ΑΛΦΕΙΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ

Η ΤΑΞΗ ΠΟΥ ΔΙΑΚΡΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΔΕΝ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΠΑΡΑ ΣΠΑΝΙΑ ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ΄ ΚΙ ΑΥΤΟ, ΕΠΕΙΔΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ. Αριστοτέλης

Archive for the ‘ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ’ Category

Yπερψήφιση από τη γαλλική Γερουσία του νόμου που ποινικοποιεί την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων.

Posted by alfeiospotamos στο 24/01/2012

Το νομοσχέδιο προβλέπει πρόστιμα που φτάνουν τα 45.000 ευρώ και φυλάκιση μέχρι ένα έτος για τους παραβάτες.

Τζιτζερναγκαπέρτ: ένα σχεδόν άγνωστο μνημείο γενοκτονίας, που «ξεχάστηκε«από πολλλούς Ελληνες (τέως και επίδοξους) πρωθυπουργούς…Βέβαια, κάποιοι έχουν άλλες προτιμήσεις και από δεξιά, και από …(φωτο) αριστερά όλοι στο Ισραήλ… :


Posted in ΑΡΜΕΝΙΑ, ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, ΤΟΥΡΚΙΑ | Leave a Comment »

Ο τουρκικός φασισμός ξανά στην επικαιρότητα

Posted by alfeiospotamos στο 22/01/2012

Οι Τούρκοι βγήκαν ξανά στους δρόμους του Παρισιού

Τουλάχιστον 15.000 «Ευρωπαίοι» τουρκική καταγωγής, στην πλειοψηφία τους Τούρκοι που ζουν στη Γαλλία, διαδήλωσαν χτες στο Παρίσι για να καταγγείλουν το νομοσχέδιο που ποινικοποιεί την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τους Οθωμανούς το 1915. Δείτε για άλλη μια φορά τι κάνει, τι έκανε το καθεστώς του ισλαμιστή πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν και τι λέει παθιασμένα ο ίδιος:

.
Ας μη ξεχνάμε και το γεγονός ότι πάνω από 100 δημοσιογράφοι έχουν συλληφθεί στην Τουρκία την τελευταία «δημοκρατική» διετία υπό το καθεστώς του ισλαμιστή πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν.
Τι θα πουν αύριο Δήμας & Μαρκουλλή στον Νταβούτογλου της Τουρκίας των φυλακισμένων δημοσιογράφων;

Posted in ΑΡΜΕΝΙΑ, ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ, ΤΟΥΡΚΙΑ | Leave a Comment »

Ισραήλ:στη βουλή η γενοκτονία Αρμενίων

Posted by alfeiospotamos στο 26/12/2011

Μία επιτροπή του ισραηλινού κοινοβουλίου αναμένεται να συζητήσει σήμερα ένα νομοσχέδιο με το οποίο θα αναγνωρίζεται η «γενοκτονία των Αρμενίων». Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία αναμένεται ότι θα επιδεινώσει τις ήδη τεταμένες σχέσεις του Ισραήλ με την Τουρκία.
Η επιτροπή εκπαιδευτικών θυμάτων θα συνεδριάσει για να συζητήσει την πρόταση νόμο που θα ορίζει την 24η Απριλίου «ημέρα που ξεκίνησαν οι σφαγές στην Αρμενία το 1915», μέρα μνήμης της «σφαγής του αρμενικού λαού«.
«Είναι χρόνια που επεξεργαζόμαστε αυτό το νομοσχέδιο» δήλωσε η Ζορζέτ Αβακιάν, μέλος της Εθνικής Αρμενικής Επιτροπής της Ιερουσαλήμ, μιλώντας στο δημόσιο ραδιόφωνο και πρόσθεσε ότι ήρθε η ώρα.

Το 2007 το ισραηλινό κοινοβούλιο είχε απορρίψει μια παρόμοια πρόταση αφού το Ισραήλ και η Τουρκία διατηρούσαν στενούς δεσμούς. Όμως τον Μάιο του 2010, οι σχέσεις των δύο χωρών διαταράχθηκαν μετά το θάνατο εννέα Τούρκων ακτιβιστών από τις ισραηλινές ειδικές δυνάμεις που επιχείρησαν να σταματήσουν το στολίσκο που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα ενώ τον Οκτώβριο, η Τουρκία απέλασε τον πρεσβευτή του Ισραήλ στην Άγκυρα και ακύρωσε τις στρατιωτικές συμφωνίες που είχε συνάψει με τη χώρα.

«Επί χρόνια η ισραηλινή κυβέρνηση αρνιόταν να αναγνωρίσει τη γενοκτονία για κυνικούς, στρατηγικούς και οικονομικούς λόγους, που συνδέονταν με τις σχέσεις της με την Τουρκία», 

τόνισε η Ζαχάβα Γκαλ-Ον, βουλευτής
του αριστερού κόμματος Μερέτζ, που στηρίζει το νομοσχέδιο.

Την περασμένη εβδομάδα η Άγκυρα αντέδρασε έντονα όταν το γαλλικό κοινοβούλιο ενέκρινε νόμο με τον οποίο ποινικοποιείται η άρνηση της γενοκτονίας. Η Τουρκία ανακοίνωσε ότι παγώνει τη στρατιωτική συνεργασία της με τη Γαλλία, ανακάλεσε τον πρεσβευτή της και κατηγόρησε με τη σειρά της τους Γάλλους για γενοκτονία στην Αλγερία.

Επιμέλεια: Φαίη Τσαμούλη

Posted in ΑΡΜΕΝΙΑ, ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, ΙΣΡΑΗΛ, ΤΟΥΡΚΙΑ | Leave a Comment »

Ο Ερντογάν απειλεί ξανά

Posted by alfeiospotamos στο 18/12/2011

Σταματήστε τον Ερντογάν!

Ο Ερντογάν, ως γνωστόν φανατικός ισλαμιστής και αρνητής της γενοκτονίας των Αρμενίων συνεχίζει αδιάντροπα τις προπαγανδιστικές του δημαγωγίες τις οποίες δεν διστάζει πλέον να τις συνδυάζει με απειλές κατά της Γαλλίας  (ο τούρκος πρωθυπουργός απείλησε το γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί ότι πρόκειται να υπάρξουν «πολύ σοβαρές», «ανεπανόρθωτες» συνέπειες εάν η Γαλλία επικυρώσει ένα νομοσχέδιο το οποίο ποινικοποιεί την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων*)!
Η Άγκυρα αρνείται τη γενοκτονία των Αρμενίων και υποστηρίζει ότι πολλοί Μουσουλμάνοι Τούρκοι και Κούρδοι δολοφονήθηκαν επίσης κατά τη ρωσική εισβολή στην ανατολική Ανατολία, και (κάτι που δεν αναφέρουν τα ελληνικά ΜΜΕ) κατηγορεί

την Γαλλία για τα εγκλήματα στην Αφρική κατά τη διάρκεια της γαλλικής αποικιοκρατίας, όσο αφορά όμως το λεγόμενο ολοκαύτωμα των Εβραίων, το αναγνωρίζει χωρίς καμία διαμαρτυρία…
*Ο πρόεδρος Σαρκοζί έχει δεσμευθεί ενώπιον της σημαντικής αρμενικής κοινότητας της Γαλλίας για την ψήφιση νόμου που θα ποινικοποιεί την άρνηση της γενοκτονίας. Αν το νομοσχέδιο ψηφισθεί, η άρνηση της γενοκτονίας θα τιμωρείται εφεξής με ένα χρόνο φυλάκιση και χρηματικό πρόστιμο 45.000 ευρώ 
ΠΗΓΗ

Posted in ΑΡΜΕΝΙΑ, ΓΑΛΛΙΑ, ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, ΤΟΥΡΚΙΑ | Leave a Comment »

Greek Americans memorialize the Greek Genocide on East and West Coast.

Posted by alfeiospotamos στο 26/10/2011

Hellenic League of America, HLA
hellenicleague@hotmail.com
 October 25, 2011

For the first time, on the week of September 15, 2011, Greek Americans remembered the Greek Genocide of 1914-1923 with memorial services on both the East and West Coast. On September 18th, the Asia Minor Holocaust Memorial Observance Committee, headed by Archon Bill Theodosakis, held their annual commemoration of the Greek Holocaust at Three Hierarchs Greek Orthodox Church in Brooklyn New York. This year’s commemoration saw a large influx of Greeks from across the tri-state area joining with local parishioners to observe the memorial service and listen to guest speaker Prof. Michael Stratis.

The annual commemoration, which normally goes unnoticed by the greater Greek American community, inspired for the first time another such memorial service to be held in California. Also on Sept 18th, St. Basil Greek Orthodox Church in Stockton, CA, organized their own memorial service to remember the victims of the Asia Minor Catastrophe in solidarity with services held in Brooklyn.

It is the hope of the Hellenic League of America to expand memorial services in Greek Orthodox Churches in 2012. It is the duty of all Greek-Americans to remember the victims who were martyred during the 1914-1923 Genocide. Those interested in joining this growing movement are asked to speak with their local church officials and request such a memorial service for the victims of the Asia Minor Genocide. Usually, parish members must ask 3 or 4 weeks prior to Sept 15th. The final step is to raise $40 to $80 so that the Church can cook the Kolyva for the memorial service.

The 2012 goal includes to expand these memorial services to more US. cities such as Chicago, Phoenix ,Houston, San Francisco, Seattle, Portland, Cleveland, Tampa, Washington D.C., Pittsburgh, Las Vegas, and Salt Lake City. Those interested in handing out material on the Greek Genocide during their memorial services are free to use the HLA’s pamphlet on the Genocide, which can be found below, free of charge.

http://www.hellenicleagueonline.org/pdf/27732_GreekGenocidepamphlet.pdf

ALFEIOS:
A remark synellines!
To remember and honor someone who massacred the Greeks must pay  from 40 to 80 dollarsCost estimate is the memory?

The Kolyva to offer the Church of the fortune, which is from … «offers» his «flock« of… 

Posted in ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ, ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ | Leave a Comment »

"Ασημένια φεγγάρια","Κισμέτ" και βεβαίως…AGHET που δεν είδατε…!

Posted by alfeiospotamos στο 13/10/2011


AGHET. Η καταστροφή. Ελληνικοί υπότιτλοι.

Το  ντοκιμαντέρ που θα πρέπει να δει ολόκληρο κάθε αξιοπρεπής άνθρωπος του πλανήτη και πρωτίστως οι Έλληνες.

Ένα  ντοκιμαντέρ με πλούσιο κινηματογραφικό, φωτογραφικό υλικό και σπάνια ντοκουμέντα.. Eμείς ευχαριστούμε θερμά  -για άλλη μια  φορά- την μεταφράστρια για τους ελληνικούς υπότιτλους και για το πολύτιμο έργο της στον τομέα του ελληνικού πολιτισμού.

Το «Aghet» έχει λάβει το βραβείο για το καλύτερο ντοκιμαντέρ από τη γερμανική τηλεόραση το 2010. Προβλήθηκε και εφέτος ξανά, πρόσφατα, κατά την διάρκεια  της επίσκεψης του Τούρκου Πρωθυπουργού στην Γερμανία, σε πολλά τοπικά τηλεοπτικά κανάλια. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Γερμανία όπου ζουν εκατομμύρια Τούρκοι δεν προβάλλεται κανένα τούρκικο σήριαλ….)
Συνεχίζεται…

Συνεχίζεται…

Posted in ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ, ΤΟΥΡΚΙΑ | Leave a Comment »

Φταίνε οι σημερινοί Τούρκοι για τις γενοκτονίες του 1915-1916;

Posted by alfeiospotamos στο 18/09/2011

Για τις γενοκτονίες του 1915-1916 πολλοί ισχυρίζονται ότι δεν φέρουν καμία ευθύνη οι σημερινοί Τούρκοι. Όμως, η εκλεγμένη από τους σημερινούς Τούρκους κυβέρνηση και μάλιστα  με πλειοψηφία όχι μόνο δεν αναγνωρίζει τίποτα, αλλά κάνει τα πάντα για να διαστρεβλώσει ιστορικές αλήθειες, γεγονότα…
Ο Enver Pascha  όπως και ο Mehmed Talât, γνωστός ως  Talât Bey ή Talât Pascha* παρότι είναι γνωστά τα εγκλήματα τους κατά της ανθρωπότητας, με συμμετοχή της κυβέρνησης της Τουρκίας αλλά και με την ανοχή της μεγάλης πλειοψηφίας των Τούρκων τιμούνται με διάφορες μορφές (μεγαλοπρεπείς τάφοι, ονοματοδοσία ακόμη και σχολείων, οδών)...,
Mehmed Talât, όπως γράφει στην Βικιπαίδεια ήταν μασόνος, ο μέγας μάγιστρος της μεγάλης στοάς της Τουρκίας (Hür ve Kabul Edilmiş Masonlar Büyük Locası)….(1)
Η αγγλική Βικιπαίδεια (2)αναφέρει επίσης:
Ο Mehmed Talaat γεννήθηκε το 1874 στην πόλη Κάρντζαλι στο βιλαέτι της Αδριανουπόλεως σε οικογένεια κατώτερου δημόσιου υπαλλήλου που εργάζονταν για την οθωμανική αυτοκρατορία. Ο πατέρας του κατάγονταν από ένα χωριό της ορεινής νοτιοανατολικής σημερινής Βουλγαρίας. Είχε δυνατό σωματότυπο και σκούρα επιδερμίδα. Οι τρόποι του ήταν απότομοι, κάτι που τον ανάγκασε να εγκαταλείψει το δημόσιο προπαρασκευαστικό σχολείο χωρίς απολυτήριο μετά από μια σύγκρουση με το δάσκαλό του. Καθώς δεν είχε απολυτήριο, μπήκε στο προσωπικό της επιχείρησης τηλέγραφων ως ταχυδρομικός υπάλληλος στην Αδριανούπολη. Ο μισθός του δεν ήταν μεγάλος, έτσι δούλευε υπερωρίες σαν καθηγητής της τουρκικής γλώσσας στο Συμμαχικό ισραηλινό σχολείο που λειτουργούσε για την εβραϊκή κοινότητα της Αδριανούπολης.
Σε ηλικία 21 ετών απέκτησε ερωτικό δεσμό με την κόρη του εβραίου διευθυντή για τον οποίο εργάζονταν. Πιάστηκε να στέλνει ένα τηλεγράφημα που έλεγε 
«Τα πράγματα πάνε καλά. Σύντομα θα φτάσω στον στόχο μου». 
Κατηγορήθηκε με άλλους δύο φίλους του από το ταχυδρομείο πως παραποιούσαν τον επίσημο τηλέγραφο και συνελήφθη το 1893. Υποστήριξε ότι το εν λόγω μήνυμα το έστελνε στη φίλη του. Η εβραία ήρθε προς υπεράσπισή του. Με καταδίκη σε δύο ετών στη φυλακή, του δόθηκε χάρη αλλά εξορίστηκε στην Θεσσαλονίκη ως ταχυδρομικός υπάλληλος.
Αργότερα παντρεύτηκε την Hayriye Hanım (που έγινε αργότερα γνωστή ως Hayriye Talaat Bafralı), ένα νεαρό κορίτσι από τα Ιωάννινα.
Enver-Pascha-Brücke

Αλλά μέχρι και στην Γερμανία έχει φτάσει το η νεοτουρκική αδιαλλαξία: Στο Potsdam, στην περιοχή Babelsberg έχουν ονομάσει την εκεί βρισκόμενη γέφυρα EnverPaschaBrücke

 Η αντιγραφή της ανάρτησης επιτρέπεται (προτρέπεται) άνευ όρων.
Αλήθεια, εσείς παρακολουθείτε τα δόλια τούρκικα σήριαλ στα ελληνικά κανάλια;


(1) Talât Pascha war Freimaurer und als solcher erster Großmeister der Großloge der Freien und Angenommenen Maurer der Türkei

(2) Mehmed Talaat was born in 1874 in Kırcaali town of Edirne Vilayet into the family of a junior civil servant working for the Ottoman Empire. His father was from a village in the mountainous southeastern corner of present-day Bulgaria. He had a powerful build and a dark complexion. His manners were gruff, which caused him to leave the civil preparatory school without a certificate after a conflict with his teacher. Without earning a degree, he joined the staff of the telegraph company as a postal clerk in Edirne. His salary was not high, so he worked after hours as a Turkish language teacher in the Alliance Israelite School which served the Jewish community of Edirne.
At the age of 21 he had a love affair with the daughter of the Jewish headmaster for whom he worked. He was caught sending a telegram saying «Things are going well. I’ll soon reach my goal.» With two of his friends from the post office, he was charged with tampering with the official telegraph and arrested in 1893. He claimed that the message in question was to his girlfriend. The Jewish girl came forward to defend him. Sentenced to two years in jail, he was pardoned but exiled to Salonica as a postal clerk.
Later, he married Hayriye Hanım (later known as Hayriye Talaat Bafralı), a youn
Πηγή: ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΝΑΒΑΣΙΣ

Posted in ΑΡΜΕΝΙΑ, ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ, ΤΟΥΡΚΙΑ | Leave a Comment »

Ολα αυτά τα χρήματα πρέπει να περιέλθουν τώρα στο τουρκικό κράτος…

Posted by alfeiospotamos στο 15/09/2011

…τιμητική(!) ονομασία σχολείου στην σημερινή Τουρκία… 

Αλήθεια, εσείς παρακολουθείτε τα δόλια τούρκικα σήριαλ στα ελληνικά κανάλια;

Αποκαλυπτικά στοιχεία σε πρόσφατο Συνέδριο Μικρασιατών

Μια ενδιαφέρουσα Ιστορική Αναδρομή
του Μελά Γιαννιώτη

Σε Συνέδριο Μικρασιατών Ελλήνων που πραγματοποιήθηκε στις 9/11/08 στην Πτολεμαΐδα ένας εκ των εισηγητών του, ο Φάνης Μαλκίδης, αναφέρθηκε στο βιβλίο αυτοβιογραφίας του Πρεσβευτή των ΗΠΑ. στην Κωνσταντινούπολη Χένρι Μοργκεντάου κατά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, μετέπειτα Προέδρου της Επιτροπής «Ανταλλαγής πληθυσμών» και κατά τη λήξη του Α΄ Παγκόσμιου πολέμου Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ.
Κατά τον εισηγητή, στο βιβλίο αυτό με τίτλο «Ambassandor Morgentaus story New York 1919» αναφέρονται τα εξής ανατριχιαστικά και κτηνώδη:

«Μια μέρα ο Ταλαάτ Πασά μου έκανε την πιο εκπληκτική ίσως παράκληση που είχα ακούσει στη ζωή μου:

Οι ασφαλιστικές εταιρείες της Νέας Υόρκης Life Insurance Company (New York Life) και Equitable είχαν επί πολλά χρόνια αρκετούς Αρμένιους πελάτες. Η έκταση στην οποία αυτοί οι άνθρωποι ασφαλίζονταν ήταν μία ακόμη απόδειξη του επιχειρηματικού τους πνεύματος. Θα επιθυμούσα (είπε ο Ταλαάτ) να πείσετε τις αμερικανικές ασφαλιστικές εταιρείες να μας στείλουν έναν πλήρη κατάλογο όσων Αρμενίων έχουν κάνει ασφάλεια ζωής.

Είναι ουσιαστικά όλοι τους νεκροί τώρα και δεν έχουν αφήσει κληρονόμους για να εισπράξουν τις αποζημιώσεις. Φυσικά, όλα αυτά τα χρήματα πρέπει να περιέλθουν τώρα στο τουρκικό κράτος…».
Στις παραπάνω ανατριχιαστικές αποκαλύψεις παραθέτω προς ενημέρωση και τα ακόλουθα:
Ποιος ήταν ο Ταλαάτ και ποιος ο Μοργκεντάου;

Ο Μεχμέτ Ταλαάτ γεννήθηκε το έτος 1874 στην Αδριανούπολη και δολοφονήθηκε «εν μέση οδό» στο Βερολίνο από τον Αρμένιο εκδικητή Τεϊλιριάν το έτος 1921, παρά την υπόθαλψη που του παρείχε η τότε Γερμανία.
Ήρθε νέος στη Θεσσαλονίκη και υπηρέτησε ως Γραμματέας στα οθωμανικά ταχυδρομεία, τα οποία, όπως και όλες οι άλλες δραστηριότητες της πόλης, εβραιοκρατούνταν. Έτσι, πολύ γρήγορα έγινε και αυτός ενεργός Ντολμές, δηλαδή Τουρκοεβραίος συνωμότης, και αναδείχθηκε πυρήνας της τριανδρίας του κομιτάτου «Ένωση και Πρόοδος» των Νεότουρκων. Οι άλλοι δύο ήταν οι γνωστοί σφαγείς των Χριστιανών υπόδουλων Εμβέρ και Τζεμάλ.
Νεότερος κατά εφτά χρόνια αυτού ήταν το αλβανόπαιδο της Θεσσαλονίκης Αλή Ριζά, που ορφανός πατρός από ηλικία 7 ετών έζησε στη Χρυσαυγή Λαγκαδά και 12 ετών επέστρεψε, καθώς εισήχθη στην κατώτερη οθωμανική στρατιωτική σχολή Θεσσαλονίκης, που «παρήγαγε» Γενίτσαρους και Ντολμέδες, για να αναδειχθεί περιπετειωδώς ως μέγας, μετονομασμένος στο μεταξύ Μουσταφά Κεμάλ και «Ατατούρκ», δηλαδή «Πατέρας των Τούρκων», μέγας σφάχτης των Ελλήνων Χριστιανών και αυτός, «στεφανούμενος» όμως έκτοτε από τους Έλληνες Χριστιανούς για τις «αγαθοεργές» πράξεις του και χάριν «καλής γειτονίας», όπως τη ζούμε και τη βλέπουμε καθημερινώς.
Μετά την επικράτηση των Νεότουρκων από τη Θεσσαλονίκη ο Ταλαάτ αναρριχάται και γίνεται Υπουργός Εσωτερικών (1913-1917) και Μέγας Βεζύρης, δηλαδή αξίωμα περίπου ως Πρωθυπουργού, μέχρι την πτώση του κατά το 1918.
Αδίστακτος και φανατισμένος, πρωτοστάτησε και εκτέλεσε τα σχέδια των Γερμανών οργανωτών του οθωμανικού στρατού, ένα εκ των οποίων ήταν ο εκτοπισμός των ικανότερων και παραγωγικότερων στοιχείων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Ελλήνων και Αρμενίων. Όχι βέβαια των Εβραίων και των Εβραιότουρκων Ντολμέδων, όπως ήταν ο ίδιος και οι ομόφρονοί του.
Ο θηριώδης Ταλαάτ υπερέβη εαυτόν και πέραν των οργανωμένων εκτοπισμών κάθε ελληνογενούς στοιχείου της Θράκης, Πόντου και Μ. Ασίας, πρωταγωνίστησε ο ίδιος στη διπλή γενοκτονία Ελλήνων και Αρμενίων. Με δική του εντολή και φροντίδα από την άνοιξη του έτους 1914 μέχρι την πτώση του και τη φυγάδευσή του με γερμανικό υποβρύχιο στη Γερμανία, μαζί με τους δύο άλλους συνενόχους του Εμβέρ και Τζεμάλ, κατασφαγιάστηκαν εκατομμύρια Χριστιανών Ελλήνων, Αρμενίων και Συρομακεδόνων κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου πολέμου.
Αν δε μεσολαβούσε η Ανακωχή του Μούδρου κατά το έτος 1918 και η πτώση των σφαγέων, δε θα απέμενε ούτε δείγμα Έλληνα ή άλλων Χριστιανών στο… Δοβλέτι. Η σημερινή πραγματικότητα το επιβεβαιώνει.

Να δούμε τώρα και τον ανθρωπιστή «φιλέλληνα» Μοργκεντάου.
Ο Ερρίκος ή Χένρι Μοργκεντάου γεννήθηκε στο Μανχάιμ της Γερμανίας το 1856 από Εβραίους γονείς, όπως λέγεται. Το 1865 μετανάστευσε στις ΗΠΑ. Επέστρεψε ως Πρέσβης της νέας χώρας του στην Κωνσταντινούπολη το 1913, όπου υπηρέτησε μέχρι το 1916, ένα χρόνο πριν εισέλθει η Αμερική στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο.
Συνεπώς και ως Πρέσβης ουδέτερης χώρας έπρεπε να είναι και ο ίδιος ουδέτερος. Μεταξύ άλλων, έπρεπε να φροντίσει να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους οι από το 1882 τουλάχιστον εργαζόμενες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία αμερικανικές ασφαλιστικές εταιρείες, όπως η περίπτωση της «New York Life», πριν αυτές αποχωρήσουν λόγω ή και με πρόφαση την εμπόλεμη κατάσταση άλλων.
Τι έκανε γι’ αυτό; Δε μας το αναφέρει, όπως αντίθετα λέει και προβάλλει άλλα αυτονόητα αγαθόεργά του.
Ως ανώτατος αξιωματούχος ξένης μεγάλης δύναμης τι έπραξε για να αποτρέψει τον κάθε θηριώδη σφαγέα Χριστιανών υπόδουλων λαών, όχι όμως και Εβραίων; Και αν το έπραξε, τι αποτέλεσμα είχε;
Και τέλος: Τα κέρδη των εκεί ασφαλιστικών εταιρειών της χώρας του τι απέγιναν; Έμειναν εντός Τουρκίας ή πέταξαν υπερατλαντικώς; Αυτά όμως ίσως είναι «πταίσματα». Να δούμε και τα εγκλήματα:
Το 1923 και μετά την, καλοσχεδιασμένη από τους ίδιους πάντα «φίλους και συμμάχους» μας, Μικρασιατική Καταστροφή του πάντα δύστυχου Ελληνισμού, που επαναλήφθηκε διά «πατέντας» στην Κύπρο 52 χρόνια αργότερα, ως «μοναδικός επί γης ικανός και έντιμος», ανακαλείται από την Πρεσβεία των ΗΠΑ στο Μεξικό, όπου υπηρετούσε από το έτος 1920, διοριζόμενος -λέγουν- δήθεν από την Κοινωνία των Εθνών, δηλαδή υπόθεση καθαρά Ευρωπαίων και όχι Αμερικανών -όπως πονηρώς δεν το λένε-, Πρόεδρος της Επιτροπής Αποκατάστασης Προσφύγων στην Αθήνα, όπου τιμάται πολλαπλώς και αναδεικνύεται μέχρι και διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της. Την «εκπληκτική κατάσταση» των Ελλήνων ασφαλιζομένων και δικαιούχων αποζημιώσεως από αμερικανικές ασφαλιστικές εταιρείες που του είχε ζητήσει ο σφαγέας Ταλαάτ για τους Αρμένιους όλως τυχαίως την… ξέχασε! Μήπως δε γνώριζε ότι περισσότεροι από τους Αρμένιους ήταν οι ασφαλιζόμενοι Έλληνες; Γιατί σιώπησε; Και τι είδους «αποκατάσταση προσφύγων» έκανε ως Πρόεδρος, όταν τους στερούσε και τους απέκρυβε δικαιώματά τους κατά αμερικανικών εταιρειών;
Γιατί όμως ένας δίκαιος, έντιμος, φιλάνθρωπος, ικανός, γνώστης των πραγμάτων και της αλήθειας, όπως «φιλοτεχνήθηκε», δέχθηκε να συμμετάσχει ενεργά και να εποπτεύσει τη διάπραξη του μεγαλύτερου εγκλήματος της Ιστορίας και επί όλων των λαών της Γης με τον αναγκαστικό και διατεταγμένο ευρύτατο γεωγραφικώς ξεριζωμό από τις πατρογονικές τους εστίες χιλιάδων ετών και πολλών εκατομμυρίων επιζησάντων των σφαγέων Ελλήνων, Αρμενίων και άλλων Χριστιανών, υποτίθεται ομόθρησκών του, προς οριστική εγκατάσταση και αρπαγή των περιουσιών τους από αλλόθρησκους και εισβολείς Οθωμανούς;
Γιατί δεν αποποιήθηκε και δεν κατήγγειλε διεθνώς το μεγαλύτερο έγκλημα στην Ιστορία και τις «μαϊμού» συμφωνίες;
Ευνόητο και καλώς γνωστό είναι σήμερα τι και ποιον υπηρέτησε τότε. Άγνωστο είναι τι απέγιναν τα 12 εκατ. χρυσές λίρες, που θα δούμε στη συνέχεια.

Το «επαίσχυντο παρελθόν» ασφαλιστικών εταιρειών, «κολοσσών και διεθνικών»
Ποιες και πόσες ήταν άραγε οι ασφαλιστικές αποζημιώσεις που όφειλαν τότε οι ασφαλιστικές εταιρείες ζωής, ώστε να ενδιαφερθεί προς είσπραξή τους ο διπλογενοκτόνος Ταλαάτ και Σία;
Ο Μοργκεντάου γράφει ότι «αρνήθηκε να παραδώσει κατάσταση ασφαλισμένων», αλλά αφού ως Διπλωμάτης αναφέρει και δεν αποσιωπά το γεγονός αυτό, σημαίνει ότι κάτι άλλο πολύ σοβαρό αποπροσανατολίζει και αποκρύπτει με τα γραφόμενά του.
Σήμερα γνωρίζουμε ότι και άλλες ευρωπαϊκές ασφαλιστικές εταιρείες ζωής είχαν διεισδύσει στα κατεχόμενα εδάφη από τους Οθωμανούς και ασφάλιζαν ικανούς και εργατικούς Χριστιανούς, κυρίως Έλληνες, οπότε είναι αδύνατο να μην είχε τότε και στα χέρια του τις καταστάσεις όλων των ασφαλιζομένων ο παραπάνω αδίστακτος σφαγέας, ο οποίος εμφανίζεται άριστα ενημερωμένος, παρά το γεγονός ότι οι Ισλαμιστές και από το Κοράνι θεωρούν αμάρτημα την ασφάλιση ζωής, όπως αρχικά το ίδιο είχαν επιβάλλει και οι Καθολικοί θεοφώτιστοι.
Και τίθεται τώρα το καυτό μέχρι και ανατριχιαστικό ερώτημα που πρέπει να μας απασχολήσει άμεσα και όλους:
Τυχαίως και γενικώς κατέσφαζε και εκτόπιζε από την έκρηξη του Α΄ Παγκόσμιου πολέμου τους Χριστιανούς ο Ταλαάτ ή μήπως επιλεκτικώς και με τις καταστάσεις των ασφαλισμένων για ζωή;
Μακάβριο και τραγικό πολλαπλώς πράγματι το ερώτημα, αλλά, σύμφωνα με όσα είχε λόγους να αποκαλύψει, διά βιβλίου του μάλιστα, ένας έμπειρος Διπλωμάτης Αμερικανός, δεν πρέπει να έχουμε και πολλές επιφυλάξεις για τη διάπραξη και του «τερπνού και του ωφελίμου». Οι Νεότουρκοι αποδείχθηκαν αγριότεροι όλων των Μογγόλων.
Τα γεγονότα που μεσολάβησαν και οι πρόσφατες ενέργειες της μίας εκ των δύο προαναφερθεισών αμερικανικών ασφαλιστικών εταιρειών ζωής, δυστυχώς, τείνουν να επιβεβαιώσουν τις φρικτές υποθέσεις.
Έχετε ακούσει μήπως περί ασφαλιστικών εταιρειών «Κολοσσών και Διεθνικών», με «Επαίσχυντο Παρελθόν»;
Γνωρίζετε ποιοι, πότε, πού και γιατί τις χαρακτήρισαν ως επαίσχυντες και σε ποιο παρελθόν αναφέρονται; Να τα δούμε και αυτά, για να πάρουμε κάποιες απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα.
Οι παλαιοί και ικανοί Έλληνες έμποροι έλεγαν: «Αν ο Εβραίος πεινάσει, τότε σκαλίζει τα τεφτέρια του».
Στη δεκαετία του 1990 οι εβραϊκές οργανώσεις της Αμερικής «σκάλισαν τα τεφτέρια τους» και βρήκαν ότι κάποιες μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες της Ευρώπης και όχι της Αμερικής τους όφειλαν πολλά από τις σφαγές ασφαλισμένων Εβραίων κατά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο! Δηλαδή, πριν από μισό αιώνα! Μετά πληθωρισμού και πανωτοκίων!
Τώρα «δένει» το θέμα με διαφορά χρόνου κατά 30 χρόνια μεταξύ Α΄ και Β΄ Παγκόσμιου πολέμου. Και βέβαια στη δεύτερη περίπτωση δεν εμφανίστηκε κανένας γερμανός Ταλαάτ να ζητήσει τις ασφαλιστικές αποζημιώσεις για το Γ΄ Ράιχ, επειδή αυτό είχε πραγματοποιηθεί αρχικά και επιτοπίως.
Όπως λοιπόν έπραξε ο προηγούμενος Μοργκεντάου, που «ξέχασε» τις οφειλές των αμερικανικών ασφαλιστικών εταιρειών στα θύματα του πρώτου και αληθούς ολοκαυτώματος των Ελλήνων και Αρμενίων, ως Πρέσβης, Πρόεδρος και Καθηγητής, αλλά και ακόμη όταν αργότερα έγινε Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και τον πέταξε έξω λίγο αργότερα ο Πρόεδρος Τρούμαν, επειδή απαιτούσε να πάει αυτός στο Πότσδαμ Βερολίνου το καλοκαίρι του 1945 για να «ρυθμίσει» τη διαίρεση της ηττημένης Γερμανίας, τις αποζημιώσεις κ.λπ. με τον Τσόρτσιλ και τον Στάλιν, το ίδιο έπραξε και ένας άλλος νεότερος «φιλάνθρωπος» και «ρυθμιστής» Αμερικανοεβραίος πρώην Υπουργός, που και αυτός «ξέχασε» τις παλαιότερες οφειλές αμερικανικών ασφαλιστικών εταιρειών προς τους εδώ δικαιούχους. Αντίθετα, βρήκε νεότερες οφειλές από την εδώ Ευρώπη προς την εκεί Αμερική των εκεί Εβραίων. Ιδού η «μέθοδος» και η «μηχανή»:
Οι Γερμανοί Ναζί άρπαζαν τα αποθεματικά (χρήματα των ασφαλισμένων) των ασφαλιστικών εταιρειών στις κατακτημένες χώρες και με αυτά ενίσχυαν την πολεμική βιομηχανία του Χίτλερ, διά του ταμείου του Γ΄ Ράιχ και υπό τη διαχείριση «εντίμων» φιλοναζιστικών ασφαλιστικών εταιρειών (ιδίως Γερμανίας, Γαλλίας, Ολλανδίας) και οι οποίες μετά τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου, αντί πτώσεως και συντριβής των, αναδείχθηκαν ως κολοσσοί και γίγαντες! Στην Ελλάδα έβαλαν χέρι μέχρι και τα όποια τότε κρατικά θησαυροφυλάκια ως… δανεικά.
Δημοσίευσαν ονομαστικό πίνακα με τις συνεργασθείσες και ωφεληθείσες ασφαλιστικές αυτές εταιρείες, οι περισσότερες από τις οποίες εργάζονταν ήδη και στις ΗΠΑ και τις οποίες τις δυσφήμισαν δημοσίως ως εταιρείες με «επαίσχυντο παρελθόν». Αυτές τις γιαχβικές «τέχνες» δικά μας εδώ δοτά σιωνομασονάκια τις έκαναν επάγγελμά τους.
Αποτέλεσμα: Για να αποφύγουν τον παγκόσμιο διασυρμό τους, ακόμη και στην Ελλάδα των πάντα αφελών, αναγκάστηκαν να πληρώσουν κρυφά και φανερά, δικαίως και αδίκως, τα μαλλιά της κεφαλής τους στους Εβραίους της Αμερικής και παγκοσμίως!
Οι Έλληνες δικαιούχοι και παθόντες ακόμη περιμένουν τις όποιες αποζημιώσεις, ιδιαίτερα τις πολεμικές, με οριστικές αρνήσεις των υπαιτίων του δεύτερου ελληνικού Ολοκαυτώματος κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, ενώ με τις εδώ ασφαλιστικές τους εταιρείες, ουδόλως για τους Έλληνες «επαίσχυντου παρελθόντος», αλλά αντίθετα αξιόπιστες και ισχυρές μεγάλων και αξιόπιστων κρατών, όπως «δεν είναι η Ελλάδα και οι ασφαλιστικές της εταιρείες», μονοπωλούν και πάλι τις ασφαλίσεις και διά χρημάτων μας είναι οι ρυθμιστές μας και τα αφεντικά μας στην πάντα δύστυχη και ευτελισμένη, εξ ιδίας μας υποτελούς παθογένειας και ατομικού βολέματος, χώρα μας.
Ούτως εχόντων των πραγμάτων και των θαυμάτων τυχαίνει να αρνηθεί η καλώς στριμωγμένη Ελλάδα τα νέα σχέδια περί Σκοπίων κ.λπ. των «φίλων και συμμάχων» στο «Νατοϊκό» Βουκουρέστι τον παρελθόντα Απρίλιο 2008.
Δείτε τώρα πόσο μικρός είναι ο κόσμος και πόσα γνωρίζουν κάποιοι Έλληνες ασφαλιστές, αλλά λόγω «φόβου των Ιουδαίων» σιωπούν. Ας όψεται ο παντοδύναμος… Παράς.
Έλληνας πολυδραστήριος στον ασφαλιστικό χώρο της χώρας μας τυχαίνει να έχει εργαστεί στις δύο προμνησθείσες ασφαλιστικές εταιρείες New York Life και Equitable στις Η.Π.Α., απ΄ όπου προ πολλών ετών αποχώρησε -ή τον «αποχώρησαν»- τα εξής «συμπτωματικά»: Εξεγέρθηκαν Εβραίοι από το προσωπικό τους και απαίτησαν να μεταβιβαστεί η Διοίκηση από τους ξεθωριασμένους αγγλοσάξονες σε Εβραίους, υπό την απειλή ομαδικής αποχωρήσεως και ιδρύσεως ανταγωνιστριών εταιρειών. Και πέτυχαν το επιδιωκόμενο. Το «τέχνασμα» ήταν γενικότερη «γραμμή» των αχόρταγων Στοών και πετύχαινε επί σειρά δεκαετιών αλάνθαστα, μέχρι που οι «ξεθωριασμένοι» μυρίστηκαν το κόλπο και αντέστρεψαν τα πράγματα, διά της σε εξέλιξη και ρυθμιζόμενης «οικονομικής κρίσεως» (τους πήραν το ρευστό με «πολυκερδοφόρα» τοξικά «χαρτιά» και τώρα τους δίνουν πανάκριβο ρευστό και τους ξαναπαίρνουν τις επιχειρήσεις για να τις ξαναπουλήσουν και να ξαναπάρουν το ρευστό, μέχρι τελικής αλληλοσφαγής τους, για να απαλλαγούμε από αυτούς), που την πληρώνουμε βαθύτατα όλοι εμείς, ως βάτραχοι ανάμεσα στα συγκρουόμενα βουβάλια της λάσπης και του βορβόρου τους.
Κατά συμπτωματική και διαβολεμένη «σύμπτωση» λίγες ημέρες μετά τα γεγονότα στο Βουκουρέστι, όλως τυχαίως, η «πολυπρωταγωνίστρια» αμερικανική ασφαλιστική εταιρεία New York Life σκαλίζουσα τα τεφτέρια της προ της «οικονομικής κρίσεως», που προφανώς γνώριζε, καταλήφθηκε από απέραντο φιλανθρωπισμό και αισθήματα δικαιοσύνης, αγάπης, ενδιαφέροντος και πόνου, ειδικά και μόνο για τους Έλληνες, που με τη χρήση του προσφάτως ανακαλυφθέντος τροχού «μετακίνησαν» δυτικώς τη χώρα τους και βορειοατλαντικώς, για να μην τους χρησιμοποιήσει διοδευτικώς ο Μόσχοβος και ούτε λιμενικώς ο Κινέζος της Άπω Ανατολής. Έτσι και μέσω καταχωρίσεων στο διεθνή και εσωτερικό Τύπο άρχισε να αναζητεί 1.031 ασφαλισμένους της Έλληνες (στη βιασύνη της «έχωσε» μέσα στην, από της εποχής του Ταλαάτ, κατάστασή της «Άγγλους, Γάλλους, Πορτογάλους», ακόμη και Εβραίο «πρόεδρο των εβραϊκών… αποικιών»), μέχρι την εποχή της εκρήξεως του Α΄ Παγκόσμιου πολέμου (1914)!!
Θα αποζημιώσει -λέεει- «στο πολλαπλάσιο», τώρα, αιφνιδίως και μετά από 100 χρόνια τους κληρονόμους των Ελλήνων ασφαλισμένων της, αν αποδείξουν ότι «διέλαθον» οι πρόγονοί τους των «φροντίδων» του κάθε Ταλαάτ! Επιπλέον, θα δώσει -λέεει- και στην Αρχιεπισκοπή μας Αμερικής ένα ποσό-χάπι, προφανώς για… θυμίαμα και τρισάγιο!
Με την όλως «κυκλωματική» και οψίμως «φιλάνθρωπη» ανακοίνωσή της η συγκεκριμένη ασφαλιστική εταιρεία της Ν. Υόρκης ουδόλως νοιάζεται αν κάνει «πέντε παράδες» τον δύστυχης υστεροφημίας Μοργκεντάου της και τους άλλους «ολοκαυτωματικούς», για τους οποίους δε λέεει αν και πότε τους αποζημίωσε. Μήπως δεν υπήρχαν Εβραίοι ασφαλισμένοι μέχρι το έτος 1914; Πότε και πώς τα πήραν αυτοί και όχι οι άλλοι;
Για να κλείσει όμως το «κύκλωμα» πρέπει να αναφερθεί ότι ένας Αρμένιος δικηγόρος με το όνομα Βαρτκές Γεγκαγιάν από τη Σπάρτη της Πισιδίας στη σημερινή Αττάλεια, απέναντι από την Κύπρο και του κάποτε γηγενούς Ελληνισμού της, από το έτος 1987 στρίμωξε δικαστικώς στην Καλιφόρνια τις με «καλό παρελθόν» δύο αμερικανικές ασφαλιστικές εταιρείες αυτές και το 2007 (όλως άσχετος ο Καύκασος, οι αγωγοί και οι στρόφιγγες βέβαια) τις «εξανάγκασε» να πληρώσουν 53 εκατ. δολάρια σε 2.300 Αρμένιους δικαιούχους ασφαλισμένων τους στην εδώ και τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία μέχρι το έτος 1914. Υπό βαθύτατη πάντα ύπνωση των Ελλήνων δικαιούχων και οι οποίοι θα έπρεπε να είναι πολλαπλασίως περισσότεροι των Αρμενίων και όχι μετά βίας 1.031. Προσεγγίζουμε τώρα την ουσία, που αφορά ευθέως τη Μακεδονία (και εμμέσως τη Θράκη), που θέλει να αποσπάσει η έντιμη συμμαχία.
Αυτά όμως είναι εξωασφαλιστικά και κάποιοι ξενοπράκτορες πιστεύουν ότι δε μας… αφορούν! Να δούμε όσα μας «αφορούν».
Γιατί λοιπόν υποπολλαπλάσιοι οι Έλληνες ασφαλισμένοι των Αρμενίων; Μήπως για να μην αποδειχθεί η γιγαντιαία γενοκτονία τους ή μήπως τους κατέσφαξε όλους ο κάθε Ταλαάτ και εισέπραξε αυτός και η παρέα του ή το τουρκικό κράτος πολλαπλάσια των 53 εκατ. δολαρίων; Έχουν μήπως κάποια σχέση τα κατεχόμενα στενά, οι αγωγοί και οι βάσεις της «συμμαχίας»; Μήπως όμως για να μην πληρώσουν πολλαπλάσια οι διεθνικές και όχι καθαρά αμερικανικές εταιρείες, όπως η συμμετέχουσα και υποχρεωθείσα να πληρώσει μέρος των 53 εκατ. δολαρίων γαλλική ΑΧΑ, που φαίνεται ότι εξαγόρασε στο μεταξύ την αμερικανική Equitable και δε δίνει μία ελιά (αποζημιώσεις Ελλήνων) για να πάρει ένα δοχείο λάδι (Μακεδονία-Θράκη), όπως επιχείρησε ο απερχόμενος κ. Βούς (ελληνιστί) και η Συντροφία, άλλως και συντομογραφικώς, πάντα ελληνοπρεπώς, Σία;
Και το σημαντικότερο: Η μία εκ των δύο παραπάνω αμερικανικών ασφαλιστικών εταιρειών (New York Life), που δεν εργάζεται στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, «ξύπνησε» ένα πρωινό «γεμάτη τύψεις» για το «παρελθόν» της και έβαλε τελάληδες αναζητούσα 1.031 Έλληνες δικαιούχους αποζημιώσεως πριν από έναν αιώνα, για να τους… αποζημιώσει τώρα!
Η άλλη αμερικανική, που όπως φαίνεται από το διπλανό τίτλο εξαγοράστηκε από τη Γαλλική ΑΧΑ, η οποία ήδη πολυπροβάλλεται στην Αθήνα ότι πληρώνει πολλά και ταχύτατα (αυτονόητη υποχρέωσή της, όπως και όλων των άλλων), πότε θα «ξυπνήσει» αντιστοίχως και πότε θα ανακοινώσει αν και πόσους και ποιους Έλληνες ασφάλισε μέχρι τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο και δεν τους αποζημίωσε ακόμη; Μόνο όσοι έχουν βλέψεις στη Μακεδονία θα προθυμοποιούνται;
Και αν η ίδια δεν «ξυπνάει», μήπως πρέπει να την «ξυπνήσουμε» αναγκαστικά, εδώ και τώρα, εντός Ελλάδος; Το ίδιο ισχύει για όλες τις ξένες ασφαλιστικές και όχι μόνο ζωής. Διότι, δικαιούχοι ήταν τότε και ασφαλισμένοι ή παθόντες άλλων κλάδων ασφαλίσεων, όπως και όσες ασφαλιστικές έχασαν τα αποθεματικά τους διά των Ναζί και Διαχειριστριών τους.
Το «μήνυμα» αφορά πολλούς και ποικίλους «ξενοπράκτορες» και τα δεδομένου παρελθόντος αφεντικά τους. Αρκετά βλακωδώς τους ανεχόμαστε και τους πληρώνουμε, ενώ μας οφείλουν, κατά τα «τεφτέρια» και τα δικά τους και τα δικά μας. Να βάλουμε τώρα και το απαραίτητο κερασάκι στην όλη «τούρτα»:
Το τουρκικό κράτος πλήρωσε το έτος 1923 «γαλαντομικά» στο ελληνικό κράτος 4,5 δισ. δρχ. ή 12.000.000 χρυσές λίρες (πρωτοφανές και απίστευτο) για τις «ανταλλάξιμες περιουσίες» των προσφύγων Ελλήνων, που άφησαν εκεί πλούτο και παλάτια αξίας τουλάχιστον 100 δισ. δρχ. και πήραν εδώ παράγκες και φτώχεια, υπό τον «φιλέλληνα» και «φιλάνθρωπο» Πρόεδρο Μοργκεντάου. Αυτό το «χουβαρδαλίκι» των άρπαγων και λιμοκτονούντων Νεότουρκων, πάντα της τελευταίας στιγμής «συμμάχων με τους νικητές», ποια τύχη και αποδέκτη είχε;
Στο συνέδριο της Πτολεμαΐδας τέθηκε θέμα. Φαντάζεστε να μας προκύψει, εκτός των άλλων, κράτος και σύμμαχοί του με «επαίσχυντο παρελθόν», πλέον των όσων ζούμε στο παρόν;
Πηγή…

 

Posted in ΑΡΜΕΝΙΑ, ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ, ΤΟΥΡΚΙΑ | Leave a Comment »

Κισμέτ μιας Οδύσσειας χωρίς Ιθάκη

Posted by alfeiospotamos στο 01/09/2011

Οδύσσεια χωρίς Ιθάκη: Μισάκ Απελιάν – Κανανιάν Εκτύπωση E-mail
Της Κουήν Μινασιάν

Συνεχίζοντας την έρευνα της ιστορίας της οικογένειάς μας στο μάθημα Ιστορίας του σχολείου, φτάσαμε στην οικογένεια Απελιάν -Κανανιάν. Η μαθήτρια
Μαριάμ Απελιάν παρουσίασε μια τόσο ενδιαφέρουσα έρευνα, που μας παρακίνησε να γνωρίσουμε από κοντά τον παππού της και αφηγητή μας, τον κύριο Μισάκ Απελιάν. Ένας άνθρωπος, που παρά τις τόσες δυσκολίες παραμένει πράος και χαμογελαστός. Ο δίχως παράσημα άγνωστος στρατιώτης, ο χωρίς επαίνους ανώνυμος ήρωας μπορεί να είναι ο διπλανός μας άνθρωπος.

Με λένε Μισάκ Απελιάν, γεννήθηκα το 1938 στην πόλη Μαλαγέρ (ή Μαρακέγ) της Περσίας. Θα σας διηγηθώ την ιστορία της οικογένειάς μου, ιδιαίτερα δε του πατέρα μου.
Στο χωριό Ουζουνλού, της περιοχής Γιοζγκάτ, ζούσαν ο παππούς μου Οβαννές Απελιάν – Κανανιάν και η γιαγιά μου Μάρτα. Το Ουζουνλού ήταν 60 χλμ. από την Άγκυρα στο δρόμο προς Κιλικία. Ο Οβαννές είχε 4 γιους και 2 κόρες: ο Μισάκ, ο Γεζεκέλ, ο Μεσρόπ, ο Ρουπέν και η Αλτούν. Την άλλη κόρη, μικρότερη απ’ όλους, δεν θυμάμαι πως την έλεγαν. Πατέρας μου ο Μεσρόπ. Θυμάμαι όσα μας έλεγε, τα θυμάμαι καλά, γιατί μας τα διηγιόταν συχνά και πολύ παραστατικά.
Ο τουρκικός στρατός και η χωροφυλακή εισέβαλαν, που λέτε, απρόσμενα το 1915 στο Ουζουνλού. Σφαγές και αρπαγές γίνονταν και σε άλλα μέρη, μα άρχισαν τόσο ξαφνικά και πήραν μεγάλη έκταση τόσο γρήγορα, που κανείς δεν προλά-βαινε να αντιδράσει ή έστω να τρέξει να ειδοποιήσει άλλες περιοχές. Οι δυο μεγαλύτεροι, Μισάκ και Γεζεκέλ είχαν ήδη κληθεί και υπηρετούσαν τη θητεία τους στο τουρκικό στρατό, κάπου μακριά.
Ο ιμάμης της περιοχής διάβασε τη διαταγή σφαγής και κατέληξε: «Ω, καταραμένοι! Ο μεγάλος Αλλάχ έφερε τη μέρα που όποιος είναι μουσουλμάνος, πρέπει να σφάζει τους Αρμένιους». Έδεσαν τους άντρες 17 ως 60 χρονών ανά δεκάδες, πολλές δεκάδες, για να τους πάνε για σφαγή. Η επιλογή των αντρών έγινε με μια ματιά στο λαιμό, δηλαδή σ’ όποιον προεξείχε το “μήλο του Αδάμ”. Δεν σώθηκε κανένας τους, …ούτε κι ο παππούς Οβαννές. Πολλοί Τούρκοι άρπαζαν γεροδεμένους νέους κι εφήβους, που δεν είχαν “ώριμο μήλο του Αδάμ”, για να τους κάνουν δούλους στα χωράφια τους. Ο Μεσρόπ και ο Ρουπέν που ήταν έφηβοι, τους πήραν και γλίτωσαν. Στο μεταξύ πιο κει βλέπουν με τα μάτια τους, τους τούρκους στρατιώτες να πυροβολούν ή με τσεκούρια να σφάζουν όλο το λαό του χωριού. Συγγενείς, φίλοι, γείτονες…. Τα όμορφα νεαρά κορίτσια τα άρπαζαν για τις ορέξεις τους. Έτσι άρπαξαν και την Αλτούν, την μεγάλη αδερφή τους. Ήταν, λένε, τόσο όμορφη, όσο κι έξυπνη!
Μερικοί Αρμένιοι κατάφεραν και κρύφτηκαν την περίοδο αυτή. Λίγο καιρό μετά τις πρώτες σφαγές ήρθε νέα διαταγή, σύμφωνα με την οποία σταματάει ο διωγμός των Αρμενίων και να νιώσουν ελεύθεροι κι ασφαλείς για να εμφανιστούν. Δυστυχώς πολλοί το πίστεψαν, βγήκαν από τις κρυψώνες τους και …πάει, θυσιάστηκαν κι αυτοί.
Παιδαρέλι ακόμη, λοιπόν, πήραν τον πατέρα μου

σκλάβο για τον πλούσιο Τούρκο Αλί Πεκ και του άλλαξαν το όνομα σε Χασάν. Περί τα 500 αρμενάκια από διάφορα χωριά ήταν σκλάβοι του κοντά δυο χρόνια. Είχαν δώσει σε όλους τουρκικά ονόματα και τους απαγόρευαν να μιλάνε αρμενικά. Εκεί είχαν φέρει και την αδερφή τους, την Αλτούν. Την είχαν δεμένη στο στάβλο με τα ζώα και θα την λύνανε μόνο αν δεχόταν να πάει οικειοθελώς στο χαρέμι του Αλί Πεκ. Κάποια μέρα ένα από τα αρμενάκια, ο Βενιαμίν Ντεμιρτζιάν, της λέει να κάνει πως δέχεται τον Αλί Πεκ και της υπόσχεται πως αν σωθούν θα παντρευτούν. Είχαν ετοιμάσει σχέδιο! Εκείνο το βράδυ, ένα απ’ τα αγόρια σκότωσε τον Αλί Πεκ, που λίγο πριν πεθάνει φαίνεται να πρόλαβε να είπε: «Έτσι ξεπληρώνετε την καλοσύνη μου…».

Τότε λοιπόν, πολλά απ’ τα αρμενάκια κατάφεραν να αποδράσουν. Έτσι κι η Αλτούν κι ο Βενιαμίν Ντεμιρτζιάν, ο Μεσρόπ κι ο Ρουπέν. Στο δρόμο όμως χάνουν τον Ρουπέν (που αργότερα καταλήγει στην Ελλάδα, στον Κάλαμο, όπου μετονομάζεται Νίκος Κουπαλόγλου και ξαναμαθαίνουμε νέα του 31 χρόνια μετά, το 1948). Οι άλλοι καταφέρνουν να φτάσουν σε μια πόλη. Η Αλτούν με τον Βενιαμίν Ντεμιρτζιάν παίρνουν το δρόμο για την Αρμενία. Είχαν λογοδόσει σε συνθήκες σκλαβιάς, εκεί παντρεύτηκαν ελεύθεροι.
Ο Μεσρόπ μαθαίνει για το Τάγμα Αρμενίων Εθελοντών της Γαλλικής Λεγεώνας και δίχως δεύτερη σκέψη κατατάσσεται στο τάγμα με επικεφαλής τον Tζαν Σισμανιάν. Επί 5-6 χρόνια αγωνίστηκε στο μέτωπο κατά της Τουρκίας, κυρίως Παλαιστίνη -Μέση Ανατολή -Κιλικία. Είχε λοχαγούς τους αδερφούς Αράμ και Βαχάν Οβσεπιάν. Θυμάμαι που ο πατέρας μου γελώντας μας διηγιόταν το πώς γλίτωσε για ακόμη μια φορά το θάνατο. Ήταν ήδη τραυματισμένος στο κεφάλι, που ήταν δεμένο με γάζες. Χτύπησαν λοιπόν οι Τούρκοι με κανόνια το πλοίο που τους μετέφερε. Αυτό βούλιαξε, μα ο ίδιος βγήκε γρήγορα στην επιφάνεια. Οι συμπολεμιστές του αμέσως τον αναγνώρισαν από τις γάζες. Πανηγυρίζοντας φώναζαν: «Ο Μεσρόπ! Σώθηκε ο Μεσρόπ!».
Στην Παλαιστίνη κατέλαβαν ένα σημαντικό φυλάκιο (το Αράρα) και το κράτησαν καιρό. Στην Κιλικία, που ο πατέρας μου την ονόμαζε πάντα «Γιεργκίρ» -πατρίδα, χώρα-, έζησε τη μικρή νικηφόρα περίοδο της απελευθέρωσης, κάπου το 1918-21. Αυτό το κομμάτι γης της Κιλικίας άρχισε πάλι ν’ αποκτάει ζωή, καθημερινότητα από τους διασωθέντες Αρμένιους και χριστιανούς Ασσύριους. Ο πατέρας μου πίστευε πως η Κιλικία είναι όμορφη σαν τον παράδεισο. «Τραχτί μπες γιεργκίρ», μας έλεγε και συμπλήρωνε: «Μετά οι σύμμαχοί μας τα συμφώνησαν με τους Τούρκους και παρέδωσαν τα όπλα. Εμείς προσπαθήσαμε να κρατήσουμε τα κεκτημένα μας, τη δική μας γη, μα …προδοθήκαμε. Για άλλη μια φορά η Κιλικία χάθηκε». (Οκτώβρης 1921- Συμφωνία της Άγκυρας μεταξύ Γάλλων και Κεμάλ Ατατούρκ. Ο Σισμανιάν και το Τάγμα των Αρμενίων Εθελοντών αρνήθηκαν να παραδώσουν τα όπλα. Οι σύμμαχοι τους συνέλαβαν, πέρασαν στρατοδικείο και τελικά φυλάκισαν τον Σισμανιάν, για ανυπακοή. Υπουργός Άμυνας– Πυρομαχικών των Άγγλων τότε ήταν ο Ουίστον Τσώρτσιλ ).
Ο Μεσρόπ πάει στην Αρμενία, στην αδερφή του Αλτούν και τον Βενιαμίν. Πιάνει δουλειά στην πυροσβεστική. Δεν ησύχαζε όμως η σκέψη του λεπτό. Σκεφτόταν τα αδέρφια του, κάτι μέσα του τού ‘λεγε πως ζουν κι ότι οφείλει να τους ψάξει. Ο Λένιν κι ο Στάλιν είχαν κλείσει τα σύνορα της Σοβιετικής Ένωσης . Το να τα διαβείς ήταν τρομερό κατόρθωμα. Αυτή η γεωγραφική απομόνωση δυσκόλεψε εμάς τους Αρμένιους να βρούμε τα χαμένα μέλη των οικογενειών μας. Παρόλ’ αυτά κατά το 1927, την περίοδο της «κολχοζοποίησης», ο νεαρός Μεσρόπ καταφέρνει με μεγάλη δυσκολία να φύγει από τη Σοβιετική τότε Αρμενία, με σκοπό να βρει τα αδέρφια του.
Γύρισε σχεδόν όλη την Ευρώπη και τα Βαλκάνια. Πάει στη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, αλλά δεν τους βρίσκει. Έρχεται και στην Ελλάδα, μα πάλι τίποτα. Ήταν τόσο κοντά στον Ρουπέν, μα πώς να τον βρει με το νέο του όνομα, αφού δεν το ήξερε; Περνάει από Κύπρο και μετά στο Ιράκ, όπου όμως τον συλλαμβάνουν αμέσως στα σύνορα για παράνομη είσοδο και τον φυλακίζουν καιρό σ’ ένα απομονωμένο ύψωμα. Μετά τον απελαύνουν στην Περσία, όπου τον πιάνουν κι οι Πέρσες ως παράνομο πρόσφυγα και μαζί με άλλους ετοιμάζονται να τον εξορίσουν στην περσική έρημο. Στην έρημο αυτή κανένας δεν άντεχε πάνω από μια βδομάδα. Μόνο φίδια και σκορπιοί! Ο Μεσρόπ έμαθε πως αν κάποιος είναι ανάπηρος ή βαριά άρρωστος έπαιρνε χάρη. Έτσι αμέσως μόλις τον έπιασαν, έκανε τον βαριά άρρωστο και γλίτωσε από βέβαιο θάνατο στην έρημο.
Φτάνει στην πόλη Μαλαγέρ και πάει στη δούλεψη ενός αρμένιου εστιάτορα, το όνομα Αγκόπ. Μετά από κάποια χρόνια καταφέρνει και δημιουργεί το δικό του εστιατόριο. Γνωρίζει την Μαρούσια, χριστιανή Ασσύρια από το Σαλμάς. Και οι Ασσύριοι είχαν υποστεί τα δεινά τα δικά μας από τους Τούρκους. Εκδιώχθηκαν από την περιοχή Σαλμάς βορειοδυτικά της λίμνης Ούρμια, για το Κρασνοντάρ κι αυτοί μέσω Κασπίας Θάλασσας βρέθηκαν στην Περσία. Παντρεύτηκαν κι έτσι γεννήθηκα κι εγώ. Με ονόμασαν Μισάκ, όπως έλεγαν το μεγάλο αδερφό του πατέρα μου. Ήμουν πολύ μικρό παιδάκι, όμως θυμάμαι ότι στο εστιατόριό μας είχαμε υπέροχες τοιχογραφίες από το περσικό έπος Ρουστάμ Ζαλί του Φιρντουτσί, ενός υπερήρωα σαν τον Σασουντσί Ταβίτ… Ήταν στην ανατολική πλευρά της μεγάλης στρογγυλής πλατείας του Μαλαγέρ. Περνούσαμε καλά, είχαμε οικονομική άνεση, το εστιατόριο είχε καλή δουλειά.
Παρά το καλό μας βιοτικό επίπεδο, όταν το 1946 ή 47 ανοίγουν τα σοβιετικά σύνορα, φύγαμε οικογενειακώς για την Αρμενία, μείναμε στο χωριό Οσαγκάν, το χωριό του Μεσρόπ Μαστότς. Υποτίθεται ότι ο Στάλιν και οι Αρμένιοι θα έπαιρναν πίσω από τους Τούρκους το Καρς, το Αραράτ… Ο πατέρας μου ήταν έτοιμος να αγωνιστεί ξανά για την πατρίδα. Είχε, επιπλέον, πάντα στο νου του τα χαμένα του αδέρφια, μήπως τους έβρισκε εκεί, άσε που περιέγραφε την Αρμενία σαν παράδεισο: εύφορες πεδιάδες, πυκνά δάση, κρυστάλλινα νερά, πλούσια γη… (την Κιλικία εννοούσε!). Ήθελε, επίσης, τα παιδιά του να μάθουμε αρμενικά στο σχολείο, να μη μεγαλώσουμε σε μουσουλμανικό περιβάλλον, γιατί φοβόταν την άνοδο του ισλαμικού φανατισμού. Φτάσαμε στην μεταπολεμική Αρμενία. Φτώχεια, πείνα, ξεπούλημα ονείρων. Ούτε την ιστορική μας γη πήραμε πίσω, ούτε Κιλικία ήταν η Αρμενία! Με σκληρή δουλειά και μόχθο βγάζαμε το ξερό ψωμί που τρώγαμε. Ήμασταν και «αγπάρ», οι άλλοι Αρμένιοι, οι απ’ έξω. Τι να πεις; Η πείνα, η φτώχεια κι η αμάθεια δημιουργεί ρατσισμό.
Το 1948 ο Ρουπέν έρχεται από την Ελλάδα στην Αρμενία. Ήρθαν πολλοί αρμένιοι τότε από την Ελλάδα. Ήρθε και χτύπησε μια μέρα του χειμώνα τη πόρτα μας. Τα παιδιά ήμασταν εκείνη την ώρα μόνα στο σπίτι. «Ανοίξτε μου, μας λέει, είμαι ο αδερφός του Μεσρόπ, ο Ρουπέν». Οι γονείς μας μάς έλεγαν να μην ανοίγουμε σε ξένους και του είπαμε να περιμένει να γυρίσει ο πατέρας μας από τη δουλειά. Όταν γύρισε ο πατέρας, εξελίχθηκε μπροστά στα μάτια μας μια απίστευτη ιστορία, που δεν περιγράφεται! Στην αρχή ο πατέρας μου ήταν διστακτικός, μα όταν άρχισε να τον ρωτάει λεπτομέρειες από το μακρινό παρελθόν, ο Ρουπέν έλεγε πιο πολλές λεπτομέρειες… 31 χρόνια μετά τ’ αδέρφια αγκαλιάστηκαν. Όλοι κλαίγαμε στο σπίτι μα και στη γειτονιά από χαρά. Ήταν σαν θαύμα! Τότε μας είπε πως κάποτε, στον πόλεμο στην Ελλάδα συνάντησε τον Μισάκ με στρατιωτικά ρούχα, μόνο για λίγη ώρα, και μετά ξαναχάθηκαν. Από τότε κανείς μας δεν έμαθε νέα του Μισάκ ούτε και του Γεζεκέλ.
Ο θείος Ρουπέν είχε φτιάξει οικογένεια στον Κάλαμο Αττικής. Οικογένεια Κουπαλόγλου. Ακούει για το άνοιγμα των συνόρων της Αρμενίας μετά τον πόλεμο και ελπίζοντας να βρει τ’ αδέρφια του φτάνει στο Οσαγκάν. Αποκλείστηκε όμως εκεί και δεν κατάφερε να ξαναγυρίσει στην Ελλάδα, στη γυναίκα του και τα παιδιά του, διότι μετά τον ερχομό του ξανάκλεισαν τα σοβιετικά σύνορα. Από το 1948 έως το θάνατό του το 1964 αλληλογραφούσε με την οικογένειά του. Αργότερα, όταν γνωρίσαμε τη γυναίκα του, εκείνη μας είπε πως τότε η Ελλάδα ήταν διχασμένη, είχε εμφύλιο, κι ο ταχυδρόμος στο Κάλαμο κραδαίνοντας τα γράμματα του Ρουπέν φώναζε: «Γράμμα εκ κομμουνιστο-συμμοριτών»! Δεν φτάνει που είχε αποκλειστεί, χαρακτηρίστηκε και η οικογένειά του τα δύσκολα εκείνα χρόνια.
Ο πατέρας μου Μεσρόπ πέθανε το 1977 στο Οσαγκάν. Η γενοκτονία, η σφαγή και διάλυση της οικογένειάς του, ο χαμός της Κιλικίας και η προδοσία των αγώνων είναι αυτά, που σαν πληγή που δεν κλείνει, τον πονούσαν. Μας πονάνε κι εμάς, τόσα χρόνια μετά, κοντά αιώνα. Μα και η χαρά της συνάντησης των χαμένων αδερφών αμέτρητη.
Άραγε θα μάθουμε ποτέ τι έγιναν ο Μισάκ κι ο Γεζεκέλ; Υπάρχουν απόγονοί τους; Θα ησυχάσουμε μόνο όταν συμπληρωθούν τα κενά στην ανοιχτή διαθήκη-χρέος του Μεσρόπ Απελιάν-Κανανιάν προς εμάς.

(O Μεσρόπ Απελιάν ουδέποτε έλαβε ούτε και διεκδίκησε την ισόβια σύνταξη που δόθηκε από τη Γαλλία στους εθελοντές λεγεωνάριους).
Πηγή…

Posted in ΑΡΜΕΝΙΑ, ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ | Leave a Comment »

>ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ…

Posted by alfeiospotamos στο 19/05/2011

>

Από τη Σαμψούντα στη Σρεμπρενίτσα

Πηγή:
http://www.ocena.info/index.php/el/Ποντιακή φωνή εντός Τουρκίας

Σπάνια θα βρεις δυο τόσο όμοιους λαούς, αλλά και τόσο διαφορετικούς ιδεολογικά, όπως οι σύγχρονοι Έλληνες και Τούρκοι. Η αιτία δεν βρίσκεται τόσο στην λαϊκή διάθεση, αλλά στο γεγονός ότι ο εθνικισμός έχει παραμορφώσει το αληθινό και το έχει αντικαταστήσει με τον μύθο και το ιδεολόγημα. Παράλληλα, δεν έχουν αναπτυχθεί εκείνες οι γέφυρες επικοινωνίας, μέσω των οποίων θα ήταν δυνατόν να προσεγγιστούν νηφάλια τα ιστορικά γεγονότα που διαχώρισαν τους πληθυσμούς και οδήγησαν σε σκληρούς θρησκευτικούς πολέμους με εθνικό επικάλυμμα, γενοκτονίες, κατοχές εδαφών, ανταλλαγές πληθυσμών.
Η ελληνοτουρκική ιστορία και ειδικά η περίοδος που αφορά το πέρασμα από την πολυεθνική, προνεωτερική, ισλαμική Οθωμανική Αυτοκρατορία στα σύγχρονα εθνικά κράτη έχει διερευνηθεί ελάχιστα. Τα κυρίαρχα εθνικιστικά ιδεολογικά δόγματα –και στις δυο πλευρές- έχουν συσκοτίσει την έρευνα και έχουν εμποδίσει την επικοινωνία των απροκατάληπτων ιστορικών να αναζητήσουν τους νόμους της Ιστορίας αλλά και τις τεχνικές που εφαρμόστηκαν κατά το μεγάλο εκείνο δραματικό μετασχηματισμό.
Αφορμή για το σημείωμα αυτό αποτελεί η πρόσφατη αναφορά στην ομαδική σφαγή 7.000 χιλιάδων αμάχων Βόσνιων μουσουλμάνων στη Σρεμπρένιτσα και η τελετουργική ταφή των υπολειμμάτων των θυμάτων που ταυτοποιήθηκαν. Στην τελετή για τα θύματα της Σρεμπρένιτσα παραβρέθηκαν, μεταξύ άλλων, ο προεδρεύων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν. Η κυβέρνηση Ερντογάν είχε μεσολαβήσει για να αναγνωρίσουν οι Σέρβοι τη σφαγή. Επιπλέον, στο πλαίσιο της «προστασίας» που θέλει να παρέχει στους μουσουλμάνους της Βαλκανικής και της προβολής της «οθωμανικής κληρονομιάς» έχει στηρίξει οικονομικά τη Βοσνία προωθώντας επενδύσεις στη χώρα, ενώ έχει μεσολαβήσει στις συνομιλίες προσέγγισης μεταξύ Σερβίας, Βοσνίας και Κροατίας.

Όμως, πριν από δύο χρόνια, όταν είχε βρεθεί ένας ομαδικός τάφος στο παλιό ελληνικό χωριό Γιαζισιλάρ της Σαμψούντας και παρ’όλες τις εκκλήσεις των προσφυγικών ρωμαίικων οργανώσεων, η επίσημη Τουρκία κώφευσε. Το ζήτημα των ομαδικών τάφων στην περιοχή του Δυτικού Πόντου από την περίοδο 1914-1922 είναι άγνωστο μεν, υπαρκτό δε.

Από την ανοχή και τη ποικιλία, στον αποκλεισμό και το μοναδικό πολιτισμό

Αυτό που συνέβη εκείνη την εποχή σχετίζεται με την απόφαση που είχαν λάβει οι Nεότουρκοι στο Συνέδριό τους της Θεσσαλονίκης το 1911 για την ομογενοποίηση της Ανατολίας μέσω της φυσικής εξαφάνισης ή της αφομοίωσης των χριστιανών της Αυτοκρατορίας. Μέχρι εκείνη τη στιγμή οι Έλληνες της Ανατολής είχαν ενισχύσει με κάθε τρόπο τις οθωμανικές μεταρρυθμίσεις και είχαν επενδύσει στο κοινό οθωμανικό όραμα όλων των λαών της Αυτοκρατορίας. Ένα όραμα δημοκρατικό, που έθετε τα δικαιώματα του πολίτη στο επίκεντρο και εξαφάνιζε τις διακρίσεις και την θρησκευτική ή εθνική καταπίεση. Όμως το όραμα αυτό, όπως και η οθωμανική περεστρόικα που άρχισε με το Τανζιμάτ, εξοβελίστηκαν από τον εθνικισμό όταν αποφασίστηκε η καταστροφή της πολυπολιτισμικής και πολυεθνοτικής οθωμανικής κοινωνίας. Ο Celal Bayar στο βιβλίο του Ben de yazdim. Milli mucadeleye giris» αναφέρει ότι οι Νεότουρκοι αντιμετώπιζαν τους Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ως «εσωτερικά καρκινώματα».

Το ιδεολογικό πλαίσιο της νέας εθνικιστικής πολιτικής είχε χαραχθεί από τον Ziya Gokalp, γεννημένο, στο Ντιάρμπακιρ, ο οποίος ζητούσε να τερματιστεί η «ψευδαίσθηση περί ισότητας μουσουλμάνων και χριστιανών». Ο ίδιος, παρότι κουρδικής καταγωγής, κατασκεύαζε φαντασιακά μια νέα ιστορική κατηγορία μετατρέποντας τους μουσουλμάνους της Ανατολίας σε κατευθείαν απογόνους των Τουρκομάνων και των Ογούζων που εισέβαλαν στην Aνατολία τον 11ο και 12ο αιώνα. O Gokalp επιδίωκε την μετατροπή των πληθυσμών που ζούσαν σ’ αυτήν, σ’ ένα συμπαγές ομοιόμορφο τουρκικό σώμα (compact body). Το 1911 περιέγραφε στο περιοδικό «Yeni Hayat” ότι αυτοί οι νέοι άνθρωποι που ονειρευόταν να κατασκευάσει, ήταν: «…οι ‘υπεράνθρωποι’ που είχε φανταστεί ο Γερμανός φιλόσοφος Nietzsche… Από την τουρκότητα θα γεννηθεί η νέα ζωή…».

Με την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1914 άρχισε η καταπίεση του άμαχου πληθυσμού με την «εκκαθάριση θυλάκων μη τουρκικών πληθυσμών που είχαν συγκεντρωθεί σε στρατηγικά σημεία» (Celal Bayar, “Ben Yazdim”). Το σχέδιο είχε την απόλυτη υποστήριξη των Γερμανών συμμάχων των Νεότουρκων και κάποια σημεία του υλοποιήθηκαν από κοινού.

Από το 1916 άρχισαν οι συστηματικές σφαγές στην περιοχή του Δυτικού Πόντου. Την περίοδο που ακολούθησε υλοποιήθηκε το προαποφασισμένο σχέδιο των εθνικιστών, για φυσική εξόντωση των χριστιανικών κοινοτήτων. Η δράση Ρωμιών ανταρτών χρησιμοποιήθηκε ως άλλοθι για την πλήρη εκκαθάριση της περιοχής από τον άμαχο πληθυσμό. Ήταν τέτοια η ένταση και η έκταση των διωγμών, ώστε ακόμη και οι σύμμαχοι των Νεότουρκων εθνικιστών διατύπωσαν εγγράφως τις αντιρρήσεις τους. Ο μαρκήσιος Pallavicini έγραφε τον Ιανουάριο του 1918: “Είναι σαφές ότι οι εκτοπισμοί του ελληνικού στοιχείου δεν υπαγορεύονται ουδαμώς από στρατιωτικούς λόγους και επιδιώκουν κακώς εννοουμένως πολιτικούς σκοπούς.» Σχεδόν συγχρόνως ο Αυστριακός πρόξενος της Σαμψούντας Kwiatkowski ανέφερε σε υπηρεσιακή επιστολή του ότι ο εκτοπισμός των Ελλήνων της ποντιακής παραλίας βρισκόταν στο πλαίσιο του προγράμματος των Νεοτούρκων, με το οποίο επιδιωκόταν η εξασθέ­νηση του χριστιανικού στοιχείου.

Ο τάφος του Γιαζισιλάρ

Η ανακάλυψη ομαδικού τάφου στη Σαμψούντα, που ανήκει σε Έλληνες Ποντίους της περιόδου των διωγμών από τους Τούρκους, έφερε και πάλι στην επικαιρότητα την άγνωστη σφαγή των Ρωμιών αμάχων εκείνης της εποχής από τους εθνικιστές μετά το 1916. Τα οστά βρέθηκαν τυχαία κατά τη διάρκεια εργασιών σε σχολείο του χωριού Γιαζισιλάρ, ενώ σύμφωνα με τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων οι εργάτες πέταξαν τα οστά στο ποτάμι της περιοχής. Ο κάτοικοι του χωριού όπου βρέθηκε ο ομαδικός τάφος, υποστηρίζουν ότι υπάρχουν και ερείπια από τέσσερις Ελληνικές εκκλησίες. Μία απ’ αυτές βρισκόταν εκεί, που σήμερα έχει κατασκευαστεί το σχολείο.

Ο συγκεκριμένος ομαδικός τάφος που εντοπίστηκε στη Σαμψούντα φαίνεται ότι εντάσσεται στον κατάλογο με τα κατορθώματα του Τοπάλ Οσμάν, ενός αιμοβόρου τσέτη απ’ το Rize με ακραία συμπεριφορά, που τελικά θα βρει το θάνατο μετά από εντολή του Μουσταφά Κεμάλ. Για τον τάφο αυτό ο μελετητής της ιστορίας των Ελλήνων του Δυτικού Πόντου, εκπαιδευτικός Γιώργος Αντωνιάδης γράφει: «Το χωριό Γιαζιλάρ, που αποτελεί συνοικισμό του χωριού Τερέκιοϊ, που βρίσκεται πάνω στην παραλιακή οδό. Τον Ιούνιο του 1921, συγκέντρωσαν τα γυναικόπαιδα του χωριού Τερέκιοι και αφού τα έπνιξαν με βρόχο τα πέταξαν σε ένα λάκκο και στη συνέχεια κάλυψαν το λάκκο αυτό με χώμα…»

Για άλλη μια φορά το θέμα υποβαθμίστηκε και από τις αρμόδιες ελληνικές υπηρεσίες στο πλαίσιο της υποτίμησης της τραυματικής προσφυγικής εμπειρίας και της επίτευξης ελληνοτουρκικής συνεννόησης χωρίς την τήρηση των στοιχειωδών ανθρωπιστικών αρχών, όπως είναι ο σεβασμός της μνήμης των νεκρών και η απόδοση των στοιχειωδών τιμών που απαιτεί οι -τυπικά αποδεκτοί- απ’ όλους πολιτισμικοί κανόνες.

Έχει γίνει ήδη καταγραφή πολλών τέτοιων τοποθεσιών ομαδικών τάφων. Είναι ένα ζήτημα που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με νηφαλιότητα τόσο από την Τουρκία όσο και την Ελλάδα, η οποία φαίνεται να αγνοεί τεχνητά το ζήτημα, ακολουθώντας την παλιά τακτική της περιφρόνησης των Ρωμιών προσφύγων απ’ την Ανατολή. Ο στόχος πρέπει να είναι η δημιουργία ενός ενιαίου τάφου, όπου θα μαζευτούν όλα τα οστά που θα ανευρεθούν, με πρώτα αυτά του ομαδικού τάφου του Γιαζισιλάρ.

Επίλογος

Ίσως ήρθε η ώρα, οι απλοί άνθρωποι, οι καλλιτέχνες και οι χορευτές λαϊκών χορών που μοιράζονται τους πολλούς όμορφους κοινούς πολιτισμούς μας, μαζί με τους μη εθνικιστές ιστορικούς, να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν εκείνες τις γέφυρες γνώσης, φιλίας και αλληλεγγύης μεταξύ των λαών που ζουν και θα ζουν για πάντα στις ακτές του Αιγαίου και της Μαύρης Θάλασσας. Nα καταλάβουν πως σκέφτεται ο «άλλος», ο «διαφορετικός». Να προσπαθήσουν, να μιλήσουν για τα κοινά στοιχεία -κάτι που είναι εύκολο- αλλά και να διερευνήσουν -όσο οδυνηρό κι αν είναι αυτό- τα δύσκολα, εκείνες τις μαύρες στιγμές της πρόσφατης ιστορίας, όταν οι άνθρωποι αποθηριωμένοι, «λαίμαργοι για βία» που λέει ο Steiner, μετέτρεπαν ακόμα και τους ναούς και τα τεμένη σε τάφους των απελπισμένων αμάχων.

Όλη αυτή η απόπειρα επικοινωνίας έχει και μια λυτρωτική σημασία. Διερευνώντας τις ενοχές του εθνικισμού και του κράτους, οι λαοί απαλάσσονται από το βάρος της ταύτισης με απρόσωπες δολοφονικές εξουσίες, αναζητώντας παράλληλα τους δικούς τους ακηδεμόνευτους κώδικες επικοινωνίας.

————-

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΟΜΑΔΙΚΩΝ ΤΑΦΩΝ ΣΤΟΝ ΔΥΤΙΚΟ ΠΟΝΤΟ

ΠΕΡΙΟΧΉ – ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΑΦΩΝ – ΑΡΙΘΜ. ΘΥΜΑΤΩΝ –Ρωμαίικα Χωριά

1) Πάφρα, 18 9.800 75

2)Σαμψούντα 9 2.380 67

3)Γάβζα 1 3.500 9

4)Έρπαα 6 1.080 13

5)Καβάκ 2 550

—- —— —-

36 17.310 164

————————————————————————————————————-

1) ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΑΥΣΤΡΙΑΚΩΝ 1916-1918

Σε έγγραφο του Αυστριακού υπουργού εξωτερικών προς το Βερολίνο το 1916 αναφέρονται τα εξής: “Η πολιτική των Τούρκων είναι μέσω μιας γενικευμένης καταδίωξης του ελληνικού στοιχείου, να εξοντώσει τους Έλληνες ως εχθρούς του Κράτους, όπως πριν τους Αρμένιους. Οι Τούρκοι εφαρμόζουν τακτική εκτόπισης των πληθυσμών, δίχως διάκριση και δυνατότητα επιβίωσης, απ’ τις ακτές στο εσωτερικό της χώρας, ώστε οι εκτοπιζόμενοι να είναι εκτεθειμένοι στην αθλιότητα και τον θάνατο από πείνα. Τα εγκαταλειπόμενα σπίτια των εξοριζομένων λεηλατούνται από τα τούρκικα τάγματα τιμωρίας ή καίονται και καταστρέφονται. Και όλα τα άλλα μέτρα τα οποία εις τους διωγμούς των Αρμενίων ευρίσκοντο εις ημερησίαν διάταξιν, επαναλαμβάνονται τώρα εναντίον των Ελλήνων.”

Σε προξενικό αυστριακό έγγραφο που συντάχθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1917 και φέρει τον τίτλο “Σύλληψη και εκτόπιση Ελλήνων” διαβάζουμε:

“Το κτύπημα που σχεδιαζόταν εδώ και πολύ καιρό κατά των ντόπιων Ελλήνων εκτελέστηκε στις 9 αυτού του μηνός… Την ίδια μέρα έγινε στρατιωτική κατοχή των χωριών Αϊλάσκιοϊ και Κατίκιοϊ της Σαμψούντας. Τους τρεις έως τέσσερεις χιλιάδες κατοίκους τους κάλεσαν να συγκεντρωθούν τη νύχτα με την πρόφαση ότι θα τους μιλήσει δήθεν ο μουτεσαρίφης και τους πήγαν βίαια στο εσωτερικό της χώρας, χωρίς να τους επιτρέψουν να παραλάβουν μαζί τους τρόφιμα και ρούχα. Με το σκληρό χειμώνα που επικρατεί τώρα, την έλλειψη καταλυμάτων και τροφίμων, πολλούς από τους δυστυχείς αυτούς περιμένει σύντομα ο θάνατος.”

Ο Αυστριακός πρόξενος στην Αμισό Κβιατόφσκι σε έγγραφο του 1918 αναφέρει: “Οπως επανειλημένως ετόνισα, θεωρώ τον εκτοπισμόν των Ελλήνων της ποντιακής παραλίας εν τω πλαισίω της εκτελέσεως του προγράμματος των Νεοτούρκων, το οποίον επιδιώκει την εξασθένησιν του Χριστιανικού στοιχείου ως μίαν καταστροφήν μεγίστης απηχήσεως, ήτις θα έχη εις την Ευρώπην ζωηρότερον αντίκτυπον από τας αγριότητας εναντίον των Αρμενίων”.

Εξ άλλου του είχε ειπωθεί από ανώτερους Τουρκους ότι: “Τελικά πρέπει να κάνουμε με τους Έλληνες ό,τι κάναμε με τους Αρμένιους… Πρέπει με τους Έλληνες, τώρα να τελειώνουμε.”

Ατέλειωτες είναι οι αναφορές στα διπλωματικά έγγραφα που έφερε πρώτος στο φως ο, ομότιμος σήμερα, καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Βιέννης Πολυχρόνης Ενεπεκίδης. Τα έγγραφα αυτά πρωτοδημοσιεύτηκαν το 1962 σε ανάτυπο του συλλόγου Αργοναύτες-Κομνηνοί και επανεκδόθηκαν σε συμπληρωμένη μορφή το 1995 από την Εύξεινο Λέσχη Θεσσαλονίκης.

-Π. Ενεπεκίδης, «Οι διωγμοί των Ελλήνων του Πόντου (1908-1918) βάσει των ανέκδοτων εγγράφων των κρατικών αρχείων της Αυστροουγγαρίας», Αθήνα, εκδ. Αργοναύται-Κομνηνοι, 1962.

-Π. Ενεπεκίδης, «Γενοκτονία στον Εύξεινο Πόντο. Διπλωματικά Έγγραφα από τη Βιέννη (1909-1918)», Θεσσαλονίκη, έκδ. Εύξεινος Λέσχη, 1995.

—————-

2) ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ

Τα στοιχεία βασίζονται σε ανέκδοτη μελέτη του εκπαιδευτικού Γιώργου Αντωνιάδη. Η μελέτη συντάχθηκε μετά από επιτόπιες έρευνες και συνεντεύξεις των επιζώντων. Ο ίδιος ο Αντωνιάδης γεννήθηκε στο χωριό Καράπουνάρ της Σαμψούντας.

Την περιπέτεια του ρωμαίικου πληθυσμού της πόλης του την περιγράφει ως εξής:

«Στην κωμόπολη Καράπουναρ (18-6-1921): Οι τσέτες του Τοπάλ Οσμάν περικύκλωσαν τους δύο συνοικισμούς της κωμόπολης και δολοφονούσαν όποιον συναντούσαν. Τους κατοίκους που συνέλαβαν τους συγκέντρωσαν μπροστά την εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους. Εκεί ξεχώρισαν 70-80 νεαρές κοπέλες τις οποίες αφού τις βίασαν τις μετέφεραν ημιθανείς στην εκκλησία και τις έκαψαν μαζί με τους υπόλοιπους. Στη συνέχεια κατεδάφισαν την εκκλησία και επιχωμάτωσαν το χώρο για να μη διακρίνονται τα ίχνη του εγκλήματος. Μεταξύ του νέων κοριτσιών ήταν και η αδελφή μου και έχω επισκεφτεί πολλές φορές τον ομαδικό αυτό τάφο όπου βρίσκονται και τα νεαρά κορίτσια του Καράπουνάρ…»

Τα στοιχεία αυτά, όπως και ο χάρτης με τις τοποθεσίες των ομαδικών τάφων δημοσιεύτηκαν στο:

-Γιώργος Κιούσης, «Τι αποκαλύπτουν τα ευρήματα στη Σαμψούντα. Το δικό μας ολοκαύτωμα», εφημ. Ελευθεροτυπία, 26 Ιουλίου 2010, σελ. 15.

—————–

3) ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ

After strangling Trabzon deputy Ali Şükrü Bey to death on March 27, 1923, due to Şükrü’s criticism of Mustafa Kemal, (Ayşe Hür, “Çağımızın Bir (Başka) Kahramanı”, Birikim, February 2006) he was killed in Ankara during an exchange of fire with the military units sent to capture him on April 1, 1923 (“1923 Timeline”. Turkish Ministry of Culture and Tourism, Retrieved 2008-09-04. )

http://en.wikipedia.org/wiki/Topal_Osman

——————————————————————————

Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε υπό τον τίτλο: “Από τη Σαμψούντα στη Σρεμπρένιτσα: Ας τελειώσουμε επιτέλους με τις ιστορικές εκκρεμότητες” στην εφημερίδα Αυγή στις 21/11/2010:

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=582775

και στο διαδικτυακό ενημερωτικό τόπο της Θεσσαλονίκης Press_in_action:

http://www.pressinaction.gr/koinonia/istoria/item/578-apotisampsoyntastisremprenitsa

« Κάνε κράτει μπάρμπα Γιάννη
Σκέψεις στο
press_in_action.gr με αφορμή τις δηλώσεις Μπουτάρη… »
Like
Be the first to like this post.
1 comment so far

1.
Αγτζίδης Βλάσης on Δεκεμβρίου 30, 2010

Πρόσφατες αναφορές στη Γενοκτονία από Τούρκους:

-Alison Kenny, “Thea Halo – ‘Not Even My Name’ “, Ζaman, 27 December 2010
http://www.sundayszaman.com/sunday/newsDetail_getNewsById.action?newsId=230759

-Ayşe Hür, “Pontus’un gayrı resmî tarihi”, Taraf, 14.03.2010
http://www.taraf.com.tr/ayse-hur/makale-pontusun-gayri-resmi-tarihi.htm

Για τo κείμενο της Ayse Hour, ένας καλός γνώστης της τουρκικής γλώσσας και της τουρκικής κοινωνίας έγραψε:
” Εξαιρετικό. Το πρώτο κείμενο που έχω διαβάσει σε τουρκική εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας το οποίο αναφέρεται στη γενοκτονία ως τέτοια (τελευταία φράση). Ξεγυμνώνει δε τελείως Κεμάλ και Ριζά Νουρ… Αμφισβητεί βέβαια τον αριθμό των θυμάτων αλλά έχω την εντύπωση ότι αυτό οφείλεται στην προσπάθειά της να είναι αντικειμενική. Εάν είχε περισσότερα στοιχεία θα τα ανέφερε και αυτά…”

Για τη δυσκολία δημοσίευσης του κειμένου μου “SAMSUNDAN SREBRENITSAYA” σε τουρκική εφημερίδα -τελικά δημοσιεύτηκε σε κουρδική- ο ίδιος φίλος έγραψε: “Μετά από αυτό (σ.τ.σ το άρθρο της Ηοur) απορώ ακόμη περισσότερο για τη μη δημοσίευση του άρθρου σου. Μάλλον ισχύει η αρχική μου εκτίμηση για την «δύσκολη» αντιδιαστολή Σρεμπρένιτσα-Πόντος σε συνδυασμό με την ρητή σου αναφορά περί γενοκτονίας. Βάλε και το γεγονός ότι είσαι Πόντιος ίσως όλα μαζί λειτούργησαν ανασταλτικά… Αξίζει πάντως να το μάθουμε κάποτε το γιατί…”

Και μια πολύ ενδιαφέρoυσα αναφορά από τον Halil Berktay:

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=370429&dt=29/11/2010#ixzz16lgbXIMq

O Berktay αποδέχεται ότι έγιναν πολλές γενοκτονίες απ’ τους Νεότουρκους, αλλά μία:

“Όπως λέει, η ομαλοποίηση της συζήτησης για την Γενοκτονίας, θα επιλύσει οριστικά το αρμενικό ζήτημα. «Η αλήθεια δεν είναι διαπραγματεύσιμη, όμως μπορεί να διδαχθεί. Τα τελευταία 10 χρόνια η συμπεριφορά γύρω από την Γενοκτονία έχει μαλακώσει» εξηγεί. Ωστόσο, σημειώνει ότι η κατάχρηση της λέξης Γενοκτονίας, την αποδυναμώνει και προκαλεί αγανάκτηση. «Ο όρος είναι δύσκολος και επικίνδυνος» σχολιάζει. «Πιστεύω ότι υπήρχε μόνο μία Γενοκτονία και δεν εννοώ ότι αυτό που συνέβη στον Πόντο δεν ήταν Γενοκτονία. Αντίθετα, λέω ότι οι Ενωτικοί, δηλαδή η ηγεσία της επιτροπής Ένωσης και Προόδου, κυρίως δε ο Ταλάτ, είχαν ένα μαζικό σχέδιο για τον εκτουρκισμό της Ανατολίας. Και αυτό εφαρμόστηκε στους Αρμενίους, τους Ποντίους και τους Ασσυρίους. Προτιμώ να το βλέπω ως ένα ενιαίο σχέδιο, που και το κάνει και πιο εύκολα συζητήσιμο και κατανοητό» υπογραμμίζει…”

Posted in ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ, ΠΟΝΤΙΟΙ, ΤΟΥΡΚΙΑ | Leave a Comment »