραιοχριστιανούς…
Αλλά,για να μην κουράζεστε,δείτε σε ποιά περίοπτη θέση βρισκόταν το όνομα…Έλλην
Κι αν θέλετε να μάθετε πραγματικά δείτε τα σχετικά…εδώ,…εδώ,…εδώ,…εδώ,…εδώ,…εδώ,
εδώ,…εδώ,…εδώ,…εδώ,…εδώ,…εδώ,…εδώ,…εδώ,…εδώ,…εδώ,… …ΕΔΩ………………….!!!Ειδικά το τελευταίο!!!

Posted in ΒΥΖΑΝΤΙΟ, ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ, ΝΕΑ ΡΩΜΗ, ΤΟΥΡΚΙΑ, ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ | Leave a Comment »

Πέρι εξαθλίωσης…

Posted by alfeiospotamos στο 14/01/2012

Ο trupokarudos δεν έχει πλέον δένδρο να τρυπήσει…Τα έκαψε το ΔΝΤ…Μόνο κάτι καλάμια έμειναν στις όχθες του…Αλφειού!

Ρε καθίκια δεν θα σας κάνω τη χάρη να αυτοκτονήσω…Ελάτε πάρτε τα…

Τρυποκάρυδε…σταμάτα να σκέφτεσαι πεσιμιστικά…Αντιστάσου!Μη ξεχνάς ότι γεννήθηκες για να ζήσεις κι όχι για να αυτοκτονήσεις!Καμιά κουφάλα και κανένας πούστης από αυτά τα καθίκια δεν στενοχωριέται για όλους τους συνέλληνες που αυτοκτονούν από τον τρόμο της φτώχειας…Μη ξεχνάς ότι κάποιοι πάμφτωχοι συνέλληνες πριν 190 χρόνια ξεσηκώθηκαν και πήραν στο μαχαίρι τους κατακτητές…Και τώρα κάποιοι πάμφτωχοι θα πάρουν τα κεφάλια των προδοτών…ΑΝΤΙΣΤΑΣΟΥ.

Γιατί μου είναι αδύνατο να ασχοληθώ με το σάιτ αυτές τις μέρες…

Αρχική σκέψη ήταν να μη δημοσιοποιηθεί η κατάσταση εδώ, πλέον όμως οφείλω μια εξήγηση σε όλους. Όχι δεν αδιαφορώ για όλους εσάς και για αυτό απέχω. Η απουσία μου οφείλεται σε καταστάσεις που δεν μου επιτρέπουν να είμαι εδώ, συγκεντρωμένη σε αυτή την προσπάθεια. Το παρακάτω κείμενο είναι απόλυτα ειλικρινές και περιγράφει την ακριβή κατάσταση.

Θα ξεκινήσω απλώς γράφοντας πως ξέρω πολύ καλά πως καθένας κοιτάζει τον εαυτό του και τίποτα παραπάνω και αυτή είναι η αιτία που έχουν φτάσει τα πράγματα σε αυτό εδώ το σημείο. 
Ξέρω πολύ καλά πως οι βολεμένοι και τα ποίμνια ( όπως έγραψε μία φίλη) θα συνεχίσουν απλώς να κοιτάζουν επειδή θεωρούν πως δεν τους αφορά. Ξέρω επίσης πως οι γονείς μου θα ψηφίσουν πάλι Νέα Δημοκρατία, παρόλο που εγώ βρίσκομαι σε αυτή την κατάσταση, και όλη η υπόλοιπη οικογένεια θα ψηφίσει πάλι ΠΑΣΟΚ. Στο μεταξύ εγώ βρίσκομαι σε οριακό σημείο. Αλλά τι να πεις… Εκείνοι τη ζωή τους την έζησαν και δεν τους ενδιαφέρει εγώ που θα φτάσω.

Επί ένα χρόνο ήμουν χωρίς δουλειά- κάνοντας σκατοδουλειές ανασφάλιστες πάντα πριν την περίοδο ανεργίας- για να βρω δουλειά (ημιαπασχόληση) τον περασμένο Οκτώβρη. Και ποιο το αποτέλεσμα; Είναι Ιανουάριος και δεν έχω πληρωθεί και δεν ξέρω καν εάν θα πληρωθώ κάποτε για τα δεδουλευμένα μου. Και σε αυτό το σημείο πρέπει να τονίσω πως μιλάμε για το “αστρονομικό” ποσό των 450 ευρώ μηνιαίως. Φυσικά δεν υπάρχει πιθανότητα να βρω οποιαδήποτε κανονική δουλειά. Δεν υπάρχει καμιά απολύτως ευκαιρία εκεί έξω…. Πλέον τίθεται ζήτημα επιβίωσης. Για να βρεις μια οποιαδήποτε δουλειά πρέπει να έχεις συγγενή τον Πάπα, και μπορεί και αυτό ακόμη να μην είναι αρκετό. Δεν κρύβω πως πολλές φορές μου περνάει από το μυαλό να βάλω τέλος στη ζωή μου και θυμώνω με τον εαυτό μου όταν συνειδητοποιώ πως δεν μπορώ να το κάνω. Μερικές φορές σκέφτομαι πως πρέπει να βρω το κουράγιο μια και είμαι πεπεισμένη πως δεν έχω να περιμένω απολύτως τίποτα. Δεν μπορώ να εντοπίσω λύσεις πέρα από το θάνατο, και η αυτοκτονία είναι η μόνη εφικτή λύση μα δεν έχω τη δύναμη ακόμη… Δε χρειάζομαι “ψυχοθεραπεία” για να τα δω τα πράγματα αλλιώς. Χρειάζομαι μια ευκαιρία να ζήσω! Είμαι 25 χρονών, με πτυχίο ΑΕΙ, κάποια εργασιακή εμπειρία και αρκετά υπεύθυνη ως άτομο. Δεν καταλαβαίνω το λόγο που με ωθούν στην εξαθλίωση. Δεν το αξίζω. Αξίζω μια ευκαιρία να ζήσω. Νιώθω τον κίνδυνο του να μείνω στο δρόμο πολύ κοντά μου, νιώθω πως πολύ σύντομα δεν θα έχω ένα μέρος να κοιμηθώ και δεν θα έχω ένα πιάτο φαγητό να φάω. Έτσι απλά… Γιατί; Μπορεί να μου απαντήσει κανείς σε αυτό το γιατί; Επειδή δεν τυχαίνει να είμαι από τους τυχερούς που ο μπαμπάς τους διατηρεί επιχείρηση και τους έχει εξασφαλίσει εργασία και σταθερό εισόδημα; Επειδή δεν έχω κανένα βύσμα; Επειδή τι; Δεν είναι βασικό δικαίωμα κάθε ανθρώπου να μπορεί να εργαστεί ώστε να επιβιώσει; Για ποιο λόγο με έφεραν στον κόσμο οι γονείς μου ( που παραδοσιακά στήριζαν τη ΝΔ- και έφεραν τη χώρα ως εδώ) στον κόσμο; Για να υποφέρω γεννήθηκα; Ας μου απαντήσει κάποιος σε αυτό. Θέλω να ξέρω το λόγο της ύπαρξης μου εφόσον δεν έχω ως ύπαρξη κανένα απολύτως δικαίωμα… Θέλω μάλιστα να μου δώσουν την απάντηση όλες εκείνες οι γενιές που έφεραν τη χώρα σε αυτό το αδιέξοδο με τις επιλογές τους και μάλιστα κατασπατάλησαν τα όποια χρήματα πέρασαν από τα χέρια τους τα χρόνια της ευημερίας. Γιατί λοιπόν “κύριοι” δε μου δίνετε μια ευκαιρία να επιβιώσω; Για ποιο λόγο με ωθείτε στο θάνατο ως μοναδική λύση; Δεν φταίω εγώ για αυτό που εσείς ονομάσατε κρίση…

Σας αφήνω λοιπόν για να πνιγώ ξανά στα δάκρυα μου. Ήδη το στομάχι μου είναι κόμπος…

http://trupokarudos.com/?p=7111

Posted in ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΔΝΤ, ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ, ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ, ΦΤΩΧΕΙΑ | Leave a Comment »