ΑΛΦΕΙΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ

Η ΤΑΞΗ ΠΟΥ ΔΙΑΚΡΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΔΕΝ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΠΑΡΑ ΣΠΑΝΙΑ ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ΄ ΚΙ ΑΥΤΟ, ΕΠΕΙΔΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ. Αριστοτέλης

Archive for the ‘ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ’ Category

Κόμμα Πειρατών: Συνέντευξη

Posted by alfeiospotamos στο 02/02/2012

Advertisements

Posted in ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΚΟΜΜΑΤΑ | Leave a Comment »

Το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας και οι δημοσκοπήσεις

Posted by alfeiospotamos στο 27/01/2012


Διαβάζουμε στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις ότι:

Το ΠΑΣΟΚ έρχεται πέμπτο στην πρόθεση ψήφου με 12%. Η Ν.Δ. συγκεντρώνει 30,5%, η Δημοκρατική Αριστερά 13%, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ από 12,5%, ο ΛΑΟΣ 6%, ενώ οι Οικολόγοι βρίσκονται σε οριακό σημείο για είσοδο στη Βουλή με 3%. Ακολουθούν Δημοκρατική Συμμαχία, Αρμα Πολιτών και Χρυσή Αυγή, που συγκεντρώνουν 2,5%.

Για το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας κουβέντα. Μούνγκα στη στρούγκα!
Και όμως, αν και νεοσύστατο, κατάφερε να προβάλει το στήθος του μπροστά, ενάντια στους εχθρούς!
Διαβάστε πως αντέδρασε το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας  στην επικείμενη φίμωση μας, επικείμενη φίμωση σας:

International » Κόμμα Πειρατών Ελλάδας – Pirate party of Greece

Το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας καταδικάζει αυτή την ενέργεια και δηλώνει την ανησυχία του για τις προσπάθειες εφαρμογής της...
….Τα Πειρατικά Κόμματα υπερασπίζονται την ελεύθερη ανταλλαγή πληροφοριών, και αναλύοντας τα επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκαν στο κατηγορητήριο και στο δελτίο τύπου που δημοσιοποίησε το αμερικανικό υπουργείο δικαιοσύνης, υποστηρίζουμε πως η μεγάλη πλειοψηφία των κατηγοριών δεν έχουν νομική βάση ή αποτελούν κατάφωρη παρέμβαση της Αμερικάνικης κυβέρνησης στα εσωτερικά τρίτων χωρών.
….Ωστόσο οι νέοι νόμοι που προτείνονται από τις Η.Π.Α (SOPA, PIPA, Sinde-Wert) πηγαίνουν ένα βήμα παρακάτω και επιτρέπουν το κλείσιμο ιστοσελίδων, ανεξάρτητα αν σέβονται τους νόμους ή όχι, απλά επειδή δεν είναι της αρεσκείας τους.

Τα άλλα κόμματα, εάν δεν κάνουμε λάθος σιωπούν.

Μετά τις εκλογές, εάν αληθεύουν οι δημοσκοπήσεις ας μη κλαίγεται κανείς. Θα είναι η επιλογή τους. Είτε ψηφίσουν είτε δεν ψηφίσουν.

Δείτε επίσης Τι είναι ACTA;

Posted in ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ | Leave a Comment »

Ιδρύεται το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας

Posted by alfeiospotamos στο 03/01/2012

Με τη φιλοδοξία να καταστεί το νέο λειτουργικό σύστημα της κοινωνίας μας, καταρτίζεται το πρόγραμμα και αποτυπώνονται στο χαρτί οι αρχές της λειτουργίας ενός νέου κόμματος στην Ελλάδα. Το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας εκτιμάται ότι θα αποτελέσει επισήμως κόμμα πριν το τέλος του Ιανουαρίου 2012.
Οι προσπάθειες για την ίδρυσή του ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 2011 (αν και δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο – το 2009 είχε ξεκινήσει μια προσπάθεια η οποία δεν οδήγησε σε ίδρυση κόμματος).
Το καταστατικό έχει συνταχθεί και η ιδρυτική διακήρυξή του τοποθετείται πριν το τέλος του Ιανουαρίου του 2012, «για να κάνει πράξη τις αρχές της Άμεσης Δημοκρατίας, της Διαφάνειας και της Προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, τόσο στον ψηφιακό κόσμο, όσο και σε κάθε άλλη έκφανση της ζωής μας». Η συζήτηση για το πρόγραμμα, με τη συμμετοχή όλων όσων ενδιαφέρονται, συνεχίζεται στο φόρουμ στη διεύθυνση pirateparty.gr/forum/.
Στο δικτυακό τόπο στη διεύθυνση pirateparty.gr, το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας συστήνεται παρουσιάζοντας αξιοπρόσεκτους αριθμούς για την πορεία των Κομμάτων Πειρατών σε όλο τον κόσμο:
  • έχουν ιδρυθεί ήδη 56 κόμματα πειρατών, 21 είναι επίσημα αναγνωρισμένα.
  • έχουν εκλεγεί 2 ευρωβουλευτές, 15 βουλευτές και 194 δημοτικοί σύμβουλοι στην Ευρώπη
Οι αρχές και οι ιδέες τους βασίζονται σε εκείνες του σουηδικού, σύμφωνα με τις οποίες τα κόμματα των πειρατών επιδιώκουν:

  • Προστασία της ιδιωτικότητας και των ατομικών δικαιωμάτων από επεμβάσεις κρατών και εταιρειών.
  • Μεταρρύθμιση της νομοθεσίας περί πνευματικών δικαιωμάτων, με μείωση του χρόνου προστασίας και ελεύθερη χρήση ψηφιακών αντιγράφων για ιδιωτική, μη εμπορική χρήση.
  • Αλλαγές στην ευρωπαϊκή νομοθεσία για τις πατέντες, που οδηγούν σε πανάκριβα φάρμακα, ανθρώπινες απώλειες κι άδικη εκμετάλλευση.
Παράλληλα, γράφεται στο pirateparty.gr, τα Πειρατικά Κόμματα κάθε χώρας εστιάζουν σε επιμέρους προβλήματα των χωρών τους, με βασικές αξίες όπως:
  • Η ψηφιακή, συμμετοχική, Άμεση Δημοκρατία.
  • Η Διαφάνεια της Δημόσιας Διοίκησης.
  • Η ενίσχυση του Διαχωρισμού των Εξουσιών.
  • Ο Σεβασμός της Ιδιωτικής Ζωής.
  • Η διάλυση των Ιδιωτικών Μονοπωλίων.
  • Η χρήση Ανοικτών Προτύπων και Ελεύθερου Λογισμικού.
  • Η ελεύθερη Πρόσβαση στην Γνώση και τον Πολιτισμό.
  • Η Προστασία Πληροφοριοδοτών, Δημοσιογράφων και bloggers, όταν δημοσιοποιούν παρανομίες.
  • Η Ανθρώπινη Ελευθερία.
  • Η Ανθρώπινη Αξιοπρέπεια.
  • Ο Πληροφοριακός Αυτοκαθορισμός.
  • Η συμμετοχή στην Ψηφιακή Ζωή και ο Ψηφιακός Αλφαβητισμός.
  • Το δικαίωμα Ασφαλούς Ύπαρξης.
  • Οι δωρεάν και Δημοκρατικά Ελεγχόμενες Τεχνικές Υποδομές.
Τέλος, η ιδρυτική ομάδα, η οποία επιλέγει να μην αποκαλύψει τα ονόματα των μελών της, επισημαίνει ότι «το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας δεν τοποθετείται πάνω στον ξεπερασμένο άξονα αριστερά-κέντρο-δεξιά» και καταλήγει «Το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας γεννήθηκε στον 21o αιώνα, για να αποτελέσει το ΝΕΟ Λειτουργικό Σύστημα της Κοινωνίας μας, εξασφαλίζοντας σε κάθε πρόσωπο τη δυνατότητα να εκφράζεται ελεύθερα, να συμμετέχει ψηφιακά, να ζει με αξιοπρέπεια και να αποφασίζει για το κοινό μας μέλλον.»
πηγή: in.gr


Posted in ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ | Leave a Comment »

Χρωστάμε τη Δημοκρατία σε έναν αδιόρθωτο γλεντζέ

Posted by alfeiospotamos στο 02/01/2012

Άλλη μια ιστορία από τον Ηρόδοτο (βιβλίο 6ο,Ερατώ, 122-128)
                                                                              γράφει ο Δημ. Γερμιώτης
Ως γνωστόν οι δημοκρατικοί θεσμοί γεννήθηκαν στην Αθήνα και πρωτεργάτης τους ήταν ο Κλεισθένης, γιος του Μεγακλή και της Αγαρίστης. Παρά λίγο όμως αυτός ο Κλεισθένης να μη γεννιόταν ποτέ αλλά να ξεφύτρωνε στη θέση του κάποιος άλλος, που μπορεί να λεγόταν επίσης Κλεισθένης και να ήταν γιος της Αγαρίστης αλλά ο μπαμπάς του να ήταν ο Ιπποκλείδης και να μην τον ένοιαζε καθόλου η Δημοκρατία.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Εκείνο τον καιρό, τον 6ο αιώνα της Αρχαιότητας,  τύραννος της σημαντικής, τότε, πόλης της Σικυώνας (κοντά στο σημερινό Κιάτο), ήταν ο Κλεισθένης, λαϊκής καταγωγής πολιτικός, που πήρε την εξουσία υποστηριζόμενος από τους φτωχούς και μεσαίους καλλιεργητές. Όπως οι περισσότεροι τύραννοι του καιρού του, στράφηκε κατά των πλουσίων, τους έβαλε τα δυο πόδια σ΄ένα παπούτσι και ανέδειξε την Σικυώνα σε σημαντική δύναμη της Βόρειας Πελοποννήσου.
Αυτός ο Κλεισθένης είχε μια κόρη,

την Αγαρίστη, την οποία, παρά την ταπεινή καταγωγή του, ονειρευόταν να την παντρέψει με κάποιον γαμπρό από ονομαστό σόι. Έτσι όταν η Αγαρίστη έφθασε σε ηλικία γάμου, (που εκείνα τα χρόνια ήταν μεταξύ 16 και 18 χρονών), ο Κλεισθένης κάλεσε στο παλάτι του τα παλικάρια των πιο ονομαστών οικογενειών ολόκληρου του Πανελλήνιου και τους φιλοξένησε αρχοντικά επί μια βδομάδα, μελετώντας το χαρακτήρα και τη συμπεριφορά κάθε υποψηφίου γαμπρού. Στην πρόσκληση του Κλεισθένη ανταποκρίθηκαν πολλοί, κάπου δεκατέσσερις. Ήρθαν υποψήφιοι από την Ιταλία, ο Σμινδυρίδης από τη Σύβαρη και ο Δάμασος από την Σίρη. Από την Επίδαμνο της Αδριατικής ήρθε ο Αμφίμνηστος Επιστρόφου, ήρθαν ακόμη ένας Αιτωλός, ένας Ηπειρώτης, ένας Θεσσαλός και ένας από την Ερέτρια της Ευβοίας. Από την Πελοπόννησο φυσικά ήρθαν οι περισσότεροι, πέντε γαμπροί, με επιφανέστερο τον Λεωκύδη, γιο του Φείδωνος, βασιλιά του Άργους. Ήρθαν και δυο Αθηναίοι, ο Ιπποκλείδης Τεισάνδρου και ο Μεγακλής Αλκμαίωνος.

Από την αρχή φάνηκε η υπεροχή του Ιπποκλείδη. Εκτός του ότι καταγόταν από τους Κυψελίδες της Κορίνθου, ήταν πιο όμορφος, πιο έξυπνος και πιο αθλητικός από όλους. Ήταν επίσης μεγάλος γλεντζές, αλλά αυτό για τους Έλληνες ήταν προσόν και όχι ελάττωμα. Την τελευταία βραδιά της φιλοξενίας, ο Κλεισθένης, που είχε σχεδόν καταλήξει στην επιλογή του Ιπποκλείδη, έκανε ένα αποχαιρετιστήριο γλέντι. Σ΄αυτό όμως το γλέντι, ο Ιπποκλείδης, που είχε πιεί περισσότερο από το κανονικό, μέθυσε για καλά, διέταξε έναν αυλητή να του παίζει και άρχισε να χορεύει μόνος του. Στην αρχή χόρεψε λακωνικούς χορούς, κατόπιν αττικούς, εν συνεχεία τον κόρδακα (ένα είδος τσιφτετέλι) και στο τέλος φώναξε και φέραν ένα μεγάλο τραπέζι, ανέβηκε επάνω του κι άρχισε να χορεύει πρώτα με τα πόδια κι ύστερα με  τα… χέρια, στηρίζοντας το κεφάλι του στο τραπέζι και κουνώντας τα πόδια του στον αέρα στο ρυθμό της μουσικής (σημείωση: οι αρχαίοι Έλληνες δε φορούσαν σώβρακα και παντελόνια).
Ο Κλεισθένης, που από την αρχή του χορού παρακολουθούσε με μεγάλη δυσφορία τα καμώματα του μέλλοντος γαμπρού, στο σημείο αυτό έχασε την υπομονή του. Έξω φρενών σταμάτησε τον αυλητή και φώναξε στον χορευτή
          — Ω παι Τεισάνδρου, απόρχησαο γε μεν τον γάμον! (δηλαδή: γιε του Τεισάνδρου, με το χορό σου έχασες τον γάμο)
         του Ιπποκλείδη δεν ίδρωσε το αυτί και απάντησε στον αμφιτρύωνά του
         — Ου φροντίς Ιπποκλείδη (δε σκοτίζεται ο Ιπποκλείδης)
         Έτσι ο Κλεισθένης, αφού αποχαιρέτησε τους καλεσμένους του, δίνοντας στον καθένα τους (και στον Ιπποκλείδη) πλούσια δώρα, κράτησε για γαμπρό του τον άλλον Αθηναίο υποψήφιο, τον Μεγακλή, που τον πάντρεψε με την Αγαρίστη. Από το γάμο τους γεννήθηκε ένας γιος, που πήρε το όνομα του παππού του, ο Κλεισθένης Μεγακλέους και ο οποίος πρωτοστάτησε στην εκδίωξη των Πεισιστρατιδών και την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας στην Αθήνα. Μια κόρη του νεώτερου Κλεισθένη λεγόταν επίσης Αγαρίστη και ήταν η γιαγιά του Περικλή.
Πηγή…

Posted in ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ | Leave a Comment »

Μας λείπει ο Οδυσσέας…

Posted by alfeiospotamos στο 21/12/2011

Ο κύριος Γιάννης Αλεξάκης (Εκηβόλος) μας έκανε την τιμή να μας στείλει την
απαντηση του σε συνεντευξη που παραχωρησε ο κ. Κρεμαστινος στην Ροδο στις 12/12/2011. Απολαύστε:
ΚΥΡΙΕ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΕ ΜΗΝ ΠΑΙΖΕΤΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ
ΑΛΛΟ ΘΕΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑΚΕΝΤΡΟ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
Στην προσπάθειά του ο κ. Κρεμαστινός να αποσείσει τις ευθύνες του κοινοβουλίου είπε στην συνέντευξη που παραχώρησε στην Ρόδο στις 12/12/2011 μεταξύ άλλων ότι: «Η χώρα βρίσκεται σε αδιέξοδο επειδή υπάρχει αποπροσανατολισμός» ρίχνοντας με τον τρόπο αυτόν την ευθύνη αποκλειστικά στα ΜΜΕ και τους δημοσιογράφους, στην συνέχεια εξειδίκευσε καταφερόμενος κατά των καναλαρχών, για να θεμελιώσει μάλιστα την αβάσιμη επιχειρηματολογία του κατέφυγε και σε μια εξόχως αυθαίρετη και ιδιότυπη διάκριση της έννοιας «Θεσμός», διακρίνοντας τους θεσμούς  σε σταθερούς και παροδικούς.  Τα πυρά του δεν εφείσθησαν ούτε της Δικαιοσύνης αλλά ούτε και του Κοινού των πολιτών.
Για να μην θεωρηθεί ότι κάνω αυθαίρετη ερμηνεία και χρήση της έννοιας «θεσμός» παραθέτω το σχετικό λήμμα από το λεξικό Μπαμπινιώτη:
Θεσμός:
  1. πρότυπο ή κάνονας ατομικής ή συλλογικής συμπεριφοράς και δράσης, που έχει καθιερωθεί είτε νομικά είτε με συνεχή και ομοιόμορφη επανάληψη (που συνιστά εθιμικό δίκαιο).
  2. κάθε θεμελιώδες στοιχείο (νόμος, οργανισμός, αξίωμα) της πολιτειακής οργάνωσης.
Για να μην αδικήσω τον κ. Κρεμαστινό όσον αφορά αυτά που είπε, έκανα προσωπικά απομαγνητοφώνηση του οπτικογραφήματος (βίντεο) της συνέντευξης του (πηγή: www.newskosmos.com).
Στην συνέντευξη του ο κύριος Κρεμαστινός είπε ότι:
«Η χώρα βρίσκεται σε αδιέξοδο διότι υπάρχει ο αποπροσανατολισμός … και πολλές φορές αυτό γίνεται εσκεμμένα ενώ άλλες φορές μπορεί να γίνεται και τελείως επαγγελματικά, αθώα για την περίφημη τηλεθέαση. … Πρέπει να πω ότι ο βουλευτής ο οποίος πλήττεται σήμερα από όλους και από όλα είναι αυτός που οι πολίτες, εμείς δηλαδή μπορούμε κάθε 2μιση περίπου χρόνια, 3 το πολύ να βάζουμε και βάζουμε. Άρα λοιπόν στην Βουλή στέλνουμε την εικόνα μας. Γιατί πυροβολούμε την εικόνα μας; Αυτό είναι το ερώτημα. Η Βουλή αλλάξει κάθε 3 χρόνια! (Σ. τ. αρθρογράφου: Ο κ. Κρεμαστινός φαίνεται να παραγνωρίζει ότι η βουλευτική θητεία έχει κανονικά τετραετή διάρκεια και ότι πολλές φορές, ειδικά μετά την τελευταία μεταπολίτευση, έχει συμπληρωθεί η τετραετία). Όταν λοιπόν βρίζεις τον βουλευτή βρίζεις αυτόν που εσύ έστειλες αυτόν που εσύ θεωρείς καλύτερο, βρίζεις την εικόνα σου, την προβολή σου και βλέπεις στον καθρέφτη τον εαυτό σου και τον βρίζεις. Στείλε άλλον, απλούστατα! Θα λυθεί το πρόβλημα σου;; Εδώ είναι το ερώτημα! Άρα λοιπόν βουλευτής δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας εκπρόσωπός σου, τον οποίον αν δεν σου αρέσει τον αλλάζεις ότι ώρα θέλεις. Κατά συνέπεια δεν καταλαβαίνω αυτήν την φιλοσοφία. Και το λέω αυτό διότι  ο βουλευτής είναι ο εύκολος στόχος. … όσον αφορά τους μισθούς των βουλευτών …Εάν δεν πληρώνονται πόσοι βουλευτές μπορούν από μόνοι τους να σταθούν στη Βουλή; Ποιοι θα είναι οι βουλευτές; Οι βουλευτές θα είναι οι εκπρόσωποι των οικονομικά ισχυρών, οι οποίοι θα τους δίνουν λεφτά για να πηγαίνουν στην βουλή… .
Εκείνο που πρέπει να συζητά κανένας είναι το θεσμικό πρόβλημα.
Εγώ διαπιστώνω ότι με την κριτική αυτή που γίνεται κυρίως από τα κεντρικά ΜΜΕ υπάρχει άλλος στόχος: που είναι η απαξίωση του πολιτικού συστήματος, είναι η απαξίωση των θεσμών και η απαξίωση της δημοκρατίας και η αναζήτηση κάτι του διαφορετικού εκτός δημοκρατίας.
…Ο πολίτης πρέπει να καταλάβει … και όταν κάνει κριτική να την κάνει στους σταθερούς θεσμούς, δηλαδή, ποιος είναι πίσω από την τηλεόραση;; … εννοώ τα κεντρικά κανάλια, αυτοί είναι σταθεροί θεσμοί! Ποιοι είναι πίσω από τις εφημερίδες;; αυτοί είναι σταθεροί θεσμοί! Αυτοί είναι που προσανατολίζουν και αποπροσανατολίζουν την χώρα.

Αν λοιπόν θέλουμε να έχουμε τα κότσια να κάνουμε κριτική, να την κάνουμε σε αυτούς που βρίσκονται πίσω από τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης και όχι μπροστά! Τους δημοσιογράφους δηλαδή που βλέπουμε στην οθόνη. Οι βουλευτές δεν είναι σταθερός θεσμός αλλάζουν κάθε τόσο. Γιατί βαράς τον βουλευτή και όχι όπου πάσχει η χώρα που είναι στους μόνιμους θεσμούς

Οι βουλευτές έρχονται κάθονται δύο χρόνια, δυόμιση, τρία και φεύγουν, άρα δεν είναι σταθερός θεσμός! Δεν είναι δηλαδή ότι θα τους διώξεις και θα απελευθερωθεί το σύστημα! Το σύστημα έχει εγκλωβισθεί αλλού! …
Οι δικαστές είναι μόνιμος θεσμός, δεν μπορείς τον δικαστή να τον αλλάξεις, διορίζεται και θα πεθάνει δικαστής! …Τον βουλευτή τον καημένο … τι τον βαράς  και δεν βαράς εκεί που πάσχει η χώρα;; στα μόνιμα θεσμικά όργανα! …
Αν η χώρα δεν πάει καλά ή πάει κακά να στοχεύσουμε στην ουσία.. στην μόνιμη εξουσία! Κλπ, κλπ…».
………………..
Πρώτη παρατήρηση μου στην συνέντευξη του κ. Κρεμαστινού είναι ότι οι βουλευτές δεν είναι τόσο παροδικοί όσον ισχυρίζεται ο κ. Κρεμαστινός. Πολλοί βουλευτές εκλέγονται επί δεκαετίες. Υπάρχουν βουλευτές που εκλέγονται επί 35ετια, όπως κομπάζει για τον εαυτό του ο κ. A. Παυλίδης. Θα μπορούσαμε άραγε να μετρήσουμε την 35ετη θητεία του κ. Παυλίδη με αναφορά στην 35ετη περίοδο της σήψης;; Γιατί σήψη υπάρχει και κανένας δεν την αμφισβητεί! Η μήπως να μετρήσουμε την 35ετη περίοδο της σήψης με αναφορά στην 35ετη θητεία του κ. Παυλίδη;; Μα τι λέω ο σκαιός;; λες και η διάρκεια της θητείας του κ. Παυλίδη είναι δείκτης και μέτρο της σήψης.
Από όλο το λογύδριο του κ. Κρεμαστινού βλέπουμε ότι ο κ. Κρεμαστινός θεωρεί υπαίτιους της κρίσης που διέρχεται η Χώρα τους καναλάρχες. Θεωρεί όμως υπεύθυνους και τους δικαστές συνεχίζοντας την υβριστική κατά της Δικαιοσύνης και των δικαστικών λειτουργών παράδοση που έχει κατά τρόπον άκρατο εγκαινιάσει ο «σύντροφος» του κ. Καρχιμάκης.
Είπα «σύντροφος» και μου ήρθε η εμετική αναγούλα που σε μένα τουλάχιστον προκαλεί η λέξη αυτή όπως την διέφθειρε το ΠΑΣΟΚ.
Τον «Σύντροφο», την ιερή αυτή λέξη – αν και άστοχη μετάφραση της λέξης Καμαράντ –  που σήμαινε αυτόν που συμπαρατάσσεται στον αγώνα και μπαίνει για τους συντρόφους του στην φυλακή, υφίσταται τα βασανιστήρια, οδηγείται στην εξορία και αψηφώντας τον θάνατο στέκεται μαζί τους μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, αυτόν τον σύντροφο εξαφάνισε το ΠΑΣΟΚ, εκτελώντας την αποστολή του να τον εξαφανίσει. «Σύντροφος» όπως μας τον έχουν εκχυδαΐσει οι διάφοροι αναίσχυντοι Πασοκτζήδες είναι αυτός που συν-τρέφεται, που συντρώγει, ο συνδαιτυμόνας, ο συνεστιαζόμενος, αυτός που έχει κάτσει στο ίδιο τραπέζι και τρώει με δέκα πιρούνια, αυτός που συν-κατατρώει, αυτός που συν-καταβροχθίζει, αυτός που παχύνεται με το δημόσιο χρήμα, αυτός που κατασπαράσσει, ο «που αρπάξει και ξεσκίσει» όπως έλεγε και ο πατέρας μου. «Σύντροφοι» είναι πια μια αγέλη αρπακτικών. Αυτή είναι η συμβολή του «σοσιαλιστικού» ΠΑΣΟΚ στην «αναβάθμιση» της με τόσο αίμα τιμημένης λέξης «σύντροφος».
Όσον αφορά την άποψη ότι: «Εμείς στέλνουμε την εικόνα μας στην βουλή … κλπ» που εκφράζεται τώρα από τον κ. Κρεμαστινό έχω να του αντιπαραθέσω την άποψη που είχε εκφέρει σε συνέντευξη του στην εφημερίδα «Πρόοδος» στις 15 Ιουνίου ότι «Οι βουλευτές προκύπτουν από συναλλαγές και δημόσιες σχέσεις». Τι από τα δυο ισχύει;; τους στέλνουμε εμείς;; ή είναι προϊόντα συναλλαγών και δημοσίων σχέσεων;; Μια δημόσια σχέση είναι και το να είσαι «ο κηπουρός του άρχοντα», μια άλλη να είσαι «ο γιατρός του άρχοντα».
Στο σύστημα δικαίου μας, στην ίδια την υπόσταση της Πολιτείας μας, όπως και κάθε πολιτείας, εκτός από την ιδέα της Δικαιοσύνης, που οι αρχαίοι μας πρόγονοι την αντιλαμβάνονταν ως πανθεπόπτιδα Θεά Δίκη[i], κυριαρχούν και οι ιδέες του Θεσμού και του Νόμου που στο ανθρώπινο συνειδητό μορφοποιούνται με τις αντίστοιχες έννοιες όπως αυτές προβάλλονται με τις γνώστες λέξεις. Ετυμολογικά θα έλεγα ότι η πρώτη έχει άνωθεν προέλευση ενώ η δεύτερη προέρχεται από τα κάτω από την τετριμμένη καθημερινότητα. Ο νόμος προέρχεται από την λέξη νομή: Ο έχων την νομή έχει δικαίωμα να νέμεται, να βόσκει δηλαδή τα ζώα του στην αγροτική
 έκταση που έχει το δικαίωμα της νομής. Από το ύψος της χαμαί επίκυψης των ζώων ο νόμος έχει ανέλθει στην ανθρώπινη συνείδηση στο βάθρο που εδράζεται σήμερα. 
Ο θεσμός όμως έχει στην ρίζα του την λέξη θεός. Είναι αυτό που τίθεται που ορίζεται ως δομή και λειτουργία για την ανθρώπινη κοινωνία από τους θεούς.[ii]  Τόσο υψηλή είναι η προέλευση των θεσμών για τους Έλληνες. Η ίδια η πολιτεία θεσπίζεται και θεσμίζεται, ιδρύεται δηλαδή ως θεσμός και εξοπλίζεται με υποκείμενους θεσμούς. Η νομοθετική εξουσία, η βουλή δηλαδή, είναι ο θεσμοθέτης θεσμός, ο θεσμός των θεσμών, επειδή θεσμοθετεί όλους τους άλλους θεσμούς. Μάλιστα ως συντακτική βουλή ή συντακτική συνέλευση συντάσσει και θεσπίζει και τον ίδιο τον θεσμό της πολιτείας. Θα την αποκαλούσα και πρωτογενή θεσμό, με αυτογενή θεσμό την επανάσταση η οποία εκχωρεί την  θεσμοθετική  αρμοδιότητα στην συντακτική συνέλευση.
Ο κ. Κρεμαστινός θεωρεί τους βουλευτές θεσμικά όργανα ήσσονος σημασίας επειδή είναι όπως λέει παροδικοί σε αντίθεση με τους καναλάρχες και τους δικαστές που τους θεωρεί μόνιμους θεσμούς που κατέχουν μόνιμες έδρες.
Κατ’ αρχήν θα πρέπει, για να φέρουμε την κριτική που ασκούμε εδώ σε ένα λογικά ελεγχόμενο πεδίο, να ορίσουμε την διάφορα μεταξύ θεσμού, έδρας, λειτουργού και (φυσικού) προσώπου. Τον ορισμό του θεσμού τον δώσαμε εκτενώς ανωτέρω, έδρα είναι η θέση που προβλέπεται από και για τον θεσμό και την καταλαμβάνει το φυσικό πρόσωπο, που υποτίθεται ότι έχει τα προσόντα, το οποίο άμα τη καταλήψει θεωρείται λειτουργός. Ένα παράδειγμα είναι ο θεσμός του Αρείου Πάγου, που αποτελεί μέρος του θεσμού της Ελληνικής Δικαιοσύνης, στον Άρειο Πάγο προβλέπονται πολλές θεσμικές έδρες: του προέδρου, των δικαστών, του εισαγγελέα, των αντιεισαγγελέων, των γραμματέων του Αρείου Πάγου κλπ, κλπ. Ο θεσμός του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ρόδου με την ομώνυμη έδρα που κατέχεται αυτήν την στιγμή από κάποιο φυσικό πρόσωπο που αποτελεί δημόσιο λειτουργό είναι άλλο παράδειγμα. Ο θεσμός του Πανεπιστημίου Αθηνών και η θεσμική Έδρα της Καρδιολογίας αποτελεί ένα τρίτο παράδειγμα. Τα φυσικά πρόσωπα που κατέχουν ως λειτουργοί τις έδρες που προβλέπονται από και για τους θεσμούς έχουν την ευκαιρία να αναδείξουν τις αρετές τους, αρχή (γαρ) άνδρα δείκνυσι[iii], πολλές φορές τιμούν και εξυψώνουν την έδρα που κατέχουν (όπως τιμά και εξυψώνει την Έδρα της Καρδιολογίας ο κύριος Κρεμαστινός). Δυστυχώς όμως κάποιες φόρες τα φυσικά πρόσωπα που έγιναν λειτουργοί είναι υποδεέστερα ή και προσβάλουν το κύρος της έδρας που κατέχουν. Για τον λόγο αυτόν προβλέπεται η απομάκρυνση τους, (εκτός άλλων συνεπειών, ποινικών κλπ). Πολλοί δικαστές ή καθηγητές έχουν απομακρυνθεί στο τελευταίο διάστημα από τις έδρες που κατείχαν ως επίορκοι ή καταχραστές, αλλά και καταδικαστεί για ποινικά αδικήματα, όμως δεν είδαμε να απομακρύνεται ή να καταδικάζεται κανένας βουλευτής.
Ο κύριος Κρεμαστινός ισχυρίζεται ότι οι δικαστές αποτελούν πρόβλημα επειδή είναι μόνιμοι. Αντιλέγω ότι αφ’ ενός δεν είναι μόνιμοι αλλά ισόβιοι και αφ’ ετέρου δεν αποτελούν πρόβλημα. Μόνιμοι είναι αυτοί που διατηρούνται στην θέση τους μέχρι καταργήσεως της και ισόβιοι αυτοί που διατηρούνται και συνεχίζουν να μισθοδοτούνται ακόμα και αν η θέση, η θεσμική δηλαδή έδρα, καταργηθεί. Την πρόβλεψη αυτήν την έχει κάνει ο νομοθέτης, έχοντας ιστορική γνώση από την εποχή του Τερτσέτη και του Πολυζωίδη[iv], για να προστατέψει τα φυσικά πρόσωπα των δικαστών και μέσω αυτών τον θεσμό του δικαστή από εκβιασμούς που συνηθίζονται σε ανώμαλες καταστάσεις. Κατά τα ανωτέρω, οι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι προστατεύονται με ασθενέστερο από τους δικαστές τρόπο[v]. Αυτά κύριε Κρεμαστινέ είναι συνταγματικές διατάξεις. Δεν γνωρίζω βέβαια, με τον πασοκικό τυφώνα που ενέσκηψε και μετέτρεψε σε κυκεώνα κακήν κακώς κατεστραμμένων οντοτήτων το Σύνταγμα, τους Νόμους και την εν γένει Ελληνική Πολιτεία και Κοινωνία, αν ισχύει πλέον τίποτε από αυτά.
Ο κύριος Κρεμαστινός θεωρεί και τους καναλάρχες θεσμούς. Τα κανάλια είναι όντως θεσμοί! Κατά την 1η  περίπτωση του λήμματος «θεσμός», προβλέπονται από νόμο και είναι θεσμοί! Οι καναλάρχες όμως;; τα φυσικά πρόσωπα των καναλαρχών;; είναι θεσμοί;; Τίποτε δεν καθιστά τους καναλάρχες θεσμούς! Είναι απλώς φυσικά πρόσωπα που εξυπηρετούν προσωπικά τους συμφέροντα και αποτελούν παράκεντρα εξουσίας, ένα κανονικό παρακράτος, εγχώριο ή εξωχώριο, που διαπλέκεται με ισχυρά οικονομικά συμφέροντα παρασιτικού χαρακτήρα που έχουν μετατρέψει το κράτος σε ξενιστή τους και αποκαλούνται για τον λόγο αυτόν κρατικοδίαιτοι. Οι θεσμικοί βουλευτές ελάχιστη προσπάθεια κατέβαλαν για να τους ελέγξουν, και αφέθηκαν να γίνουν όργανά τους για τον έλεγχο του κρατικού μηχανισμού ο οποίος επιτυγχάνεται από αυτούς τους οικονομικά ισχυρούς και τους καναλάρχες ακριβώς διαμέσου των πολιτικών και των βουλευτών. Θυμηθείτε την συζήτηση που έγινε εντός και εκτός βουλής για τον «βασικό μέτοχο». Δεν είναι οι καναλάρχες αυτοί που φταίνε αλλά οι θεσμικοί βουλευτές που απέτυχαν να κάνουν και τους καναλάρχες θεσμό! ελεγχόμενο θεσμό!
Στις μέρες μας, παγκοσμίως, ο τύπος, ηλεκτρονικός και γραπτός, αποτελεί ένα πανίσχυρο παράγοντα της δημόσιας ζωής, τόσο ισχυρό που θα πρέπει να τον κατατάξουμε σαν τέταρτη εξουσία. Υπενθυμίζω στους αναγνώστες την διάκριση της εν γένει κρατικής εξουσίας σε τρεις επί μέρους εξουσίες. Την νομοθετική, την εκτελεστική και την δικαστική. Δεν είναι μόνον οι διαφωτιστές της Γαλλικής Επανάστασης που διατύπωσαν και εφάρμοσαν την τριπλή διάκριση των εξουσιών που η μια θα εξισορροπεί και θα αναστέλλει τις υπερβολές των άλλων δυο[vi]. Ήδη την διάκριση των εξουσιών την γνώριζαν οι αρχαίοι Έλληνες. Ο Αριστοτέλης έλεγε για τις τρεις εξουσίες: «Έστι μεν πρώτον τι το νομοθετούν, δεύτερον δε το περί τας αρχάς, τρίτον δε τι το δικάζον». Δηλαδή από τα τρία μόρια της πολιτείας «το πρώτο νομοθετεί, το δεύτερο ασκεί την εκτελεστική εξουσία και το τρίτο δικάζει». Αυτά είπε ο αρχαίος σοφός περιγράφοντας συγκεκριμένες αρχαίες δημοκρατίες. Αν οι άνθρωποι αυτοί ζούσαν σήμερα θα προέβλεπαν και μια τέταρτη, διακριτή εξουσία: την εξουσία του τύπου, την εξουσία της πληροφόρησης που θα ελέγχεται από τον λαό, θα εκλέγεται από τον λαό και θα υπάρχει για να υπηρετεί τον λαό, για να μην παραπληροφορείται ο λαός, «τι το πληροφορούν» για να παραφράσω τον μεγάλο Αριστοτέλη. Αντί για αυτά τι έχουμε σήμερα;; Ανεξάρτητες λέει αρχές! Τα θεσμικά αυτά μορφώματα έκαναν την εμφάνισή τους ως «Independent regulatory agencies» αρχικά στις ΗΠΑ, είναι μορφώματα που έχουν σχηματιστεί κατά παράβαση της διάκρισης των εξουσιών, ανεξέλεγκτα σχήματα που ελέγχονται και λογοδοτούν κατά τρόπο δοτό, για τα οποία δεν εξασφαλίζονται τα εχέγγυα του άμεσου ελέγχου που εξασφαλίζεται από την τριπλή διάκριση των τριών εξουσιών της Γαλλικής Επανάστασης και του κράτους δικαίου που προέκυψε από αυτήν. Δεν αναφέρομαι στα πατρώα μας δημοκρατικά πολιτεύματα επειδή οι νεογραικύλοι δυσανασχετούν όταν κάποιος τους τα θυμίζει. Οι αποκαλούμενες ανεξάρτητες αρχές είναι στην πραγματικότητα εξαρτημένες αρχές. Εξαρτώνται συνήθως από αυτούς που κατέχουν την εκτελεστική εξουσία και ελέγχουν το κοινοβούλιο. Οι αρχές αυτές συνήθως υποκαθιστούν την δικαστική εξουσία. Οι διαβόητες ανεξάρτητες αρχές αποτελούν ανεπίτρεπτες παραφυάδες της νομοθετικής και της εκτελεστικής εξουσίας που μπαίνουν στα πόδια της δικαστικής. Δεν προβλεπόταν η έκφυση παραφυάδων των τριών διακριτών εξουσιών από το δίκαιο που γέννησε η Γαλλική Επανάσταση, και όμως αυτό έχει γίνει. Το ατόπημα διαπράχθηκε από τα διαβούλια που έχουν τα άντρα τους στους δικηγορικούς οίκους των ΗΠΑ, όλοι γνωρίζουμε ποιοι κυριαρχούν στα άντρα αυτά. Είναι οι ίδιοι που έγραψαν το σχέδιο Ανάν για την παράδοση της Κύπρου στους Τούρκους. Από αυτούς έχει επανδρώσει και ο ΓΑΠ το επιτελείο του. Είναι οι ίδιοι που απεργάζονται κάθε σχέδιο εξώνησης και υποταγής της Ελλάδας.
Δεν είναι η μονιμότητα ή η παροδικότητα που καθορίζουν την σοβαρότητα των θεσμών. Αυτή η διάκριση είναι μια αυθαίρετη επινόηση του κυρίου Κρεμαστινού. Στο παράδειγμα του σημαντικότατου θεσμού της συντακτικής βουλής που αναφέραμε ο θεσμός διαρκεί ως ενεργός υπόσταση μόνο για μερικές ήμερες ή εβδομάδες, όσον απαιτείται για την σύνταξη της νέας πολιτείας. Ερωτώ;; Καθίσταται ο εν λόγω θεσμός ήσσονος σημασίας λόγω του βραχύβιου του;;
Την διαφορά μεταξύ θεσμών και φυσικών προσώπων που επανδρώνουν τους θεσμούς
γνώριζαν καλά οι αρχαίοι μας πρόγονοι: «Ου γαρ ο δικαστής, ουδ’ ο βουλευτής, ουδ’ ο εκκλησιαστής άρχων εστί, αλλά το δικαστήριον, η βουλή και ο δήμος» έγραφε και πάλι ο Αριστοτέλης. Δηλαδή σε ελεύθερη μετάφραση: «Δεν είναι άρχοντας αυτός που έχει καταλάβει το αξίωμα του δικαστή, ή του βουλευτή, ή του πολίτη που συμμετέχει στην εκκλησία του δήμου. Άρχοντες (θεσμοί) είναι το δικαστήριο, η βουλή και ο δήμος».
Κύριε Κρεμαστινέ, ζητάτε από τον πολίτη, αντί να βρίζει τον βουλευτή να στείλει άλλον στην βουλή και θέτετε εκ του ασφαλούς το ερώτημα – απάντηση ότι δεν θα λυθεί το πρόβλημα του, επειδή γνωρίζετε με βεβαιότητα ότι θα πρόκειται για μια ακόμη ανιαρή μορφοκλασματική (φρακταλική) επανάληψη.
Κύριε Κρεμαστινέ, εσείς οι πολίτικοι έχετε φέρει το Κοινό των Ελλήνων σε αδιέξοδο, το έχετε καταστήσει άπορο. Ημείς ηπορήκαμεν[vii] επειδή εσείς με τόσες πράξεις εκτροπής μας έχετε κλείσει όλες τις διεξόδους. Γιαυτό επιλέγουμε σήμερα τον Κανένα! Αχ! Μας λείπει και ο Οδυσσέας, αυτός με την πονηριά του μπορεί και να σας κατάφερνε! Γιατί κακά τα ψέμματα, πρέπει με την βοήθεια του Κανένα να σας πετάξουμε από πάνω μας, πριν μας φάτε ζωντανούς, ως νεότευκτοι, αδηφάγοι  Κύκλωπες!
Γιάννης Αλεξάκης
(Εκηβόλος)
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ


[i]              Έστι Δίκης οφθαλμός ος τα πάνθ’ ορά (Μένανδρος). Η αρχή αυτή που εκφράζει την εκ βαθέων ανάγκη του ανθρώπου για τελική δικαίωση, μεταβιβάσθηκε αργότερα στον Χριστιανισμό.
[ii]             Βλέπε: Στεφ. Ι. Δεληκωστόπουλου, Γένεση του Δικαίου και Αρχαιοελληνική Ποίηση. Σελίδα 26 κ.α. Εκδόσεις Αν. Σάκκουλα, 1996
[iii]             Αρχή άνδρα δείκνυσι – η εξουσία δείχνει τον άνδρα (εμφανίζει τις αρετές του ανδρός). Η φράση αποδίδεται στον Βίαντα τον Πριηνέα, αρχαίο Έλληνα σοφό, παρόμοια άποψη εκφράζεται στην Αντιγόνη του Σοφοκλή, στίχος 62. Από άλλους αποδίδεται στον Πιττακό τον Μυτιληναίο.
[iv]          Βλέπε: Η Δίκη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Ειδικό Αρχειακό Αφιέρωμα. www.Apodimos.com
[v]             Βλέπε: Μιχ. Στασινόπουλου, Μαθήματα Διοικητικού Δικαίου, 1954
[vi]             Un pouvoir d’arrêter l’autre pouvoir
[vii]            βρεθήκαμε σε αδιέξοδο

Posted in ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, ΜΜΕ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ | Leave a Comment »

Ο φασίστας Παγκαλος στο Βερολίνο και η λαϊκή βούληση – Αλληλεγγύη στους χαλυβουργούς

Posted by alfeiospotamos στο 18/12/2011


Παρασκευή 16/12/11, ο αντιπρόεδρος του μαύρου μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔΛΑΟΣ, Θ. Πάγκαλος, επισκέφθηκε το Βερολίνο για να πάρει μέρος σε συνέδριο με θέμα «Πολιτιστική Διπλωματία». Η ομάδα εργαζόμενων και φοιτητών Real Democracy Now ήμασταν στην αίθουσα, όπου με τοποθέτηση και πανό αναδείξαμε την πραγματική εικόνα της κρίσης, της ανεργίας, των περικοπών, των απολύσεων και της φτώχειας. Ταυτόχρονα
εκφράσαμε θερμά την αλληλεγγύη μας στο μεγαλειώδη αγώνα των χαλυβουργών. Ένας αγώνας στον οποίο προσβλέπουμε και ακουμπάμε όλοι!
Όσο και αν χαρακτηρίζουν τον αγωνιζόμενο λαό «μειοψηφία», «μαλάκες» και «αλήτες», το επιτελείο της κυβέρνησης των τραπεζιτών είναι παντού ανεπιθύμητο. Ούτε στο Βερολίνο — ούτε πουθενά!
Θα συνεχίσουμε την προσπάθειά μας για έναν κοινό αγώνα διεθνούς αλληλεγγύης, ενώνοντας τις δυνάμεις μας παντού! Νίκη στον αγώνα των απεργών της χαλυβουργίας!

Αλλ’ απ’ αυτά απέρχοντ’ οι Συγκλητικοίκαι σκυθρωποί πολλά οργίλα ομιλούν.Κ’ εκάστη τόγα φεύγουσα βαρβαρική φαίνεται νέφος καταιγίδα απειλούν.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης :

Οι Ταραντίνοι Διασκεδάζουν

Posted in ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ | Leave a Comment »

Π. Καμμένος: Εχουμε δώσει όρκο…Δείτε την ομιλία του (3-12 2011)

Posted by alfeiospotamos στο 06/12/2011

Κανείς στην βουλή δεν χειροκρότησε…

Posted in ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ | Leave a Comment »

Οι Ισλανδοί γράφουν ιστορία με το νέο Σύνταγμά τους

Posted by alfeiospotamos στο 04/12/2011

Ολοι οι πολίτες μέσω Facebook, Twitter, Youtube και μιας ειδικής ιστοσελίδας διαμορφώνουν τον καταστατικό χάρτη της χώρας
Αφού αρνήθηκαν να χρεωθούν τις «τοξικές» επενδύσεις και να αποζημιώσουν τις αγγλικές και ολλανδικές τράπεζες, οι 320.000 Ισλανδοί συμμετέχουν στη σύνταξη του νέου Συντάγματος για μεγαλύτερη διαφάνεια και ανάληψη ευθύνης από τους πολιτικούς αλλά και τους πολίτες.

Η άμεση δημοκρατία του αθηναϊκού χρυσού αιώνα ξαναγεννιέται, πολύ μακριά από το λίκνο της, στην παγωμένη Ισλανδία, όπου μετά το «στραπάτσο» του 2008 οι πολίτες συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωση του νέου Συντάγματος της χώρας.
Η οικονομική κρίση που οδήγησε την Ισλανδία στην κατάρρευση είχε ως συνέπεια ο λαός των «ψαράδων» να αφυπνιστεί και να επαναστατήσει, όχι όμως βγαίνοντας στους δρόμους, αλλά παίρνοντας το μέλλον του στα χέρια του. Αφού έσυραν τον πρώην πρωθυπουργό Γκέιρ Χάαρντε στα δικαστήρια με την κατηγορία της βαριάς αμέλειας στην τραπεζική κρίση, και αρνήθηκαν να αποζημιώσουν τις αγγλικές και ολλανδικές τράπεζες για την επενδυτική φούσκα Icesave, οι 320.000 Ισλανδοί συμμετείχαν στη σύνταξη του νέου τους Συντάγματος μέσω Facebook, Twitter και Youtube, αλλά και την ειδική ιστοσελίδα που φτιάχτηκε για να ενημερώνονται για τις εξελίξεις και να σχολιάζουν καταθέτοντας τις δικές τους προτάσεις.
Το ισχύον Σύνταγμα της χώρας έχει αλλάξει επτά φορές μετά την ανεξαρτητοποίησή της από τη Δανία το 1944, ωστόσο οι βασικές του αρχές δεν έχουν αλλάξει από το 1874. Εδώ και δύο χρόνια είχαν ξεκινήσει οι διαδικασίες για την αναθεώρηση του, ενώ η δημόσια διαβούλευση ξεκίνησε στις 6 Απριλίου, όταν ανέλαβε επισήμως τα καθήκοντά του το Συνταγματικό Συμβούλιο, μια 25μελής ομάδα πολιτών που εξελέγησαν από τον λαό και διορίστηκαν από τη Βουλή να μελετήσουν και να παρουσιάσουν το νέο νομοθέτημα.
3.500 προτάσειςΟι 25 καθημερινά και μέχρι τις 29 Ιουλίου δέχονταν τα σχόλια και τις προτάσεις των συμπατριωτών τους μέσω Ιντερνετ, που έφτασαν τις 3.500. Το τελικό κείμενο παραδόθηκε στο Κοινοβούλιο και θα υποβληθεί σε δημοψήφισμα πριν επικυρωθεί. Τα 9 κεφάλαια και 114 άρθρα που απαρτίζουν το νέο Σύνταγμα διέπονται από μια έντονη διάθεση για μεγαλύτερη λαϊκή συμμετοχή, διαφάνεια και ανάληψη ευθύνης από τους πολιτικούς αλλά και τους πολίτες.
Ο πρώην πρωθυπουργός Γκέιρ Χάαρντε σύρθηκε στα δικαστήρια με την κατηγορία της βαριάς αμέλειας στην τραπεζική κρίση.
Στο κείμενο ρυθμίζονται με μεγάλη λεπτομέρεια οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες, όπου εισάγονται καινούργια στοιχεία, όπως λόγου χάρη το γεγονός πως μια πρόταση μομφής εναντίον πρωθυπουργού (οι πρωθυπουργοί εκλέγονται από το Κοινοβούλιο) θα πρέπει απαραιτήτως να συνοδεύεται από εισήγηση για το πρόσωπο που θα τον αντικαταστήσει. Αναφέρεται ακόμη ότι ουδείς υπουργός δύναται να παραμείνει στο ίδιο αξίωμα για περισσότερα από 8 χρόνια, ενώ όποιος γίνεται μέλος της κυβέρνησης θα πρέπει αυτομάτως να εγκαταλείπει τη βουλευτική του ιδιότητα.
Συλογική ευθυνη

  • Η καινοτομία και παντελής έλλειψη των συμβατικών αγκυλώσεων που έχουν τα κλασικά ευρωπαϊκά συνταγματικά κείμενα είναι εμφανής ήδη από την εισαγωγή: «Εμείς, που κατοικούμε στην Ισλανδία, θέλουμε να δημιουργήσουμε μια δίκαιη κοινωνία, όπου όλοι είναι ίσοι.
  • Η διαφορετική καταγωγή μας, μας κάνει πιο πλούσιους ως σύνολο και μαζί έχουμε την ευθύνη για την κληρονομιά στις επόμενες γενιές, τη γη και την ιστορία, τη φύση, τη γλώσσα και τον πολιτισμό».
Για κάθε νόμο
Δημοψήφισμα εφόσον το ζητήσουν 10 στους 100 ψηφοφόρους
Το νομοθέτημα συμπεριλαμβάνει αρκετά νέα στοιχεία που διασφαλίζουν το δικαίωμα του κοινού να λαμβάνει μέρος στις αποφάσεις και να διαδραματίζει ρόλο στο νομοθετικό έργο. Για παράδειγμα, υπάρχει η πρόβλεψη να γίνεται δημοψήφισμα για οποιοδήποτε νομοσχέδιο αρκεί να το επιθυμεί το 10% του εκλογικού σώματος, ενώ το 2% των εκλογέων έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν νομοσχέδιο προς ψήφιση στη Βουλή.
Η άμεση δημοκρατία μπαίνει δηλαδή σε πρακτική εφαρμογή. Παρότι το νέο Σύνταγμα αναγνωρίζει την υποχρέωση της Ισλανδίας να μετέχει σε διεθνείς Οργανισμούς και να υπακούει στους κανόνες τους, ορίζει ρητά ότι στην περίπτωση που το Κοινοβούλιο θέλει να επικυρώσει συνθήκη από την οποία θα απορρέει μεταβίβαση της κυριαρχίας σε κάποιον Οργανισμό, ο μόνος αρμόδιος για να λάβει αυτή την απόφαση θα είναι ο λαός μέσω δημοψηφίσματος.
Οι διεργασίες που οδήγησαν στην κατάρτιση του Συντάγματος ήταν μακρόχρονες και πέρασαν από? σαράντα κύματα. Αρχικά είχε αποφασιστεί η εκλογή μιας ομάδας 25 έως 31 ατόμων, που θα λειτουργούσαν σαν «μίνι» αναθεωρητικό Κοινοβούλιο. 522 Ισλανδοί έβαλαν υποψηφιότητα, 30% εκ των οποίων ήταν γυναίκες και το 70% άνδρες.
Η εγκυρότητα της εκλογικής διαδικασίας αμφισβητήθηκε και το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι δεν ήταν σύννομη για εντελώς διαδικαστικούς λόγους. Η κυβέρνηση, ωστόσο, είχε δεσμευτεί ότι το αρχαιότερο Κοινοβούλιο του κόσμου -ιδρύθηκε το 930 μ.Χ.- θα ήταν αυτό που θα επανέφερε την άμεση δημοκρατία και θα επέτρεπε στους πολίτες να συμμετέχουν στη διαμόρφωση του νέου Συντάγματος.
Οπότε αναζήτησε μια διαφορετική λύση προκειμένου να υλοποιήσει τη δέσμευσή της. Στις 24 Φεβρουαρίου, λοιπόν, η συμβουλευτική ομάδα που συγκλήθηκε για λογαριασμό του Κοινοβουλίου, απεφάνθη ότι η Βουλή θα μπορούσε να ορίσει ένα συνταγματικό συμβούλιο, όπερ και εγένετο.
Μέλη του συμβουλίου διορίστηκαν εκείνοι που συγκέντρωσαν τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων στην ακυρωθείσα εκλογική διαδικασία και έτσι δεν υπήρξαν επί της ουσίας καθυστερήσεις.
Το συμβούλιο ανέλαβε αμέσως δράση και παρέδωσε μέσα σε τρεις μόλις μήνες το κείμενο, το οποίο θα είναι το πιο πρωτοποριακό που έχει υιοθετήσει ευρωπαϊκή χώρα.
ΜΑΡΙΑ ΑΔΑΜΙΔΟΥ
madam@pegasus.gr

Posted in ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ | Leave a Comment »

ΠΟΥΘΕΝΑ ΗΣΥΧΙΑ – ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΤΡΙΣΕ Ο ΡΟΜΠΑΪ

Posted by alfeiospotamos στο 14/11/2011

Posted in ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ | Leave a Comment »

Η Εξέγερση

Posted by alfeiospotamos στο 15/10/2011


Tο 1999, 5 ημέρες συντάραξαν το κόσμο καθώς δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτών κατέλαβαν τους δρόμους του Σιάτλ για να διαμαρτυρηθούν για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου/Π.Ο.Ε. (World Trade Organization/W.T.O.). Περιβαλλοντολόγοι, δικηγόροι, συνδικάτα, φοιτητές, αναρχικοί και ειρηνιστές, όλοι μαζί ενωμένοι ζητώντας να δοθεί προσοχή στο πως οι νόμοι του Π.Ο.Ε. επηρεάζουν τη δημοκρατία σε όλο τον κόσμο.
H ταινία βασίζεται στο αληθινό γεγονός της μεγάλης πολιτικής κινητοποίησης αυτής της γενιάς και ρίχνει μία σε βάθος ματιά σ΄αυτά που διαδραματίστηκαν κατά την διάρκεια των 5 ημερών που συγκλόνισαν τον κόσμο το 1999, όταν 10.000 διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους σε μία προσπάθεια να εμποδίσουν τις συνομιλίες του World Trade Organization. Αυτό που ξεκίνησε ως φιλήσυχη διαδήλωση πήρε γρήγορα διαστάσεις εξέγερσης και οι διαδηλωτές βρέθηκαν αντιμέτωποι με ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας.

Posted in ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ | Leave a Comment »